Wsiewołod Kulesza
| Data i miejsce urodzenia |
6 października 1909 |
|---|---|
| Data śmierci |
16 lutego 1992 |
| Zawód, zajęcie |
działacz państwowy, architekt |
| Stanowisko |
wiceminister budownictwa i przemysłu materiałów budowlanych (1964–1968) |
| Odznaczenia | |
 | |
Wsiewołod Kulesza (ur. 6 października 1909 w Krasnymstawie[1], zm. 16 lutego 1992[2]) – polski działacz państwowy i architekt, podsekretarz stanu w Ministerstwie Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych (1964–1968).
Życiorys
Syn Antoniego i Zofii. W latach 1928–1935 studiował na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Podjął następnie pracę w pracowni architektonicznej Jana Stefanowicza mieszczącej się w Gdyni, a od 1938 w Warszawie. Był zastępcą skarbnika gdyńskiego oddziału Stowarzyszenia Architektów Polskich[3].
Od 1941 do 1944 był kierownikiem stolarni ręczno-mechanicznej w firmie „Współczesne Wnętrze” w Warszawie. Następnie związany ze Społecznym Przedsiębiorstwem Budowlanym jako pracownik wydziału technicznego w SPB Obwód-Żoliborz (1945–1946) oraz pracownik biura technicznego (1946–1949) i szef planowania w centrali SPB (1949–1950). Następnie zajmował stanowiska wicedyrektora Departamentu Planowania Ministerstwa Budownictwa Przemysłowego (1951–1956) i dyrektora tego departamentu w Ministerstwie Budownictwa oraz Ministerstwie Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych (1957–1969)[1]. Od marca 1964 do września 1968 zajmował w tym ostatnim resorcie równocześnie funkcję podsekretarza stanu (jako bezpartyjny)[4]. W 1969 został specjalistą z zakresu obliczeń konstrukcji budowlanych w Wydziale Budownictwa Sekretariatu Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej[1].
Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach[2].
Odznaczenia
Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1954)[5].
Przypisy
- 1 2 3 Dane osoby z katalogu kierowniczych stanowisk partyjnych i państwowych PRL. Instytut Pamięci Narodowej. [dostęp 2025-01-18].
- 1 2 Informacje o pochówku. cmentarzekomunalne.com.pl. [dostęp 2025-01-18].
- ↑ Komunikaty. „Komunikat SARP. Organ Stowarzyszenia Architektów RP”. 6–7/1937, s. 33, lipiec 1937.
- ↑ Kochański 2022 ↓, s. 235.
- ↑ M.P. z 1954 r. Nr 95, poz. 1079 (ISAP)
Bibliografia
- Aleksander Kochański: Polska 1944–1991. Informator historyczny. Struktury i ludzie. T. 1. Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej, 2022. ISBN 978-83-8229-465-1. [dostęp 2025-01-18].