Witold Dudziak

Witold Dudziak

Data i miejsce urodzenia	25 lipca 1934 Grudziądz
Data i miejsce śmierci	30 sierpnia 2010 Zakopane
Wzrost	179 cm
Informacje klubowe
Klub	Gwardia Kraków (1953–55) Wisła Kraków (1956–62)
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Polski seniorów srebro Bydgoszcz 1958 bieg na 400 m przez płotki brąz Gdańsk 1959 bieg na 400 m przez płotki Halowe mistrzostwa Polski seniorów brąz Warszawa 1955 bieg na 80 m przez płotki

Witold Dudziak (ur. 25 lipca 1934 w Grudziądzu, zm. 30 sierpnia 2010 w Zakopanem^[1]) – polski lekkoatleta specjalizujący się w biegach przez płotki, pisarz, nauczyciel, architekt.

Był znanym biegaczem, występował w barwach krakowskiej Wisły. W 1959 dwukrotnie startował w meczach międzypaństwowych (przeciwko NRD w Berlinie i Jugosławii w Krakowie) w biegu na 400 metrów przez płotki nie odnosząc indywidualnie zwycięstwa. Zdobywca wicemistrzostwa Polski (1958) oraz brązowego medalu mistrzostw kraju (1959) w biegu na tym dystansie, a także brązowego medalu halowych mistrzostw kraju w biegu na 80 metrów przez płotki (1955).

Rekord życiowy: bieg na 400 metrów przez płotki – 53,7 (18 stycznia 1961, Warszawa).

Ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej (1959)^[2]. Po ukończeniu studiów wyjechał do Szwajcarii na dwuletni staż zawodowy. Po powrocie zamieszkał w Zakopanem, gdzie podjął pracę jako wykładowca w Liceum Sztuk Plastycznych im. Antoniego Kenara (w latach 1964–1972 był nauczycielem meblarstwa^[3]).

Po zakończeniu kariery sportowej był cenionym architektem. Jego autorstwa jest m.in. projekt stylowej restauracji „Nosalowy Dwór” przy Drodze Oswalda Balzera w Zakopanem^[4]. Próbował swych sił również w dziedzinie literatury. Debiutował w 1960 opowiadaniem, które zamieszczono na łamach „Przeglądu Sportowego”. Publikował swoje teksty w „Polityce”, „Sportowcu”, „Miesięczniku Literackim”, „Kulturze". W 1971 roku wydawnictwo „Iskry" opublikowało jego zbiór opowiadań Finisz (w cyklu Autentyk). Jest też autorem książki Spełnione marzenia. Jeden z jego utworów przetłumaczono na język węgierski. Jako prezes zakopiańskiego Klubu Literackiego był jednym z inicjatorów (1980) Komitetu Porozumiewawczego Związków Twórczych i Naukowych mającego za zadanie podniesienie intelektualnej rangi Zakopanego. Był też delegatem Komitetu na Kongres Kultury Polskiej w Warszawie w grudniu 1981, który został przerwany w momencie ogłoszenia stanu wojennego. Od 1988 był członkiem Związku Literatów Polskich^[4].

Zmarł w Zakopanem, pochowany 4 września 2010 na Nowym Cmentarzu przy ul. Nowotarskiej (kwatera P2-B-7)^[5].

• III nagroda w ogólnopolskim konkursie na opowiadanie i nowelę zorganizowanym przez GO ZLP, Wydział Kultury i Sztuki UW, GTPS za opowiadanie Kraina Różowej Pianki (1980)^[6]

• Zbigniew Łojewski, Tadeusz Wołejko: Osiągnięcia polskiej lekkiej atletyki w 40-leciu PRL. Mecze międzypaństwowe I reprezentacji Polski seniorów – mężczyźni. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 1984.
• Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008. ISBN 978-83-61233-20-6.
• Zmarł lekkoatleta i architekt Witold Dudziak [online], tygodnikpodhalanski.pl [dostęp 2011-01-04] [zarchiwizowane z adresu 2012-07-17]  (pol.).