Witold Mazur

Witold Mazur

Data i miejsce urodzenia	3 maja 1973 Sanok
Odznaczenia

Witold Maciej Mazur (ur. 3 maja 1973 w Sanoku^[1]) – polski łyżwiarz szybki, wielokrotny medalista mistrzostw Polski, reprezentant Polski. Absolwent AWF w Krakowie, trener.

Syn Józefa^[2]. Wychowanek trenera Leszka Ciuka w klubie MKS Zryw Sanok^[3][4]. W karierze łyżwiarstwa szybkiego reprezentował barwy klubów TS Zryw (Roweromania) Sanok, SMS Zakopane, od 2007 SKŁ Górnik Sanok^[5]. Występował także jako panczenista niestowarzyszony (m.in. w 2007).

Barwy SKŁ Górnik Sanok reprezentował w latach 2008–2009 (w tym czasie zdobył 3 medale: 2 srebrne i 1 brązowy)^[6].

W 1990 został członkiem kadry narodowej Polski. W 2002 roku był w szerokiej kadrze na Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2002 w Salt Lake City, jednak przed olimpiadą został wycofany ze składu przez zarząd PZŁS^[1]. Cztery lata później był również pierwotnie przewidziany w kadrze Polski na kolejne Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2006 w Turynie, gdy na początku 2006 w zawodach Canada Post Cup w Calgary uzyskał minimum olimpijskie^[7] i został zatwierdzony 20 stycznia tego roku. Jednak również tym razem nie został olimpijczykiem, gdyż przesądziła o tym redukcja listy zawodników z 28 stycznia, którzy osiągnęli minima kwalifikacyjne^[8][9]. Mazur wypełnił minimum wyznaczone przez Międzynarodową Unię Łyżwiarską, lecz z powodu zbyt dużej ilości zgłoszeń (limit dla łyżwiarstwa szybkiego wynosił 170 osób, a zgłoszono 220 osób) ostatecznie na igrzyska nie pojechał^[10]. Organizacja skreśliła 50 zawodników, wśród nich także Mazura^[11]. Tym samym nie powiodła się jego czwarta zakwalifikowania się na zimowe igrzyska olimpijskie.

Następnie przerwał na rok karierę z uwagi na kłopoty zdrowotne. Po powrocie ponownie występował w zawodach o Mistrzostwo Polski.

Występował także w zawodach wrotkarskich. We wrześniu 1999 w Warszawie zdobył srebrny medal podczas I Mistrzostw Polski we Wrotkarstwie^[12.1]

Po zakończeniu kariery zawodniczej osiadł w Dusznikach-Zdroju i został trenerem w sekcji jazdy szybkiej na rolkach w UKS Orlica Duszniki Zdrój.

Został trenerem II klasy. W czerwcu 2012 wygrał konkurs na stanowisko trenera głównego szkolenia kobiet ogłoszony przez Polski Związek Łyżwiarstwa Szybkiego^[13][14]. Pozostawał na tej funkcji do maja 2013^[15]. Od tego czasu nadal współpracował z kadrą kobiet i jej głównym trenerem Krzysztofem Niedźwiedzkim^[16][17], w tym w styczniu 2013 został powołany do sztabu szkoleniowego na Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2014 w Soczi^[18]. W późniejszym czasie był trenerem kadry młodzieżowo-juniorskiej, a w kwietniu 2016 został szkoleniowcem kadry Polski mężczyzn^[19].

10 maja 2017 odniósł obrażenia w wypadku drogowym, po tym jak jadąc rowerem został potrącony przez samochód^[20].

• Nagroda Miasta Sanoka za rok 1994 za całokształt dorobku sportowego w łyżwiarstwie szybkim^{[12.4][24][25]}
• Brązowy Krzyż Zasługi (2014, za zasługi dla rozwoju kultury fizycznej, za osiągnięcia w pracy trenerskiej)^[26][27]
• Trzecie miejsce w plebiscycie dla najpopularniejszego sportowca Sanoka za rok 1994^[28][12.5]
• Trzecie miejsce w plebiscycie na najpopularniejszego sportowca województwa krośnieńskiego, organizowanym przez czasopismo „Podkarpacie” za rok 1997^[29]

• Bartosz Błażewicz. Nagrodzeni przez Radę Miasta. „Tygodnik Sanocki”, s. 4, nr 23 (186) z 9 czerwca 1995. 
• Ostatni medal był koloru złotego (pzls.pl) (pol.)
• Lista triumfatorów Mistrzostw Polski na stronie PZŁS (doc.) (pol.)
• Profil na stronie schaatsstatistieken.nl (niderl.)