Witold Bunikiewicz
![]() | |
| Data i miejsce urodzenia |
21 lipca 1885 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
kwiecień 1946 |
| Narodowość |
polska |
| Język |
polski |
| Dziedzina sztuki |
pisarz, poeta, dramatopisarz, tłumacz |
| Epoka | |
| Ważne dzieła | |
|
Żywoty diabłów polskich | |
Witold Kazimierz Bunikiewicz, ps. „Zdar”, (ur. 21 lipca 1885 w Dobrkowie, zm. kwiecień 1946 w Proboszczewicach) – polski pisarz, poeta, dramatopisarz, krytyk literacki i artystyczny, tłumacz literatury czeskiej[1].
Życiorys

Urodził się w Małopolsce, jako syn Michała Wołk-Bunikiewicza i Marii z Wojtasiewiczów. Po ukończeniu szkoły średniej w Rzeszowie studiował filozofię, historię literatury oraz historię sztuki na uniwersytetach we Lwowie, Berlinie, Monachium i w Paryżu. W 1913 roku uzyskał stopień doktora filozofii i poślubił Marię Gralewską, absolwentkę Sorbony, późniejszą tłumaczkę literatury czeskiej[2].
W czasie I wojny światowej służył jako oficer w armii austriackiej, walcząc w Czarnogórze. Ranny w 1914 roku, trafił do Pragi, gdzie zainteresował się kulturą czeską i rozpoczął działalność translatorską. W 1920 roku wstąpił jako ochotnik do wojska polskiego, brał udział w obronie Lwowa i w wojnie polsko-bolszewickiej, uzyskując stopień kapitana[2].
W okresie międzywojennym osiadł w Warszawie i nawiązał stałą, trwającą do 1939, współpracę z Kurierem Warszawskim. Od 1921 do 1926 roku pracował w służbie dyplomatycznej, a w latach 1921–1922 redagował pismo literacko-artystyczne Ponowa. Za antologię Współczesna liryka czeska w przekładach (1924) otrzymał czeski Order Lwa Białego. Był również członkiem Polskiego Pen Clubu[1].
Po wybuchu II wojny światowej zamieszkał w swoim majątku Proboszczewice koło Płocka, gdzie w okresie okupacji niemieckiej prowadził tajne nauczanie. Zmarł tamże bezpotomnie w kwietniu 1946 roku[2].
Na jego cześć nazwano jedną z ulic w Nowych Proboszczewicach[2].
Twórczość
- Komedia olimpijska (1909) – tomik poezji
- Wiosna (1911) – tomik poezji
- Złote czasy (1912) – komedia wierszem
- Sowizdrzały (1918) – komedia wierszem
- Piosenki ułańskie (1919) – komedia wierszem
- Ballady (1920) – tomik poezji
- Wazon i róża (1920–1922) – komedia w 3 aktach
- Stanisław Lentz (1922) – studium
- Współczesna liryka czeska w przekładach (1923)
- Magia drogich kamieni (1924-1925)
- Cud miłości (1928) – komedia wierszem
- Olga Neumanowa. (Malarka) (1929) – studium
- Rapsod mazowiecki (1930) – tomik poezji
- Rycerz śmierci (1930) – tomik poezji
- Życie w kolorach (1930) – powieść
- Żywoty polskich diabłów (1929-1930)
- Wesoła nowina. Misterium Bożego Narodzenia w 6 obrazach (1934)
- Czarny karnawał (1938) – powieść
- Blanka Mercère. Jej życie i dzieło (1938) – studium
Przypisy
- 1 2 Beata Dorosz, hasło Witold Bunikiewicz w Polscy pisarze i badacze literatury XX i XXI wieku. Cyfrowy słownik biobibliograficzny.
- 1 2 3 4 Karolina Wiśniewska Witold Bunikiewicz spoczywa na cmentarzu w podpłockich Proboszczewicach, Tygodnik Płocki, 21.07.2022.
