Wojciech Marchwica

Wojciech Marchwica
generał dywizji generał dywizji
Data i miejsce urodzenia

23 czerwca 1966[1]
Rzeszów

Przebieg służby
Lata służby

od 1986

Siły zbrojne

Siły Zbrojne PRL
Siły Zbrojne RP

Jednostki

• WSOWZ
• 5 Pułk Strzelców Podhalańskich
• 21BSP, AON, 21BSP
• Polsko-Ukraiński Batalion Sił Pokojowych
• KFOR, PKW Irak, 21BSP
• AON, 21BSP, DGRSZ
• PKW Afganistan, 6BPD
• DGRSZ, WS w DGRSZ
• Komponent WS
• DORSZ

Stanowiska

• d-ca plutonu rozpoznawczego
• d-ca kompanii rozpoznawczej
• oficer sekcji rozpoznawczej, 21BSP
• szef sekcji rozpoznawczej, 21BSP
• d-ca Polsko-Ukraiński Batalion Sił Pokojowych
• d-ca PKW KFOR
• d-ca 1BGB w PKW Irak
• szef sztabu 21BSP
• z-ca dowódcy 21BSP
• szef DSO-Zastępca Szefa Połączonego Centrum Operacyjnego, DGRSZ
• d-ca misji szkol. PKW Afganistan
• szef Oddziału Szkolenia Zarządu Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych, IWLąd, DGRSZ
• d-ca 6BPD
• szef Zarządu Wojsk Aeromobilnych i Zmotoryzowanych, DGRSZ
• Inspektor Wojsk Specjalnych, DGRSZ
• d-ca Komponentu Wojsk Specjalnych
• szef sztabu, DORSZ

Główne wojny i bitwy

Polski Kontyngent Wojskowy w Kosowie, Stabilizacja Iraku, ISAF

Odznaczenia
Krzyż Zasługi za Dzielność (od 1992) Srebrny Krzyż Zasługi Wojskowy Krzyż Zasługi z Mieczami Medal Srebrny za Długoletnią Służbę Gwiazda Afganistanu Gwiazda Iraku Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Medal Stulecia Odzyskanej Niepodległości Złoty Krzyż Biskupa Polowego Deo et Patriae Brązowa Gwiazda  (Stany Zjednoczone) Medal NATO za udział w misji ISAF Medal NATO za służbę w Kosowie
Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Żołnierz RP” II stopnia

Wojciech Jan Marchwica (ur. 23 czerwca 1966 w Rzeszowie) – generał dywizji Wojska Polskiego, były dowódca 6 Brygady Powietrznodesantowej i Komponentu Wojsk Specjalnych[2], od 22 czerwca 2020 szef sztabu Dowództwa Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych.

Życiorys

Wojciech Marchwica urodził się w 1966 w Rzeszowie. W 1986 podjął studia w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu. W 1990 był promowany na podporucznika i objął stanowisko dowódcy plutonu rozpoznawczego, następnie dowódcy kompanii rozpoznawczej w 5 pułku strzelców podhalańskich w Krakowie[3]. W tym okresie trzykrotnie odbył kurs przeszkolenia specjalistycznego w Ośrodku Szkolenia Piechoty Górskiej i 27 Dywizji Alpejskiej Sił Zbrojnych Francji w Grenoble. W 1993 został dowódcą 21 kompanii rozpoznawczej w 21 Brygadzie Strzelców Podhalańskich, a następnie oficerem sekcji rozpoznawczej w tej Brygadzie. W latach 1995–1998 studiował w Akademii Obrony Narodowej po ukończeniu której, został szefem sekcji rozpoznawczej w 21BSP. W 2002 został wyznaczony na stanowisko dowódcy Polsko-Ukraińskiego Batalionu Sił Pokojowych w Przemyślu, z którym w tym samym roku wyjechał do Kosowa, gdzie był dowódcą Polskiego Kontyngentu Wojskowego KFOR. W 2003 był awansowany na stopień podpułkownika[4][5].

W 2005 był w ramach V zmiany Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Iraku, na stanowisku dowódcy 1 Batalionowej Grupy Bojowej. W 2006 objął stanowisko szefa sztabu 21 Brygady Strzelców Podhalańskich. W 2009 ukończył Wyższy Kurs Operacyjno-Strategiczny, a w 2010 ukończył Podyplomowe Studia Operacyjno-Strategiczne w Akademii Obrony Narodowej. 1 października 2010 powierzono mu stanowisko zastępcy dowódcy 21 BSP[6] z jednoczesnym mianowaniem na stopień pułkownika. Zastępcą dowódcy był do 23 sierpnia 2013[7]. W tym samym roku został skierowany do Chińskiej Republiki Ludowej, gdzie studiował do 2014 na Podyplomowych Studiach Polityki Obronnej w Narodowym Uniwersytecie Obrony w Pekinie[3]. W 2014 objął obowiązki szefa Dyżurnej Służby Operacyjnej – zastępcy szefa Połączonego Centrum Operacyjnego w Dowództwie Generalnym Rodzajów Sił Zbrojnych[8]. Od 4 grudnia 2014 do 13 czerwca 2015 pełnił służbę w Polskim Kontyngencie Wojskowym w Afganistanie, podczas I zmiany jako dowódca misji szkoleniowej Resolute Support Mission[9][10]. Po zakończeniu misji, powrócił do DG RSZ na stanowisko szefa Oddziału Szkolenia[3].

10 listopada 2015 został skierowany do Krakowa na stanowisko dowódcy 6 Brygady Powietrznodesantowej, na którym pozostawał do 2 maja 2016[11]. W maju 2016 został skierowany do Warszawy, gdzie objął stanowisko szefa Zarządu Wojsk Aeromobilnych i Zmotoryzowanych w Dowództwie Generalnym Rodzajów Sił Zbrojnych[12]. 15 sierpnia 2016 prezydent RP Andrzej Duda mianował go na stopień generała brygady[5]. Następnie objął obowiązki Inspektora Wojsk Specjalnych w DG RSZ. W 2017 został wyznaczony na stanowisko dowódcy Komponentu Wojsk Specjalnych[13][14]. W tym samym roku ukończył kurs (Generals Flag Officer’s and Ambassador’s Course) w Akademii Obrony NATO (ang. NATO Defense College) w Rzymie. Od 1 października 2018 był w rezerwie kadrowej MON wykonując zadania w Dowództwie Operacyjnym Rodzajów Sił Zbrojnych. 22 czerwca 2020 skierowany został na stanowisko szefa sztabu Dowództwa Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych[5]. 10 listopada 2022 prezydent RP Andrzej Duda mianował go na stopień generała dywizji[15].

Ordery, odznaczenia i wyróżnienia[5]

Przypisy

  1. ↑ Komunikat MON. mon.gov.pl, 2017-03-14. [dostęp 2021-05-20].
  2. ↑ 27.03.2017-30.09.2018
  3. 1 2 3 4 Pożegnanie najstarszego służbą podhalańczyka. polska-zbrojna.pl, 2013-08-23. [dostęp 2021-05-17].
  4. ↑ Roszady w armii. MON reaguje na odejście kolejnego kluczowego dowódcy. rmf24.pl, 2017-03-15. [dostęp 2021-05-18].
  5. 1 2 3 4 5 Powitanie Szefa Sztabu DO. wojsko-polskie.pl. [dostęp 2021-05-17].
  6. ↑ Podhalańczycy maja swojego Zastępcę Dowódcy Brygady. wojsko-polskie.pl, 2010-10-01. [dostęp 2021-05-20].
  7. ↑ Świętowaliśmy 94 rocznicę odzyskania niepodległości. radymno.pl, 2012-11-12. [dostęp 2021-05-18].
  8. ↑ Macierewicz ujawnia personalia nowych szefów GROM i wojsk specjalnych. wprost.pl, 2016-09-08. [dostęp 2021-05-17].
  9. ↑ Jasiński 2015 ↓, s. 221.
  10. ↑ Jasiński 2015 ↓, s. 244.
  11. ↑ Magdalena Kowalska-Sendek: Podhalańczyk dowodzi desantowcami. polska-zbrojna.pl, 2015-11-14. [dostęp 2021-05-17].
  12. ↑ Gałecki 2017 ↓, s. 47.
  13. ↑ Rzeszowianin Wojciech Marchwica został dowódcą polskich komandosów. nowiny24.pl, 2017-03-21. [dostęp 2021-05-17].
  14. ↑ Jakuboszczak 2019 ↓, s. 22.
  15. 1 2 Awanse generalskie i admiralskie w Siłach Zbrojnych RP. prezydent.pl. [dostęp 2022-11-10].
  16. ↑ Postanowienie Prezydenta RP Nr 111-29-90 z dnia 1990-08-23
  17. ↑ Decyzja MON Nr 172 z dnia 1992-10-26
  18. ↑ Decyzja MON Nr 76 z dnia 1996-06-12
  19. ↑ Decyzja MON Nr 402 z dnia 2001-08-08
  20. ↑ Decyzja MON Nr 290/K z dnia 2003-04-30
  21. ↑ Decyzja MON Nr 1204 z dnia 2010-09-08
  22. ↑ M.P. z 2016 r. poz. 916 (ISAP)
  23. ↑ Postanowienie Prezydenta RP Nr 112-33 z dnia 2016-08-11
  24. ↑ M.P. z 2022 r. poz. 1214 (ISAP)
  25. ↑ Postanowienie Prezydenta RP Nr 112-33 z dnia 2022-11-08
  26. ↑ M.P. z 2006 r. Nr 23, poz. 256 (ISAP) – pkt 8.
  27. ↑ M.P. z 2006 r. Nr 6, poz. 87 (ISAP) – pkt 10.
  28. ↑ Postanowienie Prezydenta Nr 324/05 z dnia 19-12-2005, legitymacja Nr 324-2005-10
  29. ↑ M.P. z 2015 r. poz. 960 (ISAP) – pkt 31.
  30. ↑ Postanowienie Prezydenta RP Nr 325/15 z dnia 04-08-2015
  31. ↑ Postanowienie Prezydenta RP Nr 408/13 z dnia 27-08-2013
  32. ↑ Postanowienie Prezydenta RP Nr 261/15 z dnia 09-07-2015
  33. ↑ Postanowienie Prezydenta Nr 262/12 z dnia 21-06-2012
  34. ↑ Post WCR Rzeszów. x.com, 1 lipca 2026. [dostęp 2026-07-02].
  35. ↑ Decyzja MON Nr 250 z dnia 20-07-2009
  36. ↑ Decyzja MON nr 905 z dnia 25-05-2011
  37. ↑ Decyzja Nr 11/Pers/DK MON z dnia 15.08.2016
  38. ↑ Tytuł honorowy nadany przez Dowódcę Operacyjnego RSZ: na podstawie Rozkazu Dowódcy Operacyjnego RSZ z dnia 07-11-2016
  39. ↑ Postanowienie Prezydenta RP Nr 55/22M 27-08-2022
  40. ↑ Paulina Piątkowska: Warszawa: Msza św. zainaugurowała obchody 20. rocznicy powstania Dowództwa Operacyjnego. ordynariat.wp.mil.pl, 1 lipca 2024. [dostęp 2024-07-01].

Bibliografia