Witalis Walter

Witalis Walter (ur. 28 kwietnia 1840 w Solcu, zm. 1 grudnia 1927 w Dziećmiarkach) – polski inżynier, ziemianin, powstaniec styczniowy.

Urodził się w miejscowości Solec jako syn nadleśniczego w dobrach należących do rodziny Platerów, Józefa i Elżbiety z Gintrowskich Walterów. Jako inżynier górniczy pracował w Staniszewie. Był dwukrotnie żonaty: z Olgą baronówną von Rheinbaben, a po jej śmierci z Pelagią Janczakowską. Oba małżeństwa były bezdzietne. Był stryjem Witolda Waltera.

Właściciel dóbr Łubówko, a także majątku Dziećmiarki i Słępowo. Te ostatnie dobra w 1926 r. obejmowały 521,75 ha, w tym 446 ha gruntów ornych, 32 ha łąk i pastwisk, 14 ha lasów, 13,75 ha nieużytków i 16 ha wód^[1]. Był też współzałożycielem i wieloletnim kierownikiem spółdzielni mleczarskiej "Concordia" w Sroczynie.

Brał udział w powstaniu styczniowym w randze podporucznika, za co był sądzony wraz ze 148 innymi osobami w procesie berlińskim w 1864 r. Został skazany na więzienie. Karę odbywał w więzieniu w Moabicie. Od 1887 r. do śmierci członek zwyczajny Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Wieloletni członek sejmiku powiatowego w Gnieźnie oraz członek Kuratorium tamtejszej Powiatowej Kasy Oszczędności.

Pochowany w rodzinnym grobowcu znajdującym się naprzeciwko kaplicy cmentarnej św. Rozalii na cmentarzu w Sławnie. Jego grób jest wpisany do Ewidencji grobów weteranów walk o Wolność i Niepodległość Polski^[2] Instytutu Pamięci Narodowej.

• „Czas”, 1864, nr 82 z 10 lipca, s. 2.
• Witalis Walter (nekrolog), „Lech. Gazeta Gnieźnieńska” 1927, nr 279 z 4 grudnia, s. 8.
• Witalis Walter (nekrolog), Dziennik Poznański, 1927, 3 grudnia, str. 7.
• Witalis Walter (nekrolog), Dziennik Poznański, 1927, 11 grudnia, str. 6.
• Proces Polaków w Berlinie, „Gazeta Narodowa” 1864, nr 156 z 10 lipca, s. 1 i 5.
• Proces wytoczony Polakom w Berlinie, „Gazeta Warszawska”, 1864, nr 323, s. 3.
• N. Suleżyński, Pamiętniki byłego posła Ziemi Pruskiej, PAX, Warszawa 1985, s. 260.