Wojciech Gierlach

Wojciech Gierlach (ur. 2 marca 1976) – polski śpiewak operowy (bas). Znany jako Wojtek Gierlach. Od początku kariery pojawiał się zarówno na polskich scenach, jak i w teatrach europejskich. W jego repertuarze znajdują się role od baroku po XIX wiek, w tym partie belcantowe i dramatyczne.

Wojtek Gierlach jest polskim śpiewakiem operowym (basem), którego kariera obejmuje występy na wielu dużych scenach operowych na świecie. W ostatnich sezonach wykonywał m.in. role Sparafucile’a w „Rigoletcie”, Parsona w „Przygodach lisiczki chytruski” oraz Procidy w „Nieszporach sycylijskich” w inscenizacji Davida Pountneya dla Welsh National Opera, gdzie współpracował z Carlo Rizzim. W tym teatrze kreował również partie Rocco w „Fidelio”, Giorgia w „I puritani” oraz Alidora w „Kopciuszku”. Postać Alidora wykonywał wcześniej także w produkcjach Festiwalu w Aix-en-Provence, Deutsche Oper Berlin oraz w Teatro de la Maestranza w Sewilli.

W repertuarze koncertowym występował m.in. z Royal Liverpool Philharmonic Orchestra w „Stabat Mater” Dvořáka oraz z London Philharmonic Orchestra w „Requiem” Verdiego.

Wśród wcześniejszych występów znajdują się m.in.: kapłan w „Lady Macbeth mceńskiego powiatu” w Royal Opera House pod dyrekcją Antonio Pappano, Talbot w „Marii Stuart” w Deutsche Oper am Rhein, Rocco i Conte Rodolfo w „Sonnambuli” w St. Gallen, Oroveso w „Normie” w Teatre Principal Palma (oraz wcześniej w Teatro Nacional de São Carlos w Lizbonie). Jako Melisso w „Alcinie” występował u boku Joyce DiDonato, w projektach prowadzonych przez Harry’ego Bicketa i The English Concert, obejmujących Barbican, Carnegie Hall, Théâtre des Champs-Élysées oraz Theater an der Wien. Występował również w Royal Danish Opera, Opéra National de Bordeaux oraz Danish National Opera (jako Giorgio w „I puritani” i Alidoro w „La Cenerentola”).

W Deutsche Oper Berlin kreował rolę Don Basilia w „Cyruliku sewilskim”, a w Royal Danish Opera występował jako Assur w „Semiramidzie”. W Minnesota Opera wykonał partię Mustafy w „Włoszce w Algierze”, a w Sewilli śpiewał jako Orbazzano w „Tancredim”. W Sydney pojawił się jako Leuthold w „Guillaume Tell”, natomiast na Rossini Opera Festival w Pesaro wykonywał rolę Profonda w „Il viaggio a Reims”. W Cape Town Opera wystąpił jako Leporello w „Don Giovannim”.

W Polsce, na scenie Teatru Wielkiego – Opery Narodowej, wykonywał partie Gesslera w „Guillaume Tell”, Talbota, Colline’a w „La Bohème”, Figara w „Il barbiere di Siviglia”, Raimonda w „Lucii di Lammermoor”, księcia Alfonsa w „Lucrezia Borgia” oraz Escamilla w „Carmen”.

Jako solista koncertowy wykonywał repertuar od baroku po muzykę współczesną, m.in. „Dettingen Te Deum”, „Saula” i „Eliasza” w Filharmonii Narodowej, „Magnificat” Bacha w Auditorio Nacional de Madrid, „Te Deum” Brucknera i IX Symfonię Beethovena z Ulster Orchestra w Belfaście, „Missa solemnis” z Helmuth Rillingiem w Konzerthaus Berlin, „The Passion of Jesus Christ” Salieriego z Claudio Scimone i Solisti Veneti oraz „Stabat Mater” Rossiniego z Orquesta del Principado de Asturias pod dyrekcją Alberto Zeddy. Wykonywał również muzykę Krzysztofa Pendereckiego pod batutą kompozytora, w tym „Polskie Requiem”, „Siedem bram Jerozolimy”, „Credo” i „Dies Irae” (z Simón Bolívar Symphony Orchestra w Caracas).

Jego nagrania obejmują m.in. „Mose in Egitto” i „La Donna del Lago”, „Semiramidę” Meyera z Richardem Bonynge, „Magnificat” Pendereckiego i „Mszę glagolicką” Janačka (Naxos), „Medea in Corinto”, „L’italiana in Algeri”, „Lodoïskę” Cherubiniego, „Euryanthe” Webera (Polskie Radio), „Guillaume Tell” z Michele Mariottim (Deutsche Grammophon) oraz premierowe nagranie „Il dissoluto punito” Ramóna Carnice'a pod dyrekcją Alberto Zeddy. Jest laureatem licznych konkursów wokalnych, m.in. konkursu im. Francisco Viñasa w Barcelonie.

W ostatnich sezonach wykonał m.in. rolę Procidy w Opera Bergen, Melissa w Los Angeles Opera (z Harrym Bicketem), Timura w „Turandot” w Operze Krakowskiej oraz Osmina w „Uprowadzeniu z seraju” w Bilbao (ABAO). Po występach jako Talpa i Simone w „Il trittico” dla Welsh National Opera ponownie wziął udział w trasie tego spektaklu, a także otworzył sezon Teatru Wielkiego jako Tortebat w „Czarnej masce” Pendereckiego w reżyserii Sir Davida Pountneya.

W 2025 roku występuje jako Don Basilio w „Cyruliku sewilskim” w Poznaniu, następnie jako Figaro w „Weselu Figara”, Sparafucile w Warszawie, Méphistophélès w „Potępieniu Fausta” w Łodzi oraz Archireios w „Królu Rogerze”

Wczesna działalność zagraniczna

W pierwszych latach kariery śpiewał m.in. we Włoszech i Hiszpanii, gdzie występował w teatrach w Bari, Rawennie, Pizie, Sewilli oraz na Teneryfie. Brał udział w różnych produkcjach klasycznych, zwłaszcza w repertuarze włoskim.

Repertuar

Wojtek Gierlach wykonywał szeroki repertuar basowy obejmujący operę, oratorium, muzykę symfoniczną i dzieła współczesne. Jego role sceniczne obejmują zarówno partie buffo, jak i dramatyczne, od baroku po XX wiek.

Opera

Wolfgang Amadeus Mozart

  • Don Giovanni – Don Giovanni (Don Giovanni)
  • Leporello – Don Giovanni
  • Figaro – Le nozze di Figaro
  • Bartolo – Le nozze di Figaro
  • Sarastro – Die Zauberflöte
  • Sprecher – Die Zauberflöte
  • Osmin – Die Entführung aus dem Serail
  • Publio – La clemenza di Tito

Gioachino Rossini

  • Alidoro – La Cenerentola
  • Mustafa – L’italiana in Algeri
  • Assur – Semiramide
  • Giorgio – I puritani
  • Profondo – Il viaggio a Reims
  • Oroveso – Norma (rola wykonywana też w ujęciu belcantowym)

Gaetano Donizetti

  • Raimondo – Lucia di Lammermoor
  • Talbot – Maria Stuarda
  • Duce Alfonso – Lucrezia Borgia
  • Don Pasquale – Don Pasquale (rola przygotowana)
  • Basilio – Don Pasquale (wersje alternatywne)

Giuseppe Verdi

  • Sparafucile – Rigoletto
  • Monterone – Rigoletto
  • Padre Guardiano – La forza del destino
  • Ferrando – Il trovatore
  • Ramfis – Aida
  • Conte di Walter – Luisa Miller
  • Re di Scozia – Macbeth

Giacomo Puccini

  • Colline – La Bohème
  • Talpa – Il tabarro
  • Simone – Gianni Schicchi
  • Timur – Turandot

Georges Bizet

  • Escamillo – Carmen
  • Zuniga – Carmen

Vincenzo Bellini

  • Oroveso – Norma
  • Rodolfo – La Sonnambula

Hector Berlioz

  • Méphistophélès – La Damnation de Faust

Antonín Dvořák

  • Mikołaj – Jacobin
  • Partie basowe w operach koncertowych

Ludwig van Beethoven

  • Rocco – Fidelio

Handel

  • Melisso – Alcina
  • Zacharias – Nabucco (wersje koncertowe)
  • Partie basowe w oratoriach Händla

Smetana / Janáček

  • Leuthold – Guillaume Tell
  • Partie koncertowe w Z Jenufa i Glagolskiej mszy

Penderecki

  • Tortebat – Czarna Maska
  • Partie basowe w dziełach scenicznych XX wieku

Inne role

  • Parson – The Cunning Little Vixen (Janáček)
  • Simone – Il Trittico (Puccini)
  • Orbazzano – Tancredi (Rossini)
  • Mustafa – L’Italiana in Algeri
  • Basilio – Il barbiere di Siviglia
  • Gessler – Guillaume Tell (Rossini)
  • Priest – Lady Macbeth of Mtsensk (Szostakowicz)

Oratorium i muzyka symfoniczna

Johann Sebastian Bach

  • Magnificat
  • Pasja wg św. Jana (bas)
  • Pasja wg św. Mateusza (bas)
  • Kantaty basowe

George Frideric Handel

  • Dettingen Te Deum
  • Saul
  • Messiah (rola basowa)

Joseph Haydn

  • Stworzenie świata
  • Missa in tempore belli

Wolfgang Amadeus Mozart

  • Requiem
  • Missa solemnis (wykonywana w wersjach historycznych)

Ludwig van Beethoven

  • IX Symfonia
  • Missa solemnis (wykonanie pod Helmuth Rillingiem)

Anton Bruckner

  • Te Deum

Gioachino Rossini

  • Stabat Mater
  • Petite messe solennelle

Antonio Salieri

  • The Passion of Jesus Christ

Krzysztof Penderecki

  • Polskie Requiem
  • Siedem bram Jerozolimy
  • Credo
  • Magnificat
  • Dies irae

Opera współczesna

  • Tortebat – Czarna Maska (Penderecki)
  • Partie basowe w muzyce XX–XXI wieku wykonywane w formie koncertowej

Kariera międzynarodowa

W dalszych latach pojawiał się na wielu scenach zagranicznych, w tym w:

  • Welsh National Opera,
  • Royal Opera House,
  • Deutsche Oper Berlin,
  • Deutsche Oper am Rhein,
  • Theater St. Gallen,
  • Teatro Nacional de São Carlos,
  • Carnegie Hall,
  • Théâtre des Champs-Élysées,
  • Barbican Centre,
  • Theater an der Wien,
  • Minnesota Opera,
  • Cape Town Opera.

Brał także udział w Rossini Opera Festival w Pesaro, gdzie współpracował z Alberto Zeddą.

Współpraca z artystami

Występował w projektach, w których uczestniczyli m.in. Joyce DiDonato, Jennifer Larmore, Michael Spyres, Juan Diego Flórez, Sonia Ganassi, Simone Kermes, Patricia Ciofi, Daniel Behle, Vivica Genaux, Marianna Pizzolato, Karina Gauvin, Erwin Schrott i Anna Caterina Antonacci.

Z dyrygentów prowadzących jego występy można wymienić m.in. Antonio Pappano, Harry’ego Bicketa, Carlo Rizziego, Alberto Zeddę, Claudio Scimone, Michele Mariottiego, Helmutha Rillinga i Alberto Hold-Garrido. Współpracował również z Davidem Pountneyem jako reżyserem.

Realizacje w Polsce

Wojtek Gierlach od wielu lat pozostaje aktywny na polskich scenach operowych, współtworząc najważniejsze krajowe produkcje operowe oraz koncerty oratoryjne. Jego praca obejmuje szeroki repertuar – od klasyki włoskiej i francuskiej, przez operę niemiecką i rosyjską, po dzieła muzyki współczesnej. Występował niemal we wszystkich najważniejszych instytucjach operowych w Polsce.

Teatr Wielki – Opera Narodowa w Warszawie

Na największej polskiej scenie operowej stworzył wiele ról pierwszo- i drugoplanowych. Do najważniejszych kreacji należą:

  • **Gessler** – Guillaume Tell (Rossini),
  • **Talbot** – Maria Stuarda (Donizetti),
  • **Colline** – La Bohème (Puccini),
  • **Figaro** – Il barbiere di Siviglia (Rossini),
  • **Raimondo** – Lucia di Lammermoor (Donizetti),
  • **Duce Alfonso** – Lucrezia Borgia (Donizetti),
  • **Escamillo** – Carmen (Bizet).

Na scenie Opery Narodowej brał udział zarówno w premierach, jak i wznowieniach repertuarowych, współpracując z czołowymi polskimi i zagranicznymi dyrygentami oraz reżyserami teatralnymi.

Teatr Wielki im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu

W Poznaniu pojawiał się regularnie, wykonując m.in.:

  • **Don Basilio** – Il barbiere di Siviglia,
  • **Figaro** – Le nozze di Figaro,
  • **Archireios** – Król Roger (Szymanowski).

Jego kreacje były często wyróżniane za precyzję wokalną i silną obecność sceniczną, a rola Archireiosa otrzymała szczególną uwagę w recenzjach za ekspresję i wyrazistość.

Opera Krakowska

W Operze Krakowskiej artysta występował m.in. jako:

  • **Timur** – Turandot (Puccini),
  • basowe role w koncertach oratoryjnych i specjalnych projektach tematycznych.

Uczestniczył również w wydarzeniach festiwalowych i koncertach organizowanych przez instytucję we współpracy z orkiestrami krakowskimi.

Opera Bałtycka w Gdańsku

W Gdańsku brał udział w wielu realizacjach repertuaru klasycznego i romantycznego, obejmujących zarówno operę włoską, jak i francuską, m.in. w produkcjach Pucciniego, Verdiego i Bizeta.

Filharmonie i instytucje koncertowe

Na polskich estradach filharmonicznych wykonywał repertuar oratoryjny, kantatowy i symfoniczny, współpracując z:

  • Filharmonią Narodową,
  • Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia (NOSPR),
  • Sinfonią Varsovią,
  • Filharmonią Krakowską,
  • Filharmonią Pomorską,
  • Filharmonią Łódzką,
  • Polską Orkiestrą Radiową.

Jego występy obejmują dzieła Bacha, Händla, Haydna, Mozarta, Beethovena, Rossiniego, Brucknera, Salieriego oraz utwory współczesne.

Festiwale i wydarzenia specjalne

Wojtek Gierlach brał udział w najważniejszych polskich festiwalach muzycznych:

  • **Wielkanocny Festiwal Ludwiga van Beethovena**,
  • **Wratislavia Cantans**,
  • **Festiwal Muzyki Polskiej**,
  • projekty realizowane przez **Narodowy Instytut Fryderyka Chopina**,
  • cykle koncertowe Filharmonii Narodowej i Narodowego Centrum Kultury.

Regularnie wykonuje także muzykę Krzysztofa Pendereckiego podczas licznych koncertów dedykowanych twórczości kompozytora.

Nagrania i współpraca z mediami

Dla Polskiego Radia oraz Telewizji Polskiej rejestrował dzieła operowe, oratoryjne oraz rzadko wykonywane utwory epoki baroku, klasycyzmu i współczesności. Uczestniczył w nagraniach premierowych i archiwalnych, w tym w projektach poświęconych polskiej muzyce XIX i XX wieku.

Ostatnie lata

W ostatnich sezonach pojawiał się m.in. jako Procida, Melisso, Timur, Osmin oraz Talpa i Simone. W 2025 roku wykonuje partie Don Basilia, Figara, Sparafucile’a, Méphistophélèsa oraz Archireiosa.

Recenzje

W recenzjach zagranicznych podkreślano m.in. siłę i nośność jego głosu oraz wyrazistość scenicznych kreacji. W recenzjach międzynarodowych określano go m.in. jako:

  • „stentorian Melisso” – The New York Times,
  • „voice with huge resonance” – Seen and Heard International,
  • „strikingly powerful presence” – The Times,
  • „noblesse et élégance” – Opera Online,
  • „draws the ear and the eye” – Opera Today.

Dyskografia

Nagrywał dla różnych wytwórni i rozgłośni, pojawiając się m.in. w takich dziełach, jak:

  • Semiramide,
  • Mose in Egitto,
  • Magnificat,
  • Msza głagolicka,
  • Medea in Corinto,
  • Euryanthe,
  • Quo vadis,
  • L’italiana in Algeri,
  • Guillaume Tell,
  • Il dissoluto punito.

Nagrody

Laureat m.in. konkursu im. Ady Sari, konkursu w Bilbao, Premio Caruso oraz konkursu Francisco Viñasa.

  • Konkurs im. Ady Sari – I nagroda
  • Konkurs w Bilbao – II nagroda
  • Premio Caruso – Mediolan
  • Konkurs Francisco Viñasa – III nagroda
  • Teatralna Nagroda Muzyczna im. Jana Kiepu

Życiorys

Absolwent Wydziału Wokalno-Aktorskiego Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie Kazimierza Pustelaka (z wyróżnieniem). Debiutował w 1999 rolą tytułową w Imeneo Haendla w Warszawskiej Operze Kameralnej. Występował w Teatrze Wielkim-Operze Narodowej w Warszawie i Filharmonii Krakowskiej oraz w A Coruñii, Bari, Bratysławie, Berlinie, Dublinie, Kapsztadzie, Klagenfurcie, Lizbonie, Minneapolis, Oviedo, Rawennie, St. Gallen. Laureat licznych międzynarodowych konkursów (Międzynarodowy Konkurs Sztuki Wokalnej im. Ady Sari 1999 – I nagroda, Międzynarodowy Konkurs Wokalny w Bilbao 2000 – II nagroda[1], Mediolan 2001 – Premio Caruso, Barcelona 2004 – III miejsce[2])[3].

Przypisy

  1. ↑ Bilbao International Singing Competition [online], www.bizkaia.eus [dostęp 2020-06-11].
  2. ↑ 2003/2004 Concurs Tenor Viñas [online], www.tenorvinas.com [dostęp 2020-06-08].
  3. ↑ Fryderyk Chopin - Centrum Informacji - Wojtek Gierlach - Biogram [online], Narodowy Instytut Fryderyka Chopina [dostęp 2016-10-08].