Xylocalyx
![]() Xylocalyx asper | |
| Systematyka[1][2] | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Podkrólestwo | |
| Nadgromada | |
| Gromada | |
| Podgromada | |
| Nadklasa | |
| Klasa | |
| Nadrząd | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj |
Xylocalyx |
| Nazwa systematyczna | |
| Xylocalyx Balf.f. Proc. Roy. Soc. Edinburgh 12: 84 (1883)[3] | |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
X. asper I. B. Balfour[4] | |
Xylocalyx – rodzaj roślin z rodziny zarazowatych. Obejmuje 5 gatunków[3]. Rośliny te występują w Somalii i na Archipelagu Sokotra[3].
Morfologia
- Pokrój
- Krzewinki i krzewy o pędach nagich, łodygach wzniesionych i czterokanciastych[5].
- Liście
- Siedzące lub krótkoogonkowe, naprzeciwległe lub niemal naprzeciwległe, eliptyczne, całobrzegie[5].
- Kwiaty
- Wyrastają z węzłów w górnej części pędu tworząc grono. Kielich dzwonkowaty, tworzony przez 5 działek. Płatki zrośnięte w dole w lejkowatą koronę zwieńczoną 5 rozpostartymi łatkami podobnej wielkości. Pręciki są cztery, schowane w rurce korony. Zalążnia górna, z nitkowatą szyjką słupka zakończoną główkowatym znamieniem[5].
- Owoce
- Torebki zakończone dzióbkiem, zawierające liczne nasiona. Owoce otaczają trwałe działki kielicha, które podczas owocowania drewnieją[5].
Systematyka
Rodzaj z rodziny zarazowatych Orobanchaceae klasyfikowany do odrębnego, monotypowego plemienia Xylocalyceae[2].
- Wykaz gatunków[3]
- Xylocalyx aculeolatus S.Carter
- Xylocalyx asper Balf.f.
- Xylocalyx carterae Thulin
- Xylocalyx hispidus S.Carter
- Xylocalyx recurvus S.Carter
Przypisy
- ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2025-09-09] (ang.).
- 1 2 Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2025-09-09] (ang.).
- 1 2 3 4 Xylocalyx Balf.f., [w:] Plants of the World online [online], Royal Botanic Gardens, Kew [dostęp 2025-09-09].
- ↑ Xylocalyx Balf.f.. [w:] Index Nominum Genericorum (ING) [on-line]. Smithsonian Institution. [dostęp 2025-09-09].
- 1 2 3 4 K. Kubitzki (red.): The Families and Genera of Vascular Plants. VII. Flowering Plants. Dicotyledons. Berlin, Heidelberg: Springer, 2004, s. 418. ISBN 978-3-642-62200-7.
Identyfikatory zewnętrzne (takson):
