Wojciech Gulin
![]() | |
| Data i miejsce urodzenia |
16 września 1952 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
5 stycznia 2020 |
| Zawód, zajęcie |
psycholog, nauczyciel akademicki |
| Alma Mater | |
| Odznaczenia | |

Wojciech Edward Gulin (ur. 16 września 1952 we Włocławku, zm. 5 stycznia 2020[1][2] w Warszawie[1]) – polski psycholog, nauczyciel akademicki i polityk, doktor habilitowany nauk humanistycznych, działacz społeczny, były wojewoda włocławski i wicewojewoda łódzki.
Życiorys
Syn Zdzisława i Antoniny[1]. W 1978 ukończył studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1990 na tej samej uczelni uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie psychologii na podstawie pracy pt. Komponenty informacyjne, decyzyjne i emocjonalne empatii dzieci i młodzieży[3][4]. W 2013 uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk humanistycznych na Uniwersytecie Katolickim w Rużomberku na podstawie rozprawy poświęconej rozumieniu starości u młodych ludzi i pomocy społecznej młodych wobec starych[5][6].
W latach 1978–1981 pracował w zespole opieki zdrowotnej oraz poradni wychowawczo-zawodowej w Parczewie, a następnie do 1997 w pogotowiu opiekuńczym w Brzeziu[6]. W latach 90. zajmował się działalnością dydaktyczną jako adiunkt w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Bydgoszczy i wykładowca w Zespole Kolegiów Nauczycielskich we Włocławku. Był także starszym inspektorem w Wojewódzkim Urzędzie Pracy w tym mieście[6].
W latach 1997–1998 z rekomendacji Akcji Wyborczej Solidarność zajmował stanowisko wojewody włocławskiego, ostatniego w historii tego województwa[7]. Od 1999 do 2001 pełnił funkcję wicewojewody łódzkiego. Zasiadał w zarządzie głównym Porozumienia Polskich Chrześcijańskich Demokratów[6].
W 2002 wrócił do pracy naukowej w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Łódzkiego i Wyższej Szkole Humanistyczno-Ekonomicznej we Włocławku (WSHE). W latach 2003–2006 wchodził w skład Opiniodawczo-Doradczej Rady Naukowej przy rzeczniku praw dziecka[6]. W latach 2005–2006 był wiceprezesem Włocławskiego Towarzystwa Naukowego[8]. W 2006 został powołany na stanowisko rektora WSHE[9], które zajmował do 2008. W latach 2008–2012 pracował w Kujawsko-Pomorskiej Szkole Wyższej w Bydgoszczy, od 2009 pełniąc w niej funkcję dziekana[4][10]. Od 2012 był związany z Kolegium Jagiellońskim – Toruńską Szkołą Wyższą, był profesorem nadzwyczajnym i prorektorem tej uczelni[4]. W pracy naukowej specjalizował się w zagadnieniach dotyczących psychologii empatii[4].
Zaangażował się też w działalność polityczną w ramach Platformy Obywatelskiej[11]. Kandydował z jej listy w 2010 i 2014 do Sejmiku Województwa Kujawsko-Pomorskiego[12][13]. Współpracował z Telewizją Kujawy i Radiem Kujawy, był ekspertem z zakresu psychologii w emitowanym od 2014 programie Kwadrans z psychologiem[14].
Został pochowany na cmentarzu komunalnym we Włocławku[15].
Odznaczenia i wyróżnienia
- Medal Komisji Edukacji Narodowej (2001)[6]
- tytuł honorowego obywatela Nieszawy (1998)[16]
- Komandoria Missio Reconciliationis (2000)[6]
- Medal Stanisława Staszica, ustanowiony przez radę miejską Ciechocinka i jego mieszkańców (1999)[6]
Wybrane publikacje
- Empatia dzieci i młodzieży. Komponenty informacyjne, decyzyjne i emocjonalne, Lublin: Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 1994, ISBN 83-85291-98-9.
- Zaspokajanie potrzeb w rodzinie a empatia u dzieci, [w:] Janusz Trempała (red.), Rozwijający się człowiek w zmieniającym się świecie. Materiały z IV Ogólnopolskiej Konferencji Psychologów Rozwojowych, Bydgoszcz: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Pedagogicznej, 1995, s. 351–359, ISBN 83-7096-138-X.
- Theodora Lippsa psychologiczna koncepcja empatii, „Forum Psychologiczne”, t. 2, nr 1, 1997, s. 25–37.
- Filozoficzne korzenie empatii, „Studia Psychologica”, nr 6, 2006, s. 207–220.
- Rozwój psychiczny dzieci w rodzinach społecznie patologicznych, „Rocznik Naukowy Kujawsko‑Pomorskiej Szkoły Wyższej w Bydgoszczy. Transdyscyplinarne Studia o Kulturze (i) Edukacji”, nr 4, 2009, s. 161–175.
- Empathy in Social Relations of the Modern World, „21st Century Pedagogy”, t. 4, nr 1, 2020, s. 1–7.
Przypisy
- 1 2 3 Wojciech Gulin. rejestry-notarialne.pl. [dostęp 2022-05-04].
- ↑ Żegnamy Cię, Przyjacielu!. kujawy.info, 7 stycznia 2020. [dostęp 2020-01-10].
- ↑ Kierowane prace naukowo-badawcze. kul.pl. [dostęp 2020-01-21].
- 1 2 3 4 Dr hab. Wojciech Gulin, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2020-01-10].
- ↑ Dr hab. Wojciech Edward Gulin, [w:] portal „Ludzie Nauki” [online], OPI PIB, MNiSW [dostęp 2026-01-18].
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Wojciech Bogumił Gulin: Wojciech Edward Gulin. W: Włocławski Słownik Biograficzny. Stanisław Kunikowski (red.). T. 11. Włocławek: Włocławskie Towarzystwo Naukowe, 2025, s. 62–64. ISBN 978-83-60150-89-4.
- ↑ Bogdan Ziółkowski: Włocławek stolicą województwa 1975–1998 – kalendarium. W: Włocławek: dzieje miasta. Jacek Staszewski (red.). T. 2. Lata 1918–1998. Włocławek: Lega, 2001, s. 798. ISBN 83-88115-28-6.
- ↑ Zmarł prof. dr hab. Wojciech Gulin. wtnwloclawek.pl, 10 stycznia 2020. [dostęp 2025-01-04].
- ↑ NOWE WŁADZE UCZELNI!. wshe.pl, 21 czerwca 2009. [dostęp 2020-01-25].
- ↑ Zmarł dr hab. Wojciech Gulin. akp.bydgoszcz.pl, 7 stycznia 2020. [dostęp 2026-01-04].
- ↑ Nasze władze. platforma.org. [dostęp 2020-01-10].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2020-01-20].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2020-01-20].
- ↑ Kwadrans z psychologiem. kujawy.info. [dostęp 2020-01-21].
- ↑ Cmentarze Włocławek. Grobonet. [dostęp 2022-05-04].
- ↑ Mirosław Golon: Dzieje Nieszawy. T. 2, 1945–1990. Toruń: Towarzystwo Naukowe w Toruniu, 2005, s. 240. ISBN 83-87639-70-2.
Bibliografia
- NOWE WŁADZE UCZELNI!. wshe.pl, 21 czerwca 2009. [dostęp 2020-01-25].
- Dr hab. Wojciech Gulin, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2020-01-10].
Linki zewnętrzne
- Dr hab. Wojciech Edward Gulin, [w:] portal „Ludzie Nauki” [online], OPI PIB, MNiSW [dostęp 2026-01-18].
- Wojciech Gulin. Google Scholar. [dostęp 2026-01-04].
