Wyszegerd

Wyszegerd
Herb
Odrowąż
Rodzina

Chreptowiczowie

Data urodzenia

XIV w.

Data śmierci

XV w.

Ojciec

Dowojno Wissigerdonis (?)

Matka

N.N.

Dzieci

Wyszgerd (?)

Wyszegerd[a][1][2] herbu Odrowąż (ur. w XIV w., zm. w XV w.) – bojar litewski, adoptowany podczas unii horodelskiej (1413)[1].

Życiorys

W 1413 roku podczas unii horodelskiej doszło do przyjęcia przez polskie rodziny szlacheckie, bojarów litewskich wyznania katolickiego (tzw. adopcja herbowa). Jednym z ważniejszych dowodów tamtego wydarzenia jest istniejący do dziś dokument, do którego przyczepione są pieczęcie z wizerunkami herbów szlacheckich[1].

Z dokumentu dowiadujemy się o istnieniu Wyszegerda, który został adoptowany przez przedstawicieli Odrowążów[1].

Dokument unii horodelskiej z 1413 roku z przyczepionymi pieczęciami

Poza tą wzmianką, historia nie zapamiętała o nim zbyt wielu informacji, możliwe, że był synem niejakiego Dowojna Wissigerdonisa (Dowogin Wizgerdowicz[3]), uczestnika unii wileńskiej z 1401 roku. Wniosek ten postawił Władysław Semkowicz na bazie popularnych w Wielkim Księstwie Litewskim nazwisk patronimicznych (czyli nazwisk utworzonych na bazie imienia ojca)[1].

W rezjach krzyżackich jest wzmianka o wsi Wissigirdendorff, leżącej na Litwie w pobliżu Solecznik. Do dziś znajduje się tam osada Wyszgierdy. Według historyków może jest to właśnie gniazdo rodowe owego Wyszegerda[b]. Dodaje również, że inny Wyszgerd, żyjący w połowie XV wieku, otrzymał od Kazimierza Jagiellończyka człowieka we włości rudomińskiej (obecnie gmina Rudomino), możliwe, że był on synem omawianego Wyszgerda[1].

Wyszegerd był protoplastą rodu Chreptowiczów[3].

Zobacz też

Uwagi

  1. ↑ W zależności od źródeł historycznych, występuje w następujących wersjach swojego imienia: Wyssegerd, Wizgerd, Wissogerd i Wyszegierd.
  2. ↑ W czsach ówczesnych założyciele wsi często nadawali im swoje imiona jako oficjalne nazwy.

Przypisy

Bibliografia

  • Kasper Niesiecki, Herbarz polski, Jan Nepomucen Bobrowicz, t. III, Lipsk: Breitkopf i Haertel, 1839, s. 476.
  • Władysław Semkowicz, Rocznik Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie. 1920, t. V, Lwów: Towarzystwo Heraldyczne we Lwowie, 1921, s. 137.
  • Tomasz Święcki, Historyczne Pamiątki, t. I, Warszawa: S. H. Merzbach, 1858, s. 572.