Ystalyfera
![]() Widok ze wzgórza Farteg Hill | |
| Państwo | |
|---|---|
| Księstwo | |
| Hrabstwo | |
| Populacja (2024) |
|
| • liczba ludności |
4846 |
Położenie na mapie Neath Port Talbot ![]() | |
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii ![]() | |
Położenie na mapie Walii ![]() | |
Ystalyfera (ⓘ) – wieś i gmina (community) w południowej Walii (Wielka Brytania), w hrabstwie Neath Port Talbot, historycznie w Glamorgan[1], położona w dolinie Swansea Valley, nad ujściem rzeki Twrch do Tawe[2], około 20 km na północny wschód od miasta Swansea[3]. W 2024 roku gmina liczyła 4846 mieszkańców[4]. Wraz z sąsiednimi wsiami Gurnos, Glan-rhyd i Cwm-twrch Isaf (wszystkie w sąsiednim hrabstwie Powys)[5] Ystalyfera tworzy zwarty obszar zabudowany, zamieszkany przez 7830 osób (2021)[6].
Wieś rozwinęła się w XIX wieku jako ośrodek przemysłowy. Prowadzono tu wydobycie węgla i produkcję cegieł[1]. W 1838 roku otwarto hutę żelaza oraz walcownię blach cynowanych (w połowie XIX wieku, według ówczesnych doniesień, największy tego typu zakład na świecie). Huta zakończyła działalność w 1885 roku, walcownia w 1946 roku[7].
W latach 1861–1950 znajdowała się tu stacja kolejowa[8] na obecnie nieistniejącej linii Swansea Vale (Swansea–Brynamman)[3].
Przypisy
- 1 2 Ystalyfera. Coflein. [dostęp 2026-06-29]. (ang.).
- ↑ Mapa OS Explorer 165 (Swansea / Abertawe), Ordnance Survey, ISBN 978-0-319-24358-9.
- 1 2 Ystalyfera, Glamorgan. A vision of Britain through time. [dostęp 2026-06-29]. (ang.).
- ↑ Area profile for Ystalyfera. Office for National Statistics. [dostęp 2026-06-29]. (ang.).
- ↑ Built Up Areas (December 2022) Boundaries GB BGG. Open Geography Portal. [dostęp 2026-06-29]. (ang.).
- ↑ Towns and cities, characteristics of built-up areas, England and Wales: Census 2021 – Table 1d: Usual resident population by individual BUA, Wales, 2021. Office for National Statistics. [dostęp 2026-05-08]. (ang.).
- ↑ Ystalyfera Iron and Tinplate Works. Coflein. [dostęp 2026-06-29]. (ang.).
- ↑ Michael Quick, Railway Passenger Stations in Great Britain: A chronology, wyd. 5, 2023, s. 501 [dostęp 2026-05-16] (ang.).



