Zamek Maruoka
 Donżon zamku | |
| Państwo | |
|---|---|
| Miejscowość | |
| Typ budynku |
zamek japoński |
| Styl architektoniczny |
hirayama-jiro |
| Ukończenie budowy | |
Położenie na mapie Japonii  | |
 36°09′08″N 136°16′20″E/36,152222 136,272222 | |
| Strona internetowa | |
Zamek Maruoka (jap. 丸岡城 Maruoka-jō) – zamek w Japonii, w mieście Sakai, w prefekturze Fukui. Na terenie zamku zachował się najstarszy w Japonii donżon.
Historia
Zamek został zbudowany przez Shibata Katsutoyo, siostrzeńca słynnego wojownika Shibata Katsuie, w okresie Azuchi-Momoyama. Źródła podają dwie daty budowy: 1575[1] lub 1576[2]. Potomkowie Katsutoyo używali zamku jako rezydencji przez znaczną część okresu feudalnego[1].
Zamek był niegdyś otoczony pięciokątną fosą, która została zasypana. Do dziś zachowały się jedynie donżon i kamienne mury wewnętrznej cytadeli[1].
Według legendy o O-shizu (jap. 人柱お静伝説), podczas budowy wieży (tenshu) wielokrotnie dochodziło do zawalenia się konstrukcji. By przełamać złą passę, zdecydowano się na praktykę hitobashira, czyli ofiarę z człowieka w celu ustabilizowania konstrukcji. Na wybraną osobę padło na O-shizu – ubogą, jednooką matkę dwójki dzieci. O-shizu zgodziła się stać ofiarą, pod warunkiem, że jedno z jej dzieci zostanie mianowane samurajem. Została pochowana żywcem pod centralnym filarem zamkowej wieży; po tej ofierze budowla została wzniesiona bez przeszkód. Jednakże po ukończeniu budowy obietnica złożona O-shizu nie została spełniona – jej dzieci nie otrzymały obiecanego statusu, a sam Katsutoyo został przeniesiony do innego lenna. Zgodnie z legendą, niespokojny duch O-shizu miał ukazywać swoje niezadowolenie: każdego roku, w okresie wiosennych zbiorów alg, deszcze wylewające fosy zamkowe były nazywane „łzami O-shizu”. Mieszkańcy wznieśli kamienny nagrobek, by pocieszyć jej ducha i zapobiec dalszym nieszczęściom[3].
Architektura
Trzypiętrowy, drewniany donżon zamku Maruoka jest uważany za najstarszy zachowany w Japonii. Jego konstrukcja jest bardziej typowa dla wcześniejszych fortec niż dla zamków z okresu, w którym powstał[2].
Charakterystyczną cechą jest dach kryty kamieniem, co jest rzadkością w japońskiej architekturze zamkowej. Innym wyróżniającym elementem jest galeria z balustradą, umieszczona tuż nad dachem pierwszego piętra[1]. Na najwyższym piętrze znajduje się platforma widokowa. Zamek ma również cienkie, drewniane ściany i stromą podstawę z nieregularnie ułożonych kamieni[2].
Przypisy
Bibliografia
- Morton S. Schmorleitz: Castles in Japan. Charles E. Tuttle Company, Inc, 1974. ISBN 978-0-80481-102-6.
- Jennifer Mitchelhill: Castles of the samurai: power and beauty. Kodansha International, 2003. ISBN 978-1-56836-512-1.