Wojciech Toporkiewicz

Wojciech Toporkiewicz (ur. 19 stycznia 1909 w Wilkowisku^[1], zm. ?) – polski polityk, rolnik i urzędnik państwowy, poseł do Krajowej Rady Narodowej (1944/5–1947).

Zdobył wykształcenie średnie, ukończył szkołę powszechną i cztery klasy gimnazjum w Krakowie (naukę w nim przerwał ze względów materialnych i zdrowotnych). Od 1928 do 1929 pracował w spółdzielni mleczarskiej w Wilkowisku, zasiadał też w radzie nadzorczej spółdzielni oświatowej w Krakowie. Od 1931 członek Związku Młodzieży Wiejskiej „Znicz”, od 1932 Stronnictwa Ludowego (należał do jego zarządu w powiecie limanowskim). W 1934 skazany na 6 tygodni aresztu za działalność polityczną, poddawany także represjom za współorganizację strajku chłopskiego w 1937. Do wiosny 1939 ukrywał się przed aresztowaniem^[1].

Brał udział w kampanii wrześniowej, trafił do niewoli niemieckiej, w listopadzie 1939 zbiegł z transportu do rodzinnej wsi. Od 1940 działał w Związku Walki Zbrojnej i Batalionach Chłopskich. W czerwcu 1944 został aresztowany przez Niemców, udało mu się uciec z niewoli, jednak został ciężko ranny^[1].

Działał kolejno w Stronnictwie Ludowym (lubelskim) (do września 1945 członek Rady Naczelnej^[2], a także wiceprezes ), Polskim Stronnictwie Ludowym (mikołajczykowskim) (od 1947 do 1948 członek Rady Naczelnej, potem do 1949 zastępca członka^[3]) oraz w Zjednoczonym Stronnictwie Ludowym. 4 maja 1945 zgłoszony do Krajowej Rady Narodowej przez SL. W 1945 został zastępcą pełnomocnika do spraw reformy rolnej na województwo krakowskie, a od kwietnia 1945 wiceprezesem zarządu wojewódzkiego Związku Samopomocy Chłopskiej, później zatrudniony Zarządzie Okręgowego Związku Zawodowego Transportowców i Drogowców w Krakowie^[1].

• Aleksander Kochański: Polska 1944–1991. Informator historyczny. Struktury i ludzie. T. 1. Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej, 2022. ISBN 978-83-8229-465-1. [dostęp 2026-02-05].