Witold Ziaja
| Data i miejsce urodzenia |
16 listopada 1940 | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
1 września 2025 | ||||||||
| Wzrost |
172 cm | ||||||||
| Pozycja | |||||||||
| Kariera seniorska[a] | |||||||||
| |||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||
| |||||||||
| |||||||||
| Odznaczenia | |||||||||
 | |||||||||
Witold Ziaja (ur. 16 listopada 1940 w Siemianowicach Śląskich, zm. 1 września 2025[1] w Hamburgu) – polski hokeista na trawie (pomocnik), dwukrotny olimpijczyk (Rzym (1960) i Monachium (1972)), szkoleniowiec drużyn narodowych Polski (m.in. na olimpiadzie w Moskwie w 1980), Austrii i Szwajcarii, współpracownik młodzieżowej reprezentacji Niemiec.
Syn Gerharda i Magdaleny Rzepczyk. Bratanek Ernesta Ziai, olimpijczyka w hokeju na lodzie z Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Sankt Moritz w 1948 roku. Absolwent średniej szkoły zawodowej (telemechanik) i Akademii Trenerskiej w Kolonii (Niemcy). W początkach kariery sportowej uprawiał równocześnie hokej na lodzie w barwach Startu Katowice (z którym zdobył mistrzostwo polski juniorów) i hokej na trawie w HKS Siemianowiczance. Ostatecznie zdecydował się na uprawianie tylko hokeja na trawie. W barwach Siemianowiczanki występował w latach 1952–1972. 79-krotnie reprezentował barwy Polski w hokeju na trawie w latach 1958–1972 zdobywając 18 bramek. Wieloletni kapitan drużyny narodowej. Zasłużony Mistrz Sportu (1971).
Po zakończeniu kariery zawodniczej prowadził jako trener reprezentację kobiet Austrii (1973) oraz męskie reprezentacje Polski (1974–1980) i Szwajcarii (1981–1983). Przez 16 lat (do roku 2010) sprawował funkcję kierownika reprezentacji narodowej juniorów U21 Niemiec. Mieszkał w Hamburgu.
Był żonaty z Urszulą Hildebrandt, miał dwoje dzieci (syn Aleksander ur. 1964, były reprezentant Polski juniorów w hokeju na trawie, córka Karolina Beata).
Przypisy
- ↑ Joanna Być-Urząd Miasta w Siemianowicach Śląskich, ZMARŁ WITOLD ZIAJA [online], Urząd Miasta w Siemianowicach Śląskich, 1 września 2025 [dostęp 2025-09-01].