Wojsztowicze

Wojsztowicze
Войштавічы
Войштовичи
Państwo

 Białoruś

Obwód

 miński

Rejon

wołożyński

Sielsowiet

Wiszniew

Populacja
• liczba ludności


113
(2009)

Kod pocztowy

222344

Położenie na mapie obwodu mińskiego
Mapa konturowa obwodu mińskiego, blisko lewej krawiędzi nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Wojsztowicze”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Wojsztowicze”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Wojsztowicze”
Ziemia54°10′40″N 26°11′24″E/54,177778 26,190000

Wojsztowicze (biał. Войштавічы, Wojsztawiczy; ros. Войштовичи, Wojsztowiczi) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie wołożyńskim, w sielsowiecie Wiszniew, przy linii kolejowej Mołodeczno – Lida.

Historia

W XIX i w początkach XX w. położone były w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie oszmiańskim, w gminie Wiszniew. W 1893 miejscowość liczyła 218 mieszkańców, zamieszkałych w 29 budynkach, w tym 120 prawosławnych, 80 katolików i 18 żydów[1].

W dwudziestoleciu międzywojennym leżały w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie wołożyńskim[a], w gminie Wiszniew[2]. W 1921 miejscowość liczyła 373 mieszkańców, zamieszkałych w 63 budynkach, w tym 353 Białorusinów i 20 Polaków. 346 mieszkańców było wyznania rzymskokatolickiego i 27 prawosławnego[2].

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

Ludzie związani z miejscowością

  • Józef Jacewicz – generał brygady pilot Wojska Polskiego; urodzony w Wojsztowiczach

Uwagi

  1. ↑ Przynależność powiatowa zmieniała się. Miejscowość leżała w powiatach oszmiańskim (do 1920) i wołożyńskim (1920 - 1945).

Przypisy

  1. ↑ Wojsztowicze, pow. oszmiański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIII: Warmbrun – Worowo, Warszawa 1893, s. 763.
  2. 1 2 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom VII – Województwo Nowogródzkie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1923.

Bibliografia