William Rupertus
 | |
 generał major | |
| Data i miejsce urodzenia |
14 listopada 1889 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1907–1910, |
| Siły zbrojne | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
            | |
William Henry Rupertus (ur. 14 listopada 1889 w Waszyngtonie, zm. 25 marca 1945 w Quantico, Wirginia) – amerykański wojskowy, generał major Korpusu Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych, który dowodził osławioną 1 Dywizją Marines podczas II wojny światowej[1][2][3].
Życiorys
Karierę wojskową rozpoczął zaraz po ukończeniu szkoły średniej, służąc w Gwardii Narodowej Dystryktu Kolumbii w latach 1907–1910. Początkowo planował karierę jako kapitan kutra w United States Revenue Cutter Service, wcześniejszej wersji współczesnej Straży Przybrzeżnej Stanów Zjednoczonych. Został przyjęty do U.S. Revenue Cutter School of Instruction 28 kwietnia 1910 roku. Ukończył ją z drugą lokatą w swojej grupie 15 maja 1913 roku, ale nie zdał egzaminu z wychowania fizycznego. Jednak jego doskonałe umiejętności strzeleckie umożliwiły mu wstąpienie do Korpusu Piechoty Morskiej. W listopadzie 1913 roku przyjął stopień oficerski, a następnie uczęszczał do Szkoły Oficerów Piechoty Morskiej, którą ukończył z wyróżnieniem w 1915 roku. Następnie służył w Marine Corps Rifle Team, zdobywając Odznakę Wybitnego Strzelca i wygrywając liczne zawody strzeleckie[1].
Służył na pokładzie pancernika USS „Florida”, gdy Stany Zjednoczone przystąpiły do I wojny światowej. Później dowodził oddziałem piechoty morskiej w Port-au-Prince na Haiti przez trzy lata, aż do zakończenia wojny, kiedy to został wysłany na szkolenie oficerów sztabowych, a następnie mianowany inspektorem ćwiczeń strzeleckich w Wydziale Operacyjno-Szkoleniowym w Kwaterze Głównej Piechoty Morskiej. W 1929 roku dowodził oddziałem 4 Pułku Marines w Pekinie. W lipcu 1937 roku był dowódcą batalionu w 4 Pułku Marines, gdy Japończycy zaatakowali Szanghaj[1].
Tuż po ataku na Pearl Harbor, jako dowódca koszar Marines w San Diego, napisał Kredo Strzelca Korpusu Piechoty Morskiej, z zamiarem zachęcenia żołnierzy piechoty morskiej do celnego strzelania i dbania o swoją broń. W marcu 1942 roku służył jako zastępca dowódcy 1 Dywizji Marines pod dowództwem gen. mjr. Alexandra Vandegrifta w New River w Karolinie Północnej, wspierając formowanie i szkolenie 1 Dywizji Piechoty Morskiej[4].
Dowodził grupą desantową, która zdobyła wyspy Tulagi, Gavutu i Tanambogo podczas kampanii na Guadalcanalu. Po odejściu Vandegrifta z dywizji na początku 1943 roku, Rupertus objął jej dowództwo. Dowodził 1 Dywizją Marines podczas bitwy o Przylądek Gloucester i bitwy o Peleliu[1].
Jego dowództwo w tej ostatniej bitwie spotkało się z ostrą krytyką, zarówno wewnątrz Korpusu Piechoty Morskiej, jak i w opinii publicznej. W Stanach Zjednoczonych bitwa ta stałą się kontrowersyjna ze względu na znikome znaczenie strategiczne wyspy i wysoki wskaźnik ofiar, przewyższający wszystkie inne amerykańskie operacje desantowe podczas wojny na Pacyfiku[5]. Narodowe Muzeum Korpusu Piechoty Morskiej nazwało ją „najbardziej zaciętą bitwą wojny dla piechoty morskiej”[6].
Po krwawej łaźni na Peleliu Rupertus nie dowodził już wojskami na polu bitwy. W listopadzie 1944 roku został mianowany komendantem Szkół Korpusu Piechoty Morskiej w Quantico w Wirginii. Pełniąc tę funkcję, zmarł na zawał serca 25 marca 1945 roku. Został pochowany obok rodziny na Cmentarzu Narodowym w Arlington[7].
Życie osobiste
24 grudnia 1913 roku poślubił Marguerite L. Gorman, córkę Terrence’a i Hannah Keleher Gorman. 25 lutego 1930 roku Marguerite i ich 11-letni syn, William Jr., zmarli na szkarlatynę[8].
Przypisy
- 1 2 3 4 Major General William H. Rupertus, USMC. History Division, United States Marine Corps. [dostęp 2026-01-24]. (ang.).
- ↑ Meet the Author--"Old Breed General: How Marine Corps General William H. Rupertus Broke the Back of the Japanese in World War II From Guadalcanal to Peleliu". National WWII Museum, 14.06.2022. [dostęp 2026-01-24]. (ang.).
- ↑ Michael E. Haskew: Major General William Rupertus: The Marine Rifleman’s Creed. The History Reader. [dostęp 2026-01-24]. (ang.).
- ↑ Amy R. Peacock: The Rifle, the Creed And the General: Honoring the Legacy Of Major General William H. Rupertus. Marine Corps Association, 15.10.2025. [dostęp 2026-01-24]. (ang.).
- ↑ Jeremy Gypton: Bloody Peleliu: Unavoidable Yet Unnecessary. Military History Online, 2004. [dostęp 2026-01-24]. (ang.).
- ↑ World War II: Central Pacific Campaigns: Peleliu. National Museum of the Marine Corps. [dostęp 2026-01-24]. (ang.).
- ↑ Army Cemeteries Explorer. Arlington National Cemetery. [dostęp 2026-01-24]. (ang.).
- ↑ Newspaper Archive. [dostęp 2026-01-24]. (ang.).