Wyszesława halicka
 | |
| Jako żona | |
|---|---|
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | |
| Data urodzenia |
zap. między 1167 a 1170 |
| Data śmierci |
po 3 grudnia 1194 |
| Ojciec | |
| Matka |
Olga Juriewna lub Bolesława Światosławówna |
| Mąż | |
| Dzieci | |
Wyszesława (ur. zap. między 1167 a 1170[1], zm. po 3 grudnia 1194[2]) – księżniczka halicka, córka księcia Jarosława Ośmiomysła i księżniczki kijowskiej Olgi[3] lub jego syna Włodzimierza i księżniczki czernihowskiej Bolesławy[4].
Życie prywatne
Małżeństwo i potomstwo
Około 1184 Wyszesława została żoną książę poznańskiego Odona, syna księcia wielkopolskiego Mieszka Starego i Elżbiety węgierskiej[5]. Z małżeństwa pochodziło najprawdopodobniej dwoje dzieci:
- Władysław Odonic (ur. ok. 1190, zm. 5 VI 1239) – książę wielkopolski,
- Ryksa (ur. ok. 1190, zm. 18 XI po 1238) – księżniczka wielkopolska[6].
W literaturze przedmiotu czasem ukazuje się informacja, że dziećmi Wyszesławy byli również:
- Eufrozyna, żona księcia gdańskiego Świętopełka II Wielkiego. W świetle współczesnych badań genealogicznych osobę tę odrzuca się z filiacji[7],
- Odon – pleban kapituły magdeburskiej[8].
Mąż Wyszesławy zmarł 20 kwietnia 1194. Po śmierci męża, otrzymała ona jako uposażenie gród Przemęt wraz z okolicą[9]. Jest to ostatnia wzmianka źródłowa na temat księżnej poznańskiej.
Genealogia
| Jarosław Ośmiomysł ur. 1130, zm. 1187 lub Włodzimierz ur. ?, zm. ? |
Olga ur. ?, zm. ? lub Bolesława ur. ?, zm. ? |
||||||||||||
| Odon Mieszkowic ur. w okr. 1141–1149 zm. 20 IV 1194 OO po 1184 |
Wyszesława halicka (ur. zap. w okr. 1167–1170 zm. po 3 XII 1194) |
||||||||
| Władysław Odonic ur. ok. 1190 zm. 5 VI 1239 |
Ryksa ur. ok. 1190 zm. 18 XI po 1238 |
||||||||
Przypisy
- ↑ O. Balzer, Genealogia Piastów, Kraków 2005, s. 341, uznał, że Wyszesława urodziła się po 1150. Dokładniejszą datę ustalił S. Łaguna, Rodowód Piastów, Lwów 1897, s. 763.
- ↑ Wyszesława występuje jako wdowa w zapisce z dnia 3 grudnia nieznanego roku, zob. S. Łaguna, Rodowód Piastów, Lwów 1897, ss. 763–764.
- ↑ O. Balzer, Genealogia Piastów, Kraków 2005, s. 341.
- ↑ S. Łaguna, Rodowód Piastów, Lwów 1897, ss. 762–763.
- ↑ S. Łaguna, Rodowód Piastów, Lwów 1897, s. 763.
- ↑ Za: M. Spórna, P. Wierzbicki, Słownik władców Polski i pretendentów do tronu polskiego, Kraków 2003, s. 363-364.
- ↑ W dawniejszej literaturze przedmiotu pochodzenie Eufrozyny było nieznane. Uważano, że pochodziła z dynastii Piastów lub Raciborowiców sławieńskich. Za: K. Jasiński, Jeszcze o Zwinisławie żonie Mszczuja I, Zapiski Towarzystwa Naukowego w Toruniu, 16 (1950), s. 85, przyp. 8 oraz G. Labuda, Fragmenty dziejów Słowiańszczyzny zachodniej, T. III, Poznań 1975, s. 314-316. N. Mika postawił tezę, iż Eufrozyna pochodziła z bocznej linii czeskich Przemyślidów, jako córka księcia morawskiego Świętopełka. N. Mika, Imię Przemysł w wielkopolskiej linii Piastów. Niektóre aspekty stosunku książąt wielkopolskich z Czechami do połowy XIII wieku [w]: J. Krzyżaniakowa (pod red.), Przemysł II. Odnowienie Królestwa Polskiego, Poznań 1997, s. 247-255.
- ↑ Oswald Balzer uważał, że był synem Odona Mieszkowica. O. Balzer, Genealogia Piastów, s. 223–225. Kazimierz Jasiński, przywołując ustalenia Stanisława Zakrzewskiego (za: S. Zakrzewski, Piast czy Przemyślida, Kwartalnik Historyczny 1906, r. 20, s. 451–482.), potwierdził przynależność Ottona do Dypoldowiców, bocznej linii czeskich Przemyślidów. Zob. K. Jasiński, Uzupełnienia do genealogii Piastów, s. 210.
- ↑ S. Łaguna, Rodowód Piastów, Lwów 1897, ss. 763–764.
Bibliografia
- Balzer O., Genealogia Piastów, wyd. II, Wydawnictwo Avalon, Kraków 2005, ISBN 83-918497-0-8, ss. 341–342.
- Łaguna S., Rodowód Piastów, [w]: "Kwartalnik Historyczny", R. 11 (1897), Lwów 1897, Towarzystwo Historyczne, ss. 762–764. (Śląska Biblioteka Cyfrowa)