Yung Lean

Yung Lean
Ilustracja
Yung Lean (2024)
Imię i nazwisko

Jonatan Leandoer Håstad

Pseudonim

Yung Lean, Lean, jonatan leandoer127, jonatan leandoer96

Data i miejsce urodzenia

18 lipca 1996
Sztokholm, Szwecja

Gatunki

cloud rap, hip-hop, emo hip-hop

Zawód

raper, piosenkarz, producent

Aktywność

od 2012

Wydawnictwo

YEAR0001, Sad Boys Entertainment, World Affairs

Powiązania

Mike Dean, Lil Flash, iLoveMakonnen, Ballout, Gucci Mane, A$AP Ferg, ManeMane4CGG, Död Mark

Współpracownicy
Yung Gud, Yung Sherman, Whitearmor, Bladee, Thaiboy Digital, Adamn Killa, Kemzi beatz, ECCO2K, Barron Machat
Zespoły
Död Mark
Strona internetowa

Yung Lean, właśc. Jonatan Leandoer Håstad (ur. 18 lipca 1996[1] w Sztokholmie[2]) – szwedzki raper.

Życiorys

Urodził się w Szwecji, jako syn Kristoffera Leandoera[3] i Elsy Håstad[4]. Gdy miał 8 miesięcy przeprowadził się z rodziną na Białoruś powracając do ojczyzny w wieku 5 lat[2]. Płynnie mówi po szwedzku, angielsku i hiszpańsku. Potrafił też mówić po rosyjsku, jednak stracił tę umiejętność po powrocie do Szwecji[5]. W czasie nauki w szkole średniej często miał kłopoty z powodu brania narkotyków i malowania graffiti. Pracował w lokalnym McDonald’s. Rzucił szkołę, gdy miał 16 lat[6]. Pseudonim sceniczny Yung Leana pochodzi od jego imienia, ale także od Leanu – syropu z kodeiną[7]. Zyskał sławę dzięki utworowi Ginseng Strip 2002, który napisał mając zaledwie 15 lat[8]. W 2013 wydał mixtape, zatytułowany Unknown Death 2002. Na przestrzeni lat udostępnił kilka singli w serwisie YouTube pod etykietą SadBoys. Latem 2014 wydał swój pierwszy album studyjny, zatytułowany Unknown Memory. Po ponad roku wydał kolejny studyjny album pt. Warlord spod szyldu wytwórni year0001. W marcu 2016 rozpoczął trasę koncertową po całym świecie (także dwa koncerty w Polsce), którą zaczął w Filadelfii, a skończył 6 czerwca występem w Kopenhadze. 2 listopada 2018 wydał album pt. Poison Ivy. W następnych latach wydał między innymi mixtape Stardust (2022) i album Jonatan (2025)[9]. 13 listopada 2025 roku pojawił się ponownie w Polsce, występując w Warszawie[10].

Wydaje też muzykę poza-rapową - połączenie indie rocka i neofolku pod pseudonimem Jonatan Leandoer96.[11] Jest też wokalistą post-punkowego zespołu Död Mark, który tworzy z jednym z członków Sad Boysów, Yung Gudem[12].

Życie prywatne

Był uzależniony od leanu, alprazolamu, marihuany i kokainy[7]. Zdiagnozowano u niego zaburzenia afektywne dwubiegunowe w 2017 roku i przyjmuje leki na tę chorobę[13]. W wywiadzie z 2018 roku wyznał, że ma aspiracje do zostania aktorem[14]. Ma kilka hobby, w tym czytanie, ceramikę, malarstwo[15], pisanie i grę na pianinie[16].

Dyskografia

Albumy studyjne

  • Unknown Memory (2014)
  • Warlord (2016)
  • Warlord Deluxe (2016)
  • Stranger (2017)
  • Poison Ivy (2018)
  • Starz (2020)
  • Psykos (2024)
  • Jonatan (2025)

Mixtape’y

  • Lavender EP (2013)
  • Unknown Death 2002 (2013)
  • Frost God (2016)
  • Total Eclipse (2019)
  • Stardust (2022)

Single

  • Ginseng Strip 2002 (2013)
  • Marble Phone (2013)
  • Kyoto (2013)
  • Motorola (2014)
  • Red Bottom Sky (2017)
  • Skimask (2017)
  • Hunting My Own Skin (2017)
  • Metallic Intuition (2017)
  • spider feet (2018)
  • Crash Bandicoot (2018)
  • ghostface / shyguy (2018)
  • First Class (2019)
  • Blue Plastic (2019)
  • Boylife in EU (2020)
  • Violence (+ Pikachu) (2020)
  • Trip (2022)

Gościnne występy

  • Bladee – Bladeecity (2013)
  • Robb Banks – Flexin (2013)
  • Bones – PixelatedTears (2013)
  • Denzel Curry – Bitch Named Bitch (2013)
  • Yung Gleesh – It’s Sad Boy (2013)
  • Bladee – Blood Rain (2014)
  • Thaiboy Digital – Diamonds (2014)
  • Gucci Mane – Prom Night (2015)
  • MONYPETZJNKM – Tokyo Drift (2015)
  • Bladee – Creepin (2015)
  • Adamn Killa – Ten (2016)
  • Riff Raff – Always Up(2016)
  • Luckaleannn – To me (2016)
  • Bladee – 50SACINMYSOCIDGAF (2016)
  • Uli K – Schemin (2016)
  • Bladee – MJ (2016)
  • Bladee – First Crush (2017)
  • Thaiboy Digital – Can’t Trust (2017)
  • Bladee – Lordship (2017)
  • LoLife Blacc – Back at It (2017)
  • Yung Bans – No Mercy (2017)
  • Bladee – Cherry Bracelets (2017)
  • Varg – Red Line (127 Sätra C) (2017)
  • Bladee – Gotham City (2017)
  • Sami Baha – When the Sun’s Gone (2018)
  • Adamn Killa – The One (2018)
  • Yayoyanoh – Sci Fi (2018)
  • D33J – 10K Froze (2018)
  • Bladee – Inside Out (2018)
  • ECCO2K – 1:1 (2019)
  • Thaiboy Digital – Legendary Member (2019)
  • Wondha Mountain – Divine Madness (2019)
  • Travis Scott – PARASAIL (2023)
  • Charli xcx, robyn – 360[17]

Wybrane teledyski

  • Nekobasu (2013)
  • Greygoose (2013)
  • Ginseng Strip 2002 (2013)
  • 5th Element (2013)
  • OreoMilkShake (2013)
  • Racks on Racks featuring Thaiboy Digital (2013)
  • Hurt (2013)
  • Solarflare (2013)
  • Plastic Boy featuring Bladee (2013)
  • Kyoto (2013)
  • Motorola (2014)
  • Yoshi City (2014)
  • Emails (2014)
  • Blood Rain (2014)
  • Gatorade (2014)
  • Sandman (2014)
  • Volt (2014)
  • Blinded (2014)
  • Diamonds (2015)
  • Roses (2015)
  • Tokyo Drift (2015)
  • Hoover (2015)
  • Ghostrider (2016)
  • Miami Ultras (2016)
  • Afghanistan (2016)
  • Sippin featuring ManeMane4CGG (2016)
  • Highway Patrol featuring Bladee (2016)
  • Eye Contact (2016)
  • Hennessy & Sailor Moon featuring Bladee (2016)
  • Metallic Intuition (2017)
  • Red Bottom Sky (2017)
  • Happy Feet (2018)
  • friday the 13th (2018)
  • First Class (2019)[18]
  • Blue Plastic (2019)
  • Trip (2022)
  • Bliss (2022)
  • Forever Yung (2025)

Przypisy

  1. ↑ Sök personer – Birthday.se [online], birthday.se [dostęp 2017-12-13] (ang.).
  2. 1 2 Yung Lean’s Second Chance [online], The FADER [dostęp 2023-08-03] (ang.).
  3. ↑ Yung Lean Talks Converse, Painting, and the Insurmountabl... [online], Complex [dostęp 2025-05-21] (ang.).
  4. ↑ Yung Lean’s Second Chance [online], The FADER [dostęp 2025-05-21] (ang.).
  5. ↑ Trent Moorman, Is Swedish Rapper Yung Lean a Genius or a Gentrifier? [online], The Stranger [dostęp 2025-05-21] (ang.).
  6. ↑ Yung Lean’s Second Chance [online], The FADER [dostęp 2025-02-21] (ang.).
  7. 1 2 Yung Lean’s Second Chance [online], The FADER [dostęp 2025-06-08] (ang.).
  8. ↑ Yung Lean – Ginseng Strip 2002. [dostęp 2025-06-12].
  9. ↑ Albumy i dyskografia Yung Lean [online], Last.fm [dostęp 2025-06-08].
  10. ↑ Yung Lean | COS Torwar [online], torwar.cos.pl [dostęp 2025-11-19].
  11. ↑ Jonatan Leandoer96 (Yung Lean) announces new album with lead single "Blue Light" [online], The Line of Best Fit [dostęp 2024-02-18] (ang.).
  12. ↑ Joe Price, Yung Lean's Punk Side Project Död Mark Shares New Song, "Ingenting" [online], Complex [dostęp 2024-02-18] (ang.).
  13. ↑ Interview: Yung Lean on "Starz" and Fulfilling His Prophecy - PAPER Magazine [online], papermag.com [dostęp 2025-06-08] (ang.).
  14. ↑ Yung Lean Talks Converse, Painting, and the Insurmountabl... [online], Complex [dostęp 2025-11-22] (ang.).
  15. ↑ Ezra Marcus, Yung Lean gives us a look into his life on tour in China [online], Interview Magazine, 23 listopada 2017 [dostęp 2025-11-22] (ang.).
  16. ↑ Ezra Marcus, Yung Lean gives us a diary entry from the road [online], Interview Magazine, 17 listopada 2017 [dostęp 2025-11-22] (ang.).
  17. ↑ Charli xcx - 360 featuring robyn and yung lean (official lyric video). Charli xcx 2024-05-30. [dostęp 2024-10-14].
  18. ↑ Jordan Darville, Yung Lean and Thaiboy Digital smoke hookah with DJ Paul in the “First Class” video [online], The FADER, 30 maja 2019 [dostęp 2019-06-01] (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.