Ymer Dishnica

Ymer Dishnica

Data i miejsce urodzenia	21 lutego 1912 Dishnicë
Data i miejsce śmierci	22 września 1998 Tirana
Minister zdrowia
Okres	od 23 października 1944 do 22 marca 1946
Przynależność polityczna	Komunistyczna Partia Albanii
Następca	Medar Shtylla
Przewodniczący Zgromadzenia Ludowego
Okres	od 20 marca 1946 do 12 kwietnia 1947
Przynależność polityczna	Komunistyczna Partia Albanii
Poprzednik	Tuk Jakova
Następca	Manush Myftiu
Odznaczenia

Ymer Dishnica (ur. 21 lutego 1912 we wsi Dishnicë, okręg Korcza, zm. 22 września 1998 w Tiranie^[1][2]) – albański lekarz i działacz komunistyczny, przewodniczący parlamentu albańskiego w latach 1946-1947, minister zdrowia w latach 1944–1946^[1].

W 1932 ukończył liceum francuskie w Korczy i uzyskał stypendium państwowe, dzięki któremu studiował medycynę w Lyonie i w Paryżu^[3]. Specjalizował się w patologii^[2]. W czasie studiów we Francji związał się z Francuską Partią Komunistyczną i w 1933 został jej członkiem^[1]. W latach 1933–1937 działał w ugrupowaniach emigracyjnych przeciwnych polityce Zoga I w Albanii. W tym czasie pisał do czasopism Populli i Sazani. Po nieudanych próbach utworzenia albańskiej partii komunistycznej przez emigrantów we Francji, w sierpniu 1941 wrócił do kraju^[1]. Od 1942 zasiadał w Komitecie Centralnym Komunistycznej Partii Albanii, a od 1944 we władzach Ruchu Narodowowyzwoleńczego^[3]. Używał pseudonimu Doktori. W sierpniu 1943 reprezentował partię komunistyczną na konferencji w Mukje, która miała ustalić zasady współpracy między największymi ugrupowaniami ruchu oporu^[4]. Ustalenia dotyczące współpracy przyjęte w Mukje zostały odrzucone przez Komitet Centralny partii komunistycznej^[5].

W 1944 objął stanowisko ministra zdrowia w rządzie kierowanym przez Envera Hodżę^[6]. Od 1946 zasiadał w Zgromadzeniu Ludowym, pełniąc w latach 1946-1947 funkcję jego przewodniczącego^[1]. Od 1949 był członkiem Albańskiej Partii Pracy^[1]. Po usunięciu ze stanowiska pracował w szpitalach w Tiranie i w Beracie na stanowisku lekarza patologa, a także w miejscowym pogotowiu ratunkowym^[2]. W czerwcu 1955 aresztowany przez funkcjonariuszy Sigurimi i oskarżony o uprawianie wrogiej działalności propagandowej i sprzyjanie burżuazyjnemu systemowi władzy we Francji^[3]. W przekonaniu Liri Belishovy, Dishnica był represjonowany jako sygnatariusz porozumienia z Mukje i tylko wstawiennictwu Nako Spiru zawdzięczał, że nie został rozstrzelany^[7]. Skazany na 5 lat więzienia, odbywał karę przez cztery miesiące^[4]. 12 czerwca 1956 zwolniony z więzienia. Wrócił do Beratu, gdzie pracował w zawodzie lekarza^[1]. W 1975 usunięty z partii i poddany ciągłej inwigilacji^[8]. W 1994 został wybrany przewodniczącym organizacji skupiającej kombatantów wojny narodowowyzwoleńczej^[9]. Zmarł w Tiranie.

Imię Ymera Dishnicy nosi gimnazjum w Korczy. W 2014 został uhonorowany orderem Nderi i Kombit przez prezydenta Bujara Nishaniego^[10].

• Kastriot Dervishi: Kryeministrat dhe ministrat e shtetit shqiptar në 100 vjet : anëtarët e Këshillit të Ministrave në vitet 1912-2012, jetëshkrimet e tyre dhe veprimtaria e ekzekutivit shqiptar. Tirana: Shtepia Botuese 55, 2012, s. 118-119.