Wodnicha szarobrunatna
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Klasa | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
wodnicha szarobrunatna |
| Nazwa systematyczna | |
| Hygrophorus mesotephrus Berk. & Broome[1] Ann. Mag. nat. Hist., Ser. 2 13: 402 (1854)[2] | |
Wodnicha szarobrunatna, wodnicha pośrednia[3] (Hygrophorus mesotephrus Berk. & Broome) – gatunek grzybów z rodziny wodnichowatych (Hygrophoraceae)[1].
Systematyka i nazewnictwo
Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hygrophorus, Hygrophoraceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].
Takson ten opisali Miles Joseph Berkeley i Christopher Edmund Broome w roku 1854. W 1960 wskazano lektotyp. W 2021 wskazano epityp[1]. Synonimy nazwy naukowej[4]:
- Limacium mesotephrum (Berk. & Broome) Henn. 1898
- Limacium arbustivum var. mesotephrum (Berk. & Broome) Bohus 1939
- Hygrophorus olivaceoalbus var. gracilis Maire 1933
Nazwę wodnicha pośrednia nadała Barbara Gumińska w roku 1997[3]. Jest już niespójna z nazwą naukową. W 2025 Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego zarekomendowała używanie nazwy wodnicha szarobrunatna[3].
Morfologia
O średnicy 19–32 mm, u młodych okazów stożkowato-wypukły, u starszych rozszerzony, ze słabo karbowanym, czasami podwiniętym brzegiem,, silnie kleisty, niehigrofaniczny. Powierzchnia blado szarobrązowa lub beżowa, ku środkowi znacznie ciemniejsza, szarawo-sepiowa z lekkim oliwkowym odcieniem[5].
Blaszek pełnych około 25-35, blaszeczki l = 1-3, krótko zbiegające, dość rzadkie, grube, z wiekiem stające się lekko brzuchate, białe do kremowych[5].
O wysokości 43–63 mm, średnicy 3,5–6,5 mm, lekko wrzecionowaty. Wierzchołek biały, oprószony do drobno biało-kłaczkowatego, suchy, czasami wodnisty, ostro oddzielony od pozostałej lepkiej części, która jest biała lub jasnoochrowo-pomarańczowa i żółknąca u nasady, bez ciemniejszych plam lub pasków, również po wyschnięciu[5].
Biały, u nasady trzonu żółtawy, bez zapachu i bez smaku[5].
Występowanie i siedlisko
Występuje w Norwegii, Szwajcarii, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Niemczech, Szwecji, Danii, we Francji, Włoszech, w Austrii, Stanach Zjednoczonych, Rosji, Luksemburgu, Holandii i w Kanadzie[6]. W Polsce nie występuje[7].
Znaczenie
Przypisy
- 1 2 3 4 Index Fungorum – Names Record [online], www.indexfungorum.org [dostęp 2025-11-16].
- ↑ The Annals and magazine of natural history; zoology, botany, and geology, t. ser.2:v.13=no.73-78 (1854), London: Taylor and Francis, Ltd, 1854, s. 416 [dostęp 2025-11-16].
- 1 2 3 Rekomendacja nr 5/2025 Komisji ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego [online], www.ptmyk.pl [dostęp 2025-11-16].
- ↑ Species Fungorum – GSD Species [online], www.speciesfungorum.org [dostęp 2025-11-16].
- 1 2 3 4 Eef Arnolds, Notes on Hygrophorus – III. The group of Hygrophorus olivaceoalbus (Hygrophorus subsect. Olivaceoumbrini Bat.) in north-western Europe, „Persoonia”, 10 (3), 1979, s. 374–375.
- ↑ Hygrophorus mesotephrus Berk. & Broome [online], www.gbif.org [dostęp 2025-11-16] (ang.).
- ↑ Hygrophorus mesotephrus (wodnicha szarobrunatna) [online], grzyby.pl [dostęp 2025-11-16].
- ↑ Hygrophorus mesotephrus [online], www.commanster.eu [dostęp 2025-11-16].
- ↑ Global List of Edible Mushrooms [online], www.cromushrooms.eu [dostęp 2025-11-16].