Yukiko Okada
![]() Zdjęcie zrobione w 1984 roku | |
| Imię i nazwisko |
Kayo Satō |
|---|---|
| Pseudonim |
Yukko (ユッコ) |
| Data i miejsce urodzenia |
22 sierpnia 1967 |
| Data i miejsce śmierci | |
| Przyczyna śmierci |
Samobójstwo poprzez skok z wysokości, być może z przyczyn miłosnych |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód |
piosenkarka |
| Aktywność |
1983–1986 |
| Wydawnictwo | |
![]() | |
Yukiko Okada (jap. 岡田 有希子 Okada Yukiko), właśc. Kayo Satō (jap. 佐藤 佳代 Satō Kayo; ur. 22 sierpnia 1967 w Ichinomiya zm. 8 kwietnia 1986 w Tokio) – japońska idolka i piosenkarka, która zyskała popularność w latach 80. XX wieku. 8 kwietnia 1986 roku, w wieku 18 lat popełniła samobójstwo, skacząc z budynku swojej agencji Sun Music[1][2].
Życiorys
Wczesne życie
Okada urodziła się 22 sierpnia 1967 roku w mieście Ichinomiya w prefekturze Aichi, a wychowała w dzielnicy Atsuta w Nagoi[3]. Jako uczennica szkoły podstawowej marzyła o tym, by zostać malarką, mangaką lub powieściopisarką[4]. Marzyła także o zostaniu idolką i aby to osiągnąć, w 1982 roku wzięła udział w programie „Star Tanjō!”. To właśnie w tym okresie zwróciła na siebie uwagę agencji Sun Music, do której należały m.in. Junko Sakurada i Seiko Matsuda[1][2]. Jej celem w branży rozrywkowej było „stać się czołową gwiazdą reprezentującą Japonię na miarę Momoe Yamaguchi”[5].
Debiut i rosnąca popularność
Zadebiutowała w show-biznesie w 1984 roku w wieku 16 lat, zdobywając 10 nagród dla debiutanta roku w tym Japan Record Awards[1][2]. Po debiucie Okada włożyła mnóstwo wysiłku, uczęszczając na lekcje śpiewu i tańca, a jej urocza prezencja również zyskała spore zainteresowanie[6]. Jej pierwszy występ telewizyjny w roli piosenkarki miał miejsce 25 marca 1984 roku, w ostatnim odcinku programu muzycznego TBS „The Hit Stage”[7]. Pierwszy singel Okady zatytułowany „First Date” został wydany 21 kwietnia tego samego roku[8]. 15 października zajęła 8. miejsce w programie muzycznym „The Top Ten”, a 18 października znalazła się na 10. miejscu w programie „The Best Ten”, osiągając tym samym swój cel od momentu zostania piosenkarką, jakim było „znalezienie się w pierwszej dziesiątce”[9].
Jej debiutancka trasa koncertowa „Kisses to the Heart” po kraju obejmowała 13 miast. Rozpoczęła się w poniedziałek, 25 marca 1985 roku w Sapporo, na Hokkaido, a zakończyła w niedzielę, 26 maja w Iwata, w prefekturze Shizuoka[10]. Okada w tym samym roku wydała następne hity, takie jak „Futari Dake no Ceremony”, „Summer Beach”, „Kanashii Yokan” oraz „Love Fair”[11]. Pod koniec 1985 roku, Okada wcieliła się w główną rolę w dramie „Kinjirareta Mariko”, grając postać Mariko, młodej kobiety ze zdolnościami parapsychicznymi i psychokinetycznymi, która zmagała się z osobistymi problemami i niepowodzeniami, jednocześnie usiłując pogodzić się z kryminalną przeszłością swojego ojca[12][13].
W 1986 roku dwa lata po debiucie jej piosenka „Kuchibiru Network”, napisana przez Seiko Matsudę i skomponowaną przez Ryuichi Sakamoto, stała się wielkim hitem, osiągając pierwsze miejsce na listach przebojów Oricon[1][14]. Od 11 lutego do 2 marca w pięciu miastach odbyło się wydarzenie związane z uściskiem dłoni, a w Tokio podzielono je na dwie części, gromadząc 4000 fanów[15]. Ostatnim ogólnokrajowym koncertem Okady był „Heart Jack”, który odbył się w dwóch miastach 5 kwietnia w Tokio i 6 kwietnia Nagoi[16].
Śmierć
Rankiem 8 kwietnia 1986 roku Okada odkręciła gaz w swoim mieszkaniu i podcięła sobie nożem żyły. Choć przeżyła pierwszą próbę samobójczą, uratowana przez służby, które pojawiły się po otrzymaniu zgłoszenia o wyczuwalnym zapachu gazu, podjęła drugą tego samego dnia o godzinie 12:15, skacząc z dachu budynku, w którym mieściła się jej agencja, ponosząc śmierć na miejscu[1][17].
Tokio Fukada ówczesny dyrektor zarządzający Sun Music powiedział:
„Tego ranka otrzymałem telefon od założyciela Sun Music Hideyoshi Aizawy: „Yukiko ma kłopoty, proszę, natychmiast udaj się do szpitala Kita-Aoyama, aby ją odebrać”. Kiedy dotarłem do szpitala, znalazłem Yukiko płaczącą za zasłoną z nadgarstkiem owiniętym bandażem. Nie płakała głośno, ale raczej szlochała. Na szczęście była to tylko niewielka rana, więc lekarz powiedział mi, że nie ma potrzeby jej hospitalizować, a ja zabrałem Yukiko do taksówki. Zapytałem ją: „Gdzie chcesz jechać? Chcesz wrócić do domu rodziców w Nagoi? Chcesz iść do swojego mieszkania? A może do biura agencji?”. Powiedziała, że chce jechać do biura, więc pojechaliśmy do siedziby w Yotsuya”[14].
Następnie:
„Zabrałem Yukiko do biura prezesa na szóstym piętrze, gdzie mój asystent i ja trzymaliśmy się blisko niej. Po chwili odebrałem telefon od Aizawy, więc przeszedłem do sąsiedniego pokoju. Kiedy tam byłem, ona po cichu się wymknęła”[14].

Okada wybiegła po schodach na dach budynku, zdjęła buty i skoczyła, odbierając sobie życie[18].
Powód samobójstwa nie jest jasny. Wówczas pojawiły się doniesienia, że przyczyną samobójstwa Okady mógł być jej związek ze znacznie starszym aktorem Tōru Minegishi, z którym zagrała w swojej ostatniej dramie. Tej nocy Minegishi zwołał konferencję prasową i zaprzeczył tym doniesieniom. Matka Okady również zaprzeczyła temu w opublikowanej później książce. Napisała, że to była nieodwzajemniona miłość[1].
W ciągu następnych kilku dni incydent był relacjonowany przez różne stacje telewizyjne. Programy informacyjne i rozrywkowe pokazywały ciało Okady na miejscu zdarzenia, szokując widzów[17][19].
Ciało Okady poddano kremacji, a prochy złożono do grobu w Inuyama w prefekturze Aichi[20].
Syndrom Yukko
Jej samobójstwo wywołało serię podobnych zdarzeń, które stały się zjawiskiem społecznym znanym jako „syndrom Yukko”. W rezultacie ponad 30 osób popełniło samobójstwo w podobny sposób w ciągu jednego miesiąca, a sam problem był omawiany przez Zgromadzenie Narodowe[1][21]. Co więcej, pojawiła się sugestia, że Okada mogła inspirować się 17-letnią idolką Yasuko Endō, która także odebrała sobie życie, skacząc z dachu dziesięć dni wcześniej[22].
„Syndrom Yukko”, jako zjawisko ogólnokrajowe, wydaje się być spowodowany przez błyskawiczny, mocny i jednakowy sposób, w jaki śmierć Okady była w Japonii opisywana – z ogromną sensacją. Szokujące relacje z sekcji zwłok, doniesienia o mrocznych myślach kryjących się za promienistym uśmiechem i w oczach tak powszechnie znanej osoby, sprzedającej marzenia nastolatkom, musiały wywołać u innych, nawet niebędących jej fanami, poczucie beznadziei własnych rozczarowań[22].
Dyskografia
Singel
| # | Data wydania | Tytuł | Najwyższa pozycja | Uwagi | Przy. |
|---|---|---|---|---|---|
| JPN (Oricon) | |||||
| 1 | 21 kwietnia 1984 | First Date (ファースト・デイト) |
20 | [23] | |
| 2 | 18 lipca 1984 | Little Princess (リトル プリンセス) |
14 | ||
| 3 | 21 września 1984 | -Dreaming Girl- Koi, Hajimemashite (-Dreaming Girl- 恋、はじめまして) |
7 | ||
| 4 | 16 stycznia 1985 | Futari Dake no Ceremony (二人だけのセレモニー) |
4 | ||
| 5 | 17 kwietnia 1985 | Summer Beach | 5 | ||
| 6 | 17 lipca 1985 | Kanashii Yokan (哀しい予感) |
7 | ||
| 7 | 5 października 1985 | Love Fair | 5 | ||
| 8 | 29 stycznia 1986 | Kuchibiru Network (くちびるNetwork) |
1 | ||
| 9 | 14 maja 1986 | Hana no Image (花のイマージュ) |
– | Wydanie singla zostało odwołane po samobójstwie, a następnie opublikowane pośmiertnie po raz pierwszy wchodząc w skład box-setu Memorial Box w roku 1999 | |
| 10 | 4 grudnia 2002 | Believe In You (2003 Strings Version) | 63 | ||
Album studyjny
| # | Tytuł | Informacje | Najwyższa pozycja | Uwagi | Przy. |
|---|---|---|---|---|---|
| JPN (Oricon) | |||||
| 1 | Cinderella (シンデレラ) |
|
7 | Płyta CD ukazała się 21 grudnia 1984 | [23] |
| 2 | Fairy |
|
2 | ||
| 3 | Jyuugatsu no Ningyo (十月の人魚) |
|
4 | ||
| 4 | Venus Tanjou (ヴィーナス誕生) |
|
5 |
Filmografia
| Rok | Tytuł | Rola | Stacja telewizyjna | Uwagi |
|---|---|---|---|---|
| 1969 | Miai Renai (見合い恋愛) |
NTV | Odc. 1 | |
| 1985 | Sanada Taiheiki (真田太平記) |
Kikuhime | NHK | |
| Kaguyahime Tonde Shotaiken?! (かぐや姫とんで初体験?!) |
Miru / Hinako | Fuji TV | Główna rola, jednoodcinkowa drama | |
| Kinjirareta Mariko (禁じられたマリコ) |
Mariko Sugiura | TBS | Główna rola | |
Filmy
| Rok | Tytuł | Rola | Uwagi |
|---|---|---|---|
| 1967 | Owarinaki inochi o (終りなき生命を) |
||
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 岡田有希子さん「1回目と2回目の自殺の理由は違う」 直前まで一緒にいた事務所元専務が明かす. sanspo.com. [dostęp 2016-12-02].
- 1 2 3 岡田有希子さん衝撃の死から38年…所属事務所社長が語っていた「日記風ノートに刻まれた真相」. nikkan-gendai.com. [dostęp 2024-04-13].
- ↑ 昭和歌謡. diskunion.net. [dostęp 2025-03-13].
- ↑ 『BOMB!』1984年6月号、pp.16-17 (BOMB!, wydanie z czerwca 1984 r., str. 16-17)
- ↑ 岡田有希子『愛をください』朝日出版社、1988年7月1日。p. 156. ISBN 9784255880587。 (Yukiko Okada, „Ai Wo Kudasai”, Asahi Shuppansha, 1 lipca 1988. s. 156. ISBN 9784255880587.)
- ↑ 「愛情をください」と訴えた岡田有希子 死の直前、シクシク泣いて「事務所へ行きたい」. dot.asahi.com. [dostęp 2016-08-12].
- ↑ 『BOMB!』1985年4月号、p.32 (BOMB! Wydanie z kwietnia 1985 r., s.32)
- ↑ デビュー40周年を迎えた岡田有希子、1stシングル「ファースト・デイト」から幻のラストシングル「花のイマージュ」の初アナログリリース含む、全7インチシングル9枚をカラーヴァイナル仕様で収録したコンプリートBOXの発売が決定!. news.ponycanyon.co.jp. [dostęp 2024-04-22].
- ↑ 『BOMB!』1985年4月号、pp.26-29 (BOMB! Wydanie z kwietnia 1985 r., str. 26-29)
- ↑ 初の全国ツアーコンサート「ハートにキッス」. tyutaro.jugem.jp. [dostęp 2024-03-26].
- ↑ Yukiko Okada Singles & EPs 1985. discogs.com. [dostęp 2025-03-14].
- ↑ Kinjirareta Mariko (1985). mydramalist.com. [dostęp 2025-03-14].
- ↑ [https://www.allcinema.net/cinema/85566 禁じられたマリコ 1985]. allcinema.net. [dostęp 2025-03-14].
- 1 2 3 「愛情をください」と訴えた岡田有希子 死の直前、シクシク泣いて「事務所へ行きたい」. dot.asahi.com. [dostęp 2016-08-12].
- ↑ 『DUNK』1986年4月号、pp.47-49 (DUNK, wydanie z kwietnia 1986 r., str. 47-49)
- ↑ 岡田有希子、デビュー40周年リリースとなるコンサート活動を捉えた貴重なライブ音源が、通販限定BOXと通常盤にて12月25日にリリース!タイトル、ジャケット、収録曲、商品仕様など詳細が決定!. news.ponycanyon.co.jp. [dostęp 2024-12-10].
- 1 2 40人を超える若者が後追い自殺…人気アイドル・岡田有希子(享年18)の死に見た「過熱報道の危うさ」. bunshun.jp. [dostęp 2025-02-04].
- ↑ 岡田有希子さん「1回目と2回目の自殺の理由は違う」 直前まで一緒にいた事務所元専務が明かす. sanspo.com. [dostęp 2016-12-02].
- ↑ 『朝日新聞』1986年4月9日、24面。 (Asahi Shimbun, 9 kwietnia 1986, strona 24.)
- ↑ 伝説のアイドル岡田有希子さんが今でも愛される理由 36年経ってもファンが偲ぶ“ユッコ”の命日. dot.asahi.com. [dostęp 2022-04-17].
- ↑ 伝説のアイドル岡田有希子さんが今でも愛される理由 36年経ってもファンが偲ぶ“ユッコ”の命日. dot.asahi.com. [dostęp 2022-04-17].
- 1 2 The suicide of Okada Yukiko. yoshabunko.com. [dostęp 2025-03-14].
- 1 2 岡田有希子の作品. oricon.co.jp. [dostęp 2025-03-15].
Linki zewnętrzne
- Oficjalny kanał artystki w serwisie YouTube
- Yukiko Okada w bazie Filmweb (pol.)
- Yukiko Okada w bazie IMDb (ang.)
- Yukiko Okada w bazie allcinema (jap.)

