Wymiar Minkowskiego
Wymiar Minkowskiego, szerzej znany jako wymiar pudełkowy (ang. box-counting dimension) lub wymiar Minkowskiego-Bouliganda – jeden z podstawowych sposobów definiowania wymiaru fraktalnego dla zbiorów ograniczonych w przestrzeni metrycznej, najczęściej w euklidesowej [1]. Nazwa upamiętnia niemieckiego matematyka Hermanna Minkowskiego oraz francuskiego matematyka Georgesa Bouliganda, który opisał tę koncepcję w latach 20. XX wieku[2].
W przeciwieństwie do wymiaru Hausdorffa, wymiar pudełkowy opiera się na idei systematycznego zliczania elementów siatki (pudełek), co czyni go znacznie łatwiejszym do wyznaczenia za pomocą metod numerycznych i algorytmów komputerowych[3].
Intuicja
Podstawową ideą wymiaru pudełkowego jest sprawdzenie, jak szybko rośnie liczba elementów potrzebnych do pokrycia zbioru wraz ze zmniejszaniem ich rozmiaru (skalowaniem)[1]. Wyobraźmy sobie nałożenie na zbiór siatki o boku Liczba „pudełek” które zawierają fragment zbioru, rośnie wraz ze zmniejszaniem [4]:
- Dla odcinka (wymiar 1): zmniejszenie dwukrotnie powoduje 2-krotny wzrost liczby pudełek [4].
- Dla kwadratu (wymiar 2): zmniejszenie dwukrotnie powoduje 4-krotny wzrost liczby pudełek [4].
- Dla fraktali: liczba pudełek rośnie według wykładnika, który nie musi być liczbą całkowitą, co pozwala na numeryczne określenie stopnia skomplikowania struktury[1].
Definicja formalna
Niech będzie zwartym podzbiorem przestrzeni euklidesowej Niech oznacza minimalną liczbę zbiorów o średnicy co najwyżej które są potrzebne do pokrycia zbioru [1]. Wymiar pudełkowy definiuje się jako granicę:
Górny i dolny wymiar pudełkowy
Jeżeli powyższa granica nie istnieje, stosuje się pojęcia granicy górnej i dolnej, co prowadzi do definicji dwóch parametrów pomocniczych[5]:
Górny wymiar pudełkowy (często nazywany pojemnością Kołmogorowa lub wymiarem entropijnym[3]):
Dolny wymiar pudełkowy:
Wymiar pudełkowy istnieje tylko wtedy, gdy obie te wartości są sobie równe[5].
Metody wyznaczania
Istnieje kilka równoważnych sposobów definiowania liczby które w granicy dają ten sam wynik wymiaru[6]:
Przykład: Zbiór Cantora
Klasyczny zbiór Cantora powstaje przez sukcesywne usuwanie środkowej części odcinka. W każdym -tym kroku konstrukcji mamy odcinków o długości [7]. Podstawiając do wzoru:
Właściwości i relacje
Porównanie z wymiarem Hausdorffa
Dla każdego zbioru zachodzi relacja[7]:
Wymiar pudełkowy zbioru jest taki sam jak jego domknięcia [8].
- Przykład: Zbiór liczb wymiernych w przedziale Jego wymiar Hausdorffa wynosi 0 (jako zbiór przeliczalny), ale jego wymiar pudełkowy wynosi 1, ponieważ zbiór ten jest gęsty i jego domknięciem jest cały odcinek[8].
Pozostałe cechy
Zastosowania praktyczne
Ze względu na łatwość implementacji numerycznej (algorytm box-counting), wymiar ten jest standardem w naukach stosowanych[10]:
| Dziedzina | Zastosowanie | Źródło |
|---|---|---|
| Medycyna | Analiza stopnia unaczynienia nowotworów (angiogeneza) oraz struktury płuc. | [10] |
| Inżynieria | Badanie chropowatości powierzchni materiałów w skali mikro i nano. | [4] |
| Informatyka | Rozpoznawanie tekstur w obrazach cyfrowych i kompresja fraktalna. | [10] |
| Ekologia | Opis złożoności systemów korzeniowych i struktury korony drzew. | [1] |
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Falconer 2003 ↓, s. 38.
- ↑ Mandelbrot 1983 ↓, s. 445.
- 1 2 Mattila 1995 ↓, s. 77.
- 1 2 3 4 Tricot 1995 ↓, s. ?.
- 1 2 Falconer 2003 ↓, s. 39.
- 1 2 3 4 Falconer 2003 ↓, s. 41.
- 1 2 Falconer 2003 ↓, s. 44.
- 1 2 3 Falconer 2003 ↓, s. 40.
- ↑ Falconer 2003 ↓, s. 42.
- 1 2 3 Eric W. Weisstein: Minkowski-Bouligand Dimension. W: MathWorld [on-line]. Wolfram Research. (ang.).
Bibliografia
- Benoit Mandelbrot: The Fractal Geometry of Nature. W.H. Freeman, 1983. ISBN 978-0716711865.
- Kenneth Falconer: Fractal Geometry: Mathematical Foundations and Applications. John Wiley & Sons, 2003. ISBN 0-470-84862-6.
- Claude Tricot: Curves and Fractal Dimension. Springer-Verlag, 1995. ISBN 0-387-94095-2.
- Pertti Mattila: Geometry of Sets and Measures in Euclidean Spaces. Cambridge University Press, 1995. ISBN 978-0521655958.