Witold Szymański

Witold Szymański
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia

12 sierpnia 1949
Łódź

Siły zbrojne

Siły Zbrojne PRL
Siły Zbrojne RP

Jednostki

7 Łużycka Dywizja Desantowa

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Honorowy Bundeswehry w Złocie (RFN)

Witold Mieczysław Szymański (ur. 12 sierpnia 1949 w Łodzi) – generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys

Absolwent Wyższej Oficerskiej Szkoły Wojsk Zmechanizowanych im. Tadeusza Kościuszki we Wrocławiu oraz Akademii Wojskowej Narodowej Armii Ludowej NRD w Dreźnie.

Pełnił funkcje dowódcze różnych szczebli w jednostkach 7 Łużyckiej Dywizji Desantowej. W latach 1984–1992 był m.in. oficerem do zleceń w Gabinecie Ministra Obrony Narodowej, a następnie zastępcą Szefa Sekretariatu Szefa Sztabu Generalnego WP.

Jesienią 1993 został mianowany szefem Gabinetu MON. W latach następnych pełnił różne funkcje w resorcie obrony, w tym na stanowisku pierwszego zastępcy dyrektora Departamentu Kontroli MON. W marcu 1997 roku, po ukończeniu podyplomowych studiów w Akademii Studiów Strategicznych i Ekonomiki Obrony w Garmisch-Partenkirchen (RFN), został wyznaczony na stanowisko szefa Zarządu Ogólnego Sztabu Generalnego WP. 15 sierpnia 1997 roku Prezydent RP, Aleksander Kwaśniewski wręczył mu nominację na generała brygady. W lutym 2000 roku objął stanowisko szefa Zarządu Rozpoznania Strategicznego w Generalnym Zarządzie Rozpoznania Wojskowego P-2 Sztabu Generalnego WP. W październiku 2001 roku został szefem Sekretariatu Ministra Obrony Narodowej, Jerzego Szmajdzińskiego.

Odznaczenia

Przypisy

Bibliografia

  • Mariusz Jędrzejko, Mariusz Lesław Krogulski, Marek Paszkowski, Generałowie i admirałowie III Rzeczypospolitej (1989-2002), Wydawnictwo „Von Borowiecky”, Warszawa 2002, s. 294 (z fotografią)
  • Co słychać na Rakowieckiej?. „Głos Weterana”, s. 6–7, marzec 1998.