WrestleMania XIX

WrestleMania XIX

Informacje
Promocja	World Wrestling Entertainment
Data	30 marca 2003[1]
Widownia	54 097 (ogłoszona przez WWE)[1]
Hala	Safeco Field
Miejsce	Seattle, Waszyngton, Stany Zjednoczone
WrestleMania – chronologicznie
WrestleMania X8 WrestleMania XIX WrestleMania XX

WrestleMania XIX – 19. gala wrestlingu z cyklu WrestleMania wyprodukowana przez organizację World Wrestling Entertainment (WWE). Odbyła się 30 marca 2003 roku na stadionie Safeco Field w Seattle w stanie Waszyngton i była transmitowana na żywo w systemie pay-per-view.

Walką wieczoru był pojedynek o mistrzostwo WWE Championship, w którym Brock Lesnar pokonał dotychczasowego posiadacza pasa Kurta Angle’a i zdobył mistrzostwo. Triple H obronił pas World Heavyweight Championship przeciwko Bookerowi T. Była to pierwsza WrestleMania, na której broniono obu tych głównych mistrzostw.

The Rock pokonał „Stone Cold” Steve Austina w ich trzeciej walce przeciwko sobie na WrestleManii i po raz pierwszy zwyciężył Austina na gali tego cyklu. Była to ostatnia walka Austina przed 19-letnią przerwą od występów w ringu. Hulk Hogan pokonał Vince’a McMahona w walce typu Street Fight. Shawn Michaels pokonał Chrisa Jericho. Trish Stratus zdobyła mistrzostwo WWE Women’s Championship. The Undertaker pokonał Big Showa i A-Traina, zwiększając swój bilans na WrestleManii do 11 zwycięstw i 0 porażek.

WrestleMania XIX była pierwszą galą z cyklu WrestleMania, na której broniono zarówno mistrzostwa World Heavyweight Championship, jak i WWE Championship^[2]. Po raz pierwszy na WrestleManii broniono także mistrzostwa drużynowego WWE Tag Team Championship^[2]. Na gali po raz pierwszy w karierze wystąpili Rey Mysterio, Victoria, Shelton Benjamin, Charlie Haas, Chavo Guerrero i Brock Lesnar^[2].

Posiadacz mistrzostwa WWE Championship Kurt Angle miał bronić pasa przeciwko Brockowi Lesnarowi^[3]. Ich rywalizacja stanowiła część rozpoczętego pod koniec 2002 roku wątku związanego ze stajnią Team Angle, do której należeli Angle, Charlie Haas i Shelton Benjamin, a menedżerem mistrza był Paul Heyman^[4]. Według późniejszej relacji Angle’a WWE planowało jego ponad roczne panowanie oraz równoczesne posiadanie mistrzostw drużynowych przez Haasa i Benjamina^[4]. Plany zmieniono po złamaniu przez Angle’a karku około miesiąca przed WrestleManią^[4]. Mimo urazu wystąpił na gali przeciwko Lesnarowi^[4].

The Rock i „Stone Cold” Steve Austin mieli zmierzyć się na WrestleManii po raz trzeci^[2]. Austin wygrał ich wcześniejsze pojedynki na WrestleManii XV i WrestleManii X-Seven, dlatego The Rock dążył do pierwszego zwycięstwa przeciwko niemu na gali tego cyklu^[2]. W dniu gali zapowiadał, że chce wypełnić swoje przeznaczenie i pokonać Austina^[5]. Austin spędził noc poprzedzającą pojedynek w szpitalu^[2].

Hulk Hogan rywalizował z Vince’em McMahonem w sporze dotyczącym ich znaczenia dla sukcesu WrestleManii i rozwoju WWE^[6]. Wątek odwoływał się także do rzeczywistych konfliktów z ich wieloletniej współpracy^[7]. Zaplanowano między nimi walkę typu Street Fight, a Hogan zobowiązał się zakończyć karierę wrestlerską w przypadku porażki^[1].

Posiadacz mistrzostwa World Heavyweight Championship Triple H miał bronić pasa przeciwko Bookerowi T, który 24 lutego wygrał 20-osobowy Battle Royal, eliminując jako ostatniego The Rocka, i został głównym pretendentem do mistrzostwa^[8]. W segmentach budujących ich rywalizację wykorzystywano rasistowskie podteksty^[9]. W odcinku Raw z 3 marca Triple H powiedział Bookerowi, że ludzie tacy jak on nie zostają mistrzami świata, bo ich rolą jest zabawianie ludzi^[10]. Prowokował Bookera, każąc mu tańczyć^[10]. Wyśmiewał jego włosy i sposób wypowiadania charakterystycznego okrzyku sucka^[10]. Jego 5 wcześniejszych mistrzostw świata w WCW zdeprecjonował, przypominając, że mistrzami tej organizacji byli również David Arquette i Vince Russo^[10]. W następnym tygodniu Ric Flair zestawił Bookera z odnoszącymi sukcesy czarnoskórymi sportowcami Michaelem Jordanem i Tigerem Woodsem, stwierdzając, że Booker nie jest taki jak oni, po czym zaproponował mu pracę kierowcy limuzyny Triple H-a i noszenie bagaży^[8]. Gdy Booker później skonfrontował się z Triple H-em, mistrz rzucił w jego stronę banknot jednodolarowy i polecił mu przynieść ręcznik^[8].

Chris Jericho miał zmierzyć się z Shawnem Michaelsem, dla którego był to pierwszy występ na WrestleManii od 5 lat^[11]. Scenariusz rywalizacji wykorzystywał fakt, że Jericho w młodości uważał Michaelsa za swojego idola i wzorował na nim część własnego stylu^[11][12].

W programie Sunday Night Heat poprzedzającym właściwą galę panujący mistrzowie drużynowi World Tag Team Championship, Lance Storm i Chief Morley, zmierzyli się z Kane’em i Robem Van Damem^[1]. Towarzyszący mistrzom The Dudley Boyz weszli pod koniec walki do ringu i wykonali na Stormie ruch 3D^[1][13]. Następnie Bubba Ray Dudley uderzył Van Dama łokciem i położył Storma na powalonym rywalu^[1]. Sędzia odliczył przypięcie na korzyść Storma, dzięki czemu Storm i Morley zachowali mistrzostwo^[1].

Przed rozpoczęciem głównej części gali Nunzio, Big Show i A-Train zaatakowali za kulisami Nathana Jonesa, który miał walczyć u boku Undertakera przeciwko Big Showowi i A-Trainowi^[1]. Jones po ataku nie był w stanie rozpocząć pojedynku^[1]. Zaplanowana walka drużynowa została w związku z tym zmieniona w walkę 2 na 1, w której Undertaker sam miał zmierzyć się z oboma przeciwnikami^[14][1].

Główną część gali rozpoczęła walka panującego mistrza WWE Cruiserweight Championship Matta Hardy’ego z Reyem Mysterio^[3]. Hardy przypiął Mysterio, wykorzystując liny jako dodatkowe oparcie^[1]. Takie wykorzystanie lin przy przypięciu było niedozwolone, lecz sędzia tego nie zauważył, dzięki czemu Hardy wygrał i obronił pas^[1].

The Undertaker zmierzył się z Big Showem i A-Trainem w walce 2 na 1^[3]. Pod koniec pojedynku Nathan Jones pojawił się przy ringu i kopnięciem wyeliminował z dalszej akcji Big Showa^[1]. Undertaker wykonał na A-Trainie Tombstone Piledriver i przypiął go, zwiększając swój bilans na galach z cyklu WrestleMania do 11 zwycięstw i 0 porażek^[1].

Jazz i Trish Stratus zmierzyły się z panującą mistrzynią WWE Women’s Championship Victorią w walce typu triple threat^[3]. Towarzyszący Victorii Stevie Richards próbował ingerować w pojedynek ze stalowym krzesłem, lecz Stratus go obezwładniła^[15]. Następnie Stratus skontrowała próbę wykonania przez Victorię ruchu Widow’s Peak, zaatakowała mistrzynię kopnięciem Chick Kick i przypięła ją, zdobywając mistrzostwo kobiet po raz 4. w karierze^[15][1].

Posiadacze mistrzostwa drużynowego WWE Tag Team Championship, Charlie Haas i Shelton Benjamin z drużyny Team Angle, bronili pasów przeciwko Los Guerreros (Eddie Guerrero i Chavo Guerrero) oraz Chrisowi Benoit i Rhyno^[3]. Rhyno zaatakował Chavo Guerrero ruchem Gore, po czym Benjamin przypiął Guerrera i zapewnił Team Angle obronę mistrzostwa^[1].

Shawn Michaels pokonał Chrisa Jericho po trwającym ponad 22 minuty pojedynku^[3][16]. Po walce Jericho objął Michaelsa, po czym niespodziewanie uderzył go poniżej pasa^[1].

Na gali wystąpiły modelki Tawnya Salenger i Kitana Baker, których segment nawiązywał do reklamy piwa Miller Lite, w której obie odegrały bójkę^[17]. Za kulisami Stacy Keibler stwierdziła, że WrestleManię stworzył Vince McMahon, a Torrie Wilson przypisała jej powstanie Hulkowi Hoganowi^[1]. Salenger i Baker włączyły się w spór i zapowiedziały, że rozstrzygną go w ringu^[1]. Na scenie ustawiono łóżko, a zasady ich starcia przewidywały używanie wyłącznie poduszek^[18]. Przed rozpoczęciem pojedynku między Salanger, a Baker, do bójki dołączyła Keibler, która ogłosiła rozszerzenie starcia do 3 uczestniczek, a chwilę później dołączyła Wilson^[18]. Kobiety szarpały się, zrywając sobie elementy ubrań, a na koniec przewróciły komentatora Jonathana Coachmana, zdjęły mu spodnie i wszystkie 4 jednocześnie go przypięły^[18]. WWE odnotowało starcie jako zakończone bez rozstrzygnięcia^[3].

Posiadacz mistrzostwa World Heavyweight Championship Triple H, któremu towarzyszył Ric Flair, zmierzył się z Bookerem T^[3]. Triple H wykonał na przeciwniku Pedigree, przypiął go i zachował mistrzostwo^[1].

Hulk Hogan zmierzył się z Vince’em McMahonem w walce typu Street Fight, w której porażka Hogana miała zgodnie z umową oznaczać zakończenie przez niego kariery wrestlerskiej^[1]. McMahon wykonał na Hoganie leg drop przez stół komentatorski^[1]. Roddy Piper niespodziewanie wszedł na ring i uderzył Hogana stalową rurą^[1]. McMahon wyrzucił z ringu sędziującego Briana Hebnera, po czym Sylvain Grenier wbiegł na ring i przejął rolę sędziego^[1]. McMahon uderzył Hogana stalową rurą i zaatakował manewrem leg drop, lecz nie udało mu się przypiąć Hogana, zanim sędzia odliczył do 3^[18]. Hogan odzyskał przewagę, zaatakował Greniera i wyrzucił go z ringu, po czym wykonał na McMahonie 3 leg dropy^[18]. Do ringu wrócił Brian Hebner i odliczył zwycięskie przypięcie Hogana^[19].

The Rock zmierzył się ze „Stone Cold” Steve Austinem w ich trzecim pojedynku na WrestleManii^[2]. Wykonał na Austinie 3 ataki Rock Bottom^[1][2]. Po ostatnim z nich przypiął przeciwnika i po raz pierwszy pokonał go na gali tego cyklu^[1][2]. Była to ostatnia walka Austina przed trwającą 19 lat przerwą od występów w ringu^[16].

Walką wieczoru był pojedynek Brocka Lesnara z posiadaczem mistrzostwa WWE Championship Kurtem Angle’em^[3]. Pod koniec walki Lesnar próbował wykonać z narożnika akrobatyczny atak Shooting Star Press, lecz nie wykonał pełnego obrotu i wylądował na głowie^[1][20]. Lesnar kontynuował pojedynek, wykonał na przeciwniku ruch F-5, przypiął mistrza i tym samym wygrał, zdobywając pas WWE Championship^[1][3]. Po walce obaj wrestlerzy objęli się w geście szacunku^[1].

Michael Hamflett z serwisu WhatCulture w retrospektywnej recenzji ocenił WrestleManię XIX jako bardzo udaną galę, choć zwrócił uwagę, że wykupiono ją w systemie pay-per-view około 560 000 razy, czyli o około 320 000 mniej niż poprzednią WrestleManię^[6]. Krytycznie ocenił segment z udziałem Tawny Salenger, Kitany Baker, Stacy Keibler i Torrie Wilson, walkę Undertakera przeciwko Big Showowi i A-Trainowi oraz konkluzję rywalizacji Triple H-a z Bookerem T^[17][14][9]. Wysoko ocenił natomiast pojedynki Shawna Michaelsa z Chrisem Jericho, Hulka Hogana z Vince’em McMahonem, The Rocka ze Steve’em Austinem oraz walkę wieczoru Brocka Lesnara z Kurtem Angle’em^{[12][7][21][20]}.

Andrew Kelly z serwisu TheSportster w 2024 roku uznał WrestleManię XIX za najlepszą galę pay-per-view w historii WWE^[16]. W uzasadnieniu wskazał na równy poziom większości walk, atmosferę stadionu, tempo oraz liczbę czołowych gwiazd uczestniczących w wydarzeniu^[16]. Za szczególnie ważne uznał walki Shawna Michaelsa z Chrisem Jericho, The Rocka ze Steve’em Austinem oraz Brocka Lesnara z Kurtem Angle’em^[16].

Joey Haverford z serwisu TheSportster w rankingu walk WrestleManii XIX najwyżej umieścił pojedynek Shawna Michaelsa z Chrisem Jericho^[11]. Za najsłabszą walkę gali uznał starcie Triple H-a z Bookerem T, krytykując zarówno przebieg pojedynku, jak i zakończenie rywalizacji po wcześniejszych rasistowskich wypowiedziach Triple H-a^[11][10].

• Wyniki WrestleManii XIX na stronie WWE