Wojciech Krygier
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód, zajęcie | |
| Alma Mater |
Wojciech Leopold Krygier (ur. 22 kwietnia 1800 w Mostkach, zm. 8 lutego 1853 w Solcu[1]) – polski metalurg, przedsiębiorca.
Był synem Leopolda, oficjalisty w Zakładach Hutniczych w Suchedniowie, i Doroty z Kulpińskich. W latach 1817–1820 studiował w Szkole Akademiczno-Górniczej w Kielcach[1]. Przyczynił się do rozwoju przemysłowego w Staropolskim Okręgu Przemysłowym. W 1837 kupił dobra Rzuców i przystąpił do rozbudowy znajdujących się tam fabryk. Wybudował własną walcownię blachy, drutarnię i gwoździarnię. (pierwszą w Królestwie Polskim 1846) Jako pierwszy w Polsce zaprojektował i zbudował piece pudlingowe, zakład w Rzucowie posiadał ich pięć. Produkowano tu 567 ton surówki i 648 żelaza rocznie. W 1856 roku wielki piec został przebudowany przez Andrzeja Krygiera. Walcownia w 1860 zatrudniała 133 robotników. Zakład posiadał 3 maszyny parowe i 7 kół wodnych, a roczna produkcja wynosiła ok. 1500 ton wyrobów. Krygierowi okres rozwoju zawdzięczają także Machory. Krygierowie zbudowali na cmentarzu w Chlewiskach okazały grobowiec, gdzie pochowano Wojciecha Krygiera.