Witold Pruszkowski

Witold Pruszkowski
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

14 stycznia 1846
Czeczelnik k. Berszadu

Data i miejsce śmierci

10 października 1896
Budapeszt

Narodowość

polska

Dziedzina sztuki

malarstwo

Ważne dzieła

Witold Pruszkowski (ur. 14 stycznia 1846 w Czeczelniku koło Berszadu, zm. 10 października 1896 w Budapeszcie) – polski malarz i rysownik.

Życiorys

Witold Pruszkowski urodził się w Czeczelniku koło Berszadu[1], dzieciństwo spędził w Odessie i Kijowie. Uczył się malarstwa i rysunku początkowo w Paryżu u Tadeusza Goreckiego, zięcia Adama Mickiewicza. W latach 1868–1872 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium (14 V 1868 r. zgłosił się do Antikenklasse)[2], w latach 1872–1875 u Jana Matejki w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1882 osiadł w Mnikowie pod Krakowem. Wraz z bratem podróżował po Algierze, Tunezji i Włoszech. Swoje prace regularnie wystawiał w Krakowie, Warszawie i Lwowie. W 1892 został przewodniczącym komitetu budowy pomnika Artura Grottgera.

Malował wiejskie sceny rodzajowe, obrazy o tematyce z baśni, legend i wierzeń ludowych, łączące realistyczny sposób przedstawiania z romantyczną fantastyką i nastrojowością, a także poetyckie wizje inspirowane dziełami Słowackiego, Krasińskiego i Chopina oraz subtelne, melancholijne pejzaże. Tworzył wnikliwe i niekonwencjonalne portrety. Oprócz techniki olejnej posługiwał się pastelami.

Przed śmiercią przez kilka lat chorował. Znaleziono go na dworcu w Budapeszcie po tym, jak bez słowa zniknął, odwiedzając rodzinę w Kołomyi, po dwóch dniach zmarł w szpitalu.

Jednym z najbardziej znanych obrazów Pruszkowskiego jest Na zesłanie w Sybir (nazywany też Pochód na Sybir) z ok. 1893 roku. Obraz znajdujący się do końca II wojny światowej w polskich zbiorach we Lwowie po zakończeniu działań wojennych został umieszczony (wraz z innymi bezcennymi przedmiotami dziedzictwa polskiego) we Lwowskiej Galerii Sztuki.

W 1894 otrzymał od komitetu Wystawy Krajowej we Lwowie dyplom honorowy w dziedzinie sztuka, obrazy, rzeźby[3].

Obrazy

Dzieła literackie

  • Car (1883)[4]
  • Zbrodniarz (1887)[5]
  • Wdowa (1893)[6]

Przypisy

  1. ↑ Milena Chilińska, Car Witolda Pruszkowskiego. Edycja – rekonstrukcja – komentarz, University of Warsaw Press, 2025, ISBN 978-83-235-6743-1 [dostęp 2025-07-07].
  2. ↑ I. Królewska Akademia Sztuk Pięknych..., [w:] H. Stępień, M. Liczbińska, Artyści polscy w środowisku monachijskim w latach 1828–1914 (materiały źródłowe), wyd. II, Kraków: Agencja Wydawniczo-Reklamowa Chors, 1994, s. 9, ISBN 83-903086-1-4.
  3. ↑ Wystawa krajowa. Sztuka polska. „Kurjer Lwowski”. Nr 275, s. 4, 4 października 1894.
  4. ↑ Milena Chilińska, Witold Pruszkowski, "Car" Witolda Pruszkowskiego: edycja - rekonstrukcja - komentarz, Wydanie 1, Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2025, ISBN 978-83-235-6741-7.
  5. ↑ Witold Pruszkowski, Zbrodniarz, oprac. M. Chilińska, J. Wilk, A. Sikorska-Krystek, Z. Holona, E. Jankiewicz, J. Kalinowski, A. Karwat, I. Maziarka, A. Ruszczyszyn, M. Witkowicz, N. Zakrzewska, Warszawa 2024 (ISBN 978-83-972564-0-8). Edycja dramatu została wykonana przez studentów w ramach warsztatów „Witold Pruszkowski – artysta przełomu wieków”, które odbyły się na Wydziale „Artes Liberales” Uniwersytetu Warszawskiego, i opublikowana w wersji online: https://slowacki.al.uw.edu.pl/wp-content/uploads/2024/10/Zbrodniarz-Witold-Pruszkowski.pdf (dostęp: 29.01.2025). Rękopis dramatu Pruszkowskiego znajduje się w Bibliotece Jagiellońskiej, nr inw. BJ Rkp. 8896 IV.
  6. ↑ Jakub Wilk, praca licencjacka Nieznana powieść Witolda Pruszkowskiego. Studium i edycja krytyczna Wdowy, Warszawa 2026, https://repozytorium.uw.edu.pl/entities/publication/bf705ee3-49b3-43d5-9ecd-9f31bf34a0c9[dostęp 12.07.2026]

Linki zewnętrzne