Zaiyi
 | |||||||||
| Nazwisko chińskie | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||||
Zaiyi, książę Duan (ur. 1856, zm. 1922) – arystokrata mandżurski, polityk schyłkowego okresu Qing.
W 1894 roku otrzymał tytuł księcia Duan (端郡王, Duān jùnwáng)[1.1]. W 1898 roku poparł przewrót obalający sto dni reform. Faworyt cesarzowej Cixi[1.1], mąż jej bratanicy[2.1].
Po wybuchu powstania bokserów jeden z czołowych zwolenników rebeliantów na dworze. Sprowokował wypowiedzenie przez Chiny wojny obcym mocarstwom, przedkładając Cixi sfałszowaną notę w której cudzoziemcy domagali się rzekomo uwolnienia cesarza Guangxu[1.2]. W 1900 roku stanął na czele Zongli Yamen, a jego syn Pujun został wyznaczony na następcę tronu[1.1].
Po upadku powstania bokserów mocarstwa zażądały jego egzekucji[1.1]. Ostatecznie na mocy edyktu cesarskiego został skazany na zesłanie do Xinjiangu[2.2]. Powrócił do Pekinu w 1917 roku i spędził ostatnie lata życia jako pupil konserwatywnych polityków młodej Republiki Chińskiej[3].
Przypisy
- Jakub Polit: Chiny. Warszawa: Wydawnictwo Trio, 2004. ISBN 83-88542-68-0.
- Vasilij Âkovlevič Sidihmenov: Ostatni cesarze Chin. Katowice: Wydawnictwo Śląsk, 1990. ISBN 83-216-0900-7.
- ↑ Lanxin Xiang: The Origins of the Boxer War: A Multinational Study. New York: Routledge, 2003, s. XIII-XIV. ISBN 0-7007-1563-0.