Wodnicha modrzewiowa
 | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Klasa | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
wodnicha modrzewiowa |
| Nazwa systematyczna | |
| Hygrophorus lucorum Kalchbr. Icon. Sel. Hymenomyc. Hung.: 35 (1874) | |
Wodnicha modrzewiowa (Hygrophorus lucorum Kalchbr.) – gatunek grzybów należący do rodziny wodnichowatych (Hygrophoraceae)[1].
Systematyka i nazewnictwo
Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hygrophorus, Hygrophoraceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].
Po raz pierwszy opisał go Károly Kalchbrenner w 1874 r.[1] Niektóre synonimy naukowe[2]:
- Hygrophorus lucorum Vězda 1874 var. lucorum
- Limacium lucorum (Kalchbr.) Henn. 1898
- Tricholoma luteocitrinum Rea (1909)
Nazwę polską podali Barbara Gumińska i Władysław Wojewoda w 1983 r.[3]
Morfologia
Średnicy 2–6 cm, u młodych okazów wypukły, u starszych spłaszczony, a nawet czasami wgłębiony na środku. Powierzchnia gładka i lepka, kolor cytrynowożółty lub złocisty[4].
Nieco zbiegające, dość rzadkie i dość grube. Początkowo są białe, u starszych okazów żółkną[4].
Wysokość 4–6 cm, grubość do 1 cm, walcowaty, miękki i lepiący się. Jest jaśniejszy od kapelusza i ma kolor blado cytrynowożółty[5].
Żółtawy, nie zmieniający barwy po uszkodzeniu. Smak i zapach łagodny[4].
Biały. Zarodniki wydłużone, gładkie, o rozmiarach 7–91 × 4–5 μm[4].
- Gatunki podobne
- wodnicha ozdobna (Hygrophorus speciosus), również rosnąca pod modrzewiami. Różni się ciemniejszym, pomarańczowym kapeluszem i zygzakowato-łuseczkowatym trzonem[4].
- wodnicha kropkowana (Hygrophorus pustulatus) rosnąca też w lasach iglastych. Ma szarobrązowy, delikatnie kropkowany kapelusz[4].
- wodnicha późna (Hygrophorus hypothejus) również pojawia się dopiero po pierwszych przymrozkach, ale w lasach rośnie zawsze pod sosnami, różni się także morfologicznie[6].
Występowanie i siedlisko
Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Azji[7]. W Polsce jest dość częsta, w górach bardziej, niż na niżu[4].
Grzyb mykoryzowy, rośnie wyłącznie pod modrzewiami. Owocniki pojawiają się jesienią, aż do silniejszych mrozów, czasami, również w zimie[5]. Pojawia się dopiero po pierwszych jesiennych przymrozkach[6].
Znaczenie
Grzyb jadalny, w Polsce jednak zazwyczaj nie jest zbierany[4]. Jest to jednak dobry grzyb jadalny[5].
Przypisy
- 1 2 3 Index Fungorum [online] [dostęp 2013-10-20] (ang.).
- ↑ Species Fungorum [online] [dostęp 2013-10-20] (ang.).
- ↑ Władysław Wojewoda, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, s. 320, ISBN 83-89648-09-1, OCLC 749547600.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Barbara Gumińska, Władysław Wojewoda, Grzyby i ich oznaczanie, Warszawa: PWRiL, 1985, s. 299, ISBN 83-09-00714-0.
- 1 2 3 Albert Pilát, Otto Ušák, Mały atlas grzybów, Warszawa: PWRiL, 1977, s. 63.
- 1 2 Pavol Škubla, Wielki atlas grzybów, Poznań: Elipsa, 2007, s. 109, ISBN 978-83-245-9550-1.
- ↑ Występowanie Hygrophorus lucorum na świecie (mapa) [online], gbif.org [dostęp 2025-11-26] (ang.).