Wiktor Skotarczak
 Wiktor Skotarczak (przed 1933) | |
 kapitan | |
| Data i miejsce urodzenia |
11 października 1891 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
21 sierpnia 1974 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1911–1913 |
| Siły zbrojne | |
| Formacja | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
dowódca plutonu |
| Główne wojny i bitwy |
I wojna światowa |
| Odznaczenia | |
    | |
Wiktor Skotarczak (ur. 11 października 1891 w Kamińsku, zm. 21 sierpnia 1974 w Poznaniu) – żołnierz armii niemieckiej, armii wielkopolskiej i kapitan Wojska Polskiego II RP i Armii Krajowej, działacz niepodległościowy, uczestnik I wojny światowej, powstania wielkopolskiego, wojny polsko-bolszewickiej i II wojny światowej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Urodził się w rodzinie Antoniego i Antoniny z d. Kamińskiej[1][2]. Absolwent szkoły powszechnej i kursu handlowego. Zmobilizowany w 1911 do armii niemieckiej[3]. Zwolniony w 1913. Pracował jako rzeźnik w fabryce konserw[2].
Ponownie zmobilizowany do armii niemieckiej w 1914, brał udział w walkach podczas I wojny światowej, zwolniony w listopadzie 1918[3][2].
Od grudnia 1918 brał udział w powstaniu wielkopolskim, organizował wspólnie z bratem Antonim oddziały powstańcze w okolicach Rogoźna[3]. Brał też udział w walkach o Budzyń, Sokołowo, Ryczywół[4]. Dowodził plutonem ckm w walkach o Chodzież. Pod Budzyniem miał duży udział w zdobyciu niemieckiego samochodu pancernego. W lipcu 1919 został mianowany dowódcą 5 kompanii 4 pułku strzelców wielkopolskich, z którym następnie brał udział w walkach podczas wojny polsko-bolszewickiej[3][4].
Szczególnie zasłużył się 8 sierpnia 1920 podczas walk o Gródek Siemkowski, gdzie „przedostał się z kilkoma żołnierzami pod silnym ogniem przez most na rzece Wiacza i wtargnął do Gródka, przełamując opór przeciwnika. Otworzyło to drogę 4 p. strz. wlkp. do Mińska”[5][4]. Za tę postawę został odznaczony Orderem Virtuti Militari.
Od 10 lutego 1920 mianowany dowódcą 10 kompanii w 58 pułku piechoty. Od 10 kwietnia 1920 dowodził podgrupą Strakowice, w skład której wchodził batalion piechoty, bateria artylerii i pociąg pancerny[4]. Trzykrotnie ranny podczas walk we wrześniu 1920. W 1923 przeniesiony do rezerwy[3]. Zamieszkał w Poznaniu gdzie prowadził sklep[4].
Podczas wojny obronnej był dowódcą kompanii wartowniczej w Armii „Poznań”. Brał udział w bitwie nad Bzurą po której przedostał się do Warszawy gdzie mianowano go oficerem sztabu odcinka Praga[4]. Po kapitulacji Warszawy pod przybranym nazwiskiem działał w ZWZ i Armii Krajowej[4]. Brał udział w powstaniu warszawskim[6][4]. Po zakończeniu wojny wrócił do Poznania jako inwalida wojenny. Tam też zmarł w 1974 i został pochowany na cmentarzu junikowskim[4].
Był kawalerem[4].
Awanse
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3172 – 13 kwietnia 1921[7][4][8]
- Krzyż Niepodległości – 20 lipca 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[9][4]
- Krzyż Walecznych dwukrotnie[4]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921[10]
- Wielkopolski Krzyż Powstańczy – 4 kwietnia 1958[11]
Przypisy
- ↑ Kolekcja VM ↓, s. 1.
- 1 2 3 4 Polak (red.) 1993 ↓, s. 191.
- 1 2 3 4 5 Kolekcja VM ↓, s. 4.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Polak (red.) 1993 ↓, s. 192.
- ↑ Kolekcja VM ↓, s. 6.
- ↑ Wiktor Skotarczak. Muzeum Powstania Warszawskiego. [dostęp 2020-04-21]..
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 23 kwietnia 1921, s. 813.
- ↑ Łapiński 1928 ↓, s. 36 poz.38.
- ↑ M.P. z 1932 r. Nr 167, poz. 198 (ISAP).
- ↑ Kolekcja VM ↓, s. 3.
- ↑ Lista odznaczonych WKP ↓.
Bibliografia
- Skotarczak Wiktor. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari; sygn. I.482.58-4902 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-04-01].
- Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/2. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1993. ISBN 83-900510-0-1.
- Jerzy Łapiński: Zarys historii wojennej 58-go pułku Piechoty Wielkopolskiej. Warszawa: Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, 1928, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
- Lista odznaczonych Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Wielkopolskie Towarzystwo Genealogiczne „Gniazdo”. [dostęp 2020-04-21].
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2026-03-07].