Wiktor Robel

Wiktor Robel
Data i miejsce urodzenia

19 marca 1894
Baligród

Data i miejsce śmierci

14 października 1963
Sanok

Zawód, zajęcie

lekarz

Narodowość

polska

Odznaczenia
Krzyż Niepodległości

Wiktor Józef Robel (ur. 19 marca 1894 w Baligrodzie, zm. 14 października 1963 w Sanoku) – polski lekarz, doktor medycyny, oficer Legionów Polskich, urzędnik sanitarny samorządu powiatowego II Rzeczypospolitej i w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

Życiorys

Tablica na pomniku w Lesku
Grobowiec Wiktora Robla

Wiktor Józef Robel urodził się 19 marca 1894 w Baligrodzie[1][2][3.1][4][5][6]. Był synem Wiktora (ur. 1866[7][8.1], doktor medycyny, służący w wojsku austro-węgierskim[9][10], lekarz w Baligrodzie[1], zm. 1927 w wieku 60 lat[11][12.1]) i wdowy Marii Bryjak z domu Jarosz[13][9][2] (wzgl. Anna[14], zm. w 1929 w wieku 65 lat[12.2])[3.1]. Miał siostrę Marię (ur. 1892[13], nauczycielka, od 1928 zamężna z Eugeniuszem Nicklesem)[14].

W roku szkolnym 1905/1906 uczył się w II klasie C. K. Gimnazjum w Sanoku[1]. Przed 1914 podjął studia medycyny[15]. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich[15]. Był żołnierzem batalionu uzupełnień pod dowództwem kpt. Andrzeja Galicy, oddziału wywiadowczego Legionów[15]. W 1915 był w stopniu chorążego[15]. W tym samym roku w stopniu podporucznika był dowódcą plutonu w 3 kompanii etapowej, w szeregach której we wrześniu 1915 wyruszył na front[15]. Służył w 2 pułku piechoty w składzie II Brygady[15]. 7 grudnia 1917 decyzją Komisji Superarbitracyjnej w Krakowie został uznany czasowo niezdolnym do służby i urlopowany na 6 miesięcy z pensją inwalidy[15].

Uzyskał stopień doktora medycyny[3.1][5]. Uchwałą Rady Miejskiej w Sanoku z około 1923/1924 został uznany przynależnym do gminy Sanok[8.2]. W okresie II Rzeczypospolitej około 1925 wstąpił do służby samorządowej[4]. Na początku 1926 w charakterze p.o. lekarza powiatowego został przeniesiony z Mościsk do Liska[16]. 13 kwietnia 1927 jako praktykant sanitarny został mianowany prowizorycznie lekarzem powiatowym w VIII stopniu służbowym przy starostwie w Lisku[17][18]. W 1930 otrzymał VIII stopień służbowy[19]. Według Edwarda Zająca był także lekarzem powiatowym w Sanoku[20.1]. Od 3 grudnia 1929 sprawował stanowisko lekarza powiatowego w Nisku[4].

Zarządzeniem prezydenta RP Ignacego Mościckiego z 5 sierpnia 1937 został odznaczony Krzyżem Niepodległości za pracę w dziele odzyskania niepodległości[21].

Podczas II wojny światowej działał w konspiracyjnej służbie zdrowia[20.2]. Pod koniec lat 40. był lekarzem powiatowym w Sanoku[20.2]. Później był inspektorem i dyrektorem Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Sanoku[22].

Do końca życia zamieszkiwał w Sanoku przy ul. Henryka Sienkiewicza, pierwotnie pod numerem 12[23], potem 20[3.1]. Zmarł 14 października 1963 w Sanoku[2][5]. Został pochowany na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej w Sanoku 16 października 1963[3.1][5]. Od 26 grudnia 1923 był żonaty z Emilią Marią (1897–1972, córka Józefa Serwy, powiatowego lekarza weterynarii w Sanoku do 1929[24])[2][25][3.2][3.1][26].

W 1934 w Lesku został ustanowiony pomnik (określany jako „Głaz Legionowy”[27] bądź „Kamień Legionistów”[28]) upamiętniający wyruszających w bój o niepodległość ojczyzny z powiatu leskiego w szeregi Legionów Polskich. Na tablicy został wymieniony m.in. Wiktor Robel (a także np. Stanisław Charzewski, August Krasicki, Marian Wisz).

Przypisy

  1. 1 2 3 CK Gimnazjum Państwowe Wyższe w Sanoku. Katalog główny, rok szkolny 1905/1906 (zespół 7, sygn. 39). AP Rzeszów – O/Sanok, s. 189.
  2. 1 2 3 4 Księga małżeństw (1912–1924). Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku. s. 154 (poz. 77).
  3. Księga Zmarłych 1959–1975 Sanok. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku.
    1. 1 2 3 4 5 6 S. 50 (poz. 98).
    2. ↑ S. 158 (poz. 68).
  4. 1 2 3 Spis urzędników i funkcjonariuszów niższych władz administracji ogólnej Województwa Lwowskiego według stanu z dnia 31 grudnia 1930 r.. Lwów: 1931, s. 43.
  5. 1 2 3 4 Wiktor Robel. cmentarzsanok.zetohosting.pl. [dostęp 2019-12-08].
  6. ↑ Według tego źródła błędnie podano rok urodzenia 1884. Żołnierze niepodległości. Wiktor Robel. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2019-12-15].
  7. ↑ Księga chrztów 1861–1870. Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku. s. 94 (poz. 182).
  8. Księga przynależnych do gminy Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka.
    1. ↑ S. 406 (poz. 21).
    2. ↑ S. 426 (poz. 218).
  9. 1 2 Księga małżeństw parafii rzymskokatolickiej w Sanoku (1888–1905). Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku. s. 31 (poz. 36).
  10. ↑ Schematismus der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1899. Wiedeń: 1899, s. 365, 566.
  11. ↑ Wiadomości bieżące. Nekrologia. „Gospodarz”. Nr 4, s. 4, 15 marca 1927.
  12. Księga Zmarłych 1904–1934 Sanok. T. J. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku.
    1. ↑ S. 319 (poz. 38).
    2. ↑ S. 337 (poz. 21).
  13. 1 2 Księga chrztów 1892–1898. Parafia rzymskokatolicka w Sanoku, s. 10 (poz. 96).
  14. 1 2 Księga małżeństw (1924–1936). Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku. s. 259.
  15. 1 2 3 4 5 6 7 Żołnierze niepodległości. Wiktor Robel. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2019-12-15].
  16. ↑ Ruch służbowy. „Dziennik Urzędowy Województwa Lwowskiego”. Nr 2, s. 2, 1 lutego 1926.
  17. ↑ 170. Ruch służbowy. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych”. Nr 1 i 2, s. 170, 30 czerwca 1927.
  18. ↑ Ruch służbowy. „Dziennik Urzędowy Województwa Lwowskiego”. Nr 2, s. 2, 15 maja 1927.
  19. ↑ Ruch służbowy. „Lwowski Dziennik Wojewódzki”. Nr 1, s. 16, 10 stycznia 1930.
  20. Edward Zając: Szpital Powszechny w Sanoku. zozsanok.pl. [dostęp 2019-12-15].
    1. ↑ S. 50.
    2. 1 2 S. 76, 78.
  21. ↑ M.P. z 1937 r. Nr 178, poz. 294 (ISAP).
  22. ↑ Jan Kordela: Szpital Powszechny w Sanoku. Felczerzy – ich rola i miejsce w sanockiej służbie zdrowia. zozsanok.pl. s. 157. [dostęp 2019-12-15].
  23. ↑ Akta miasta Sanoka. Wykaz ulic i mieszkań w mieście Sanoku 1931 r. (zespół 135, sygn. 503). AP Rzeszów – O/Sanok, s. 88.
  24. ↑ Ruch służbowy. „Lwowski Dziennik Wojewódzki”. Nr 7, s. 92, 7 kwietnia 1929.
  25. ↑ Indeks do Ksiąg Zaślubionych Parafii Przemienienia Pańskiego w Sanoku od roku 1911. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 145 (Tom K, poz. 77).
  26. ↑ Emilia Robel. cmentarzsanok.zetohosting.pl. [dostęp 2019-12-15].
  27. ↑ Parada w Lesku. „Wschód”. Nr 6, s. 2, 20 marca 1936.
  28. ↑ Ryszard Nater, Zygmunt Nater: Lesko. Nasze miasto. Lesko: 2001, s. 65. ISBN 83-910156-3-7.