Zapora przeciwpancerna

Zapora przeciwpancerna (niekiedy nazywana przeciwczołgową) – zapora inżynieryjna przeznaczona do powstrzymywania i niszczenia czołgów i innych wozów bojowych przeciwnika.

Obejmuje ona^[1][2]:

• pola minowe,
• rowy przeciwpancerne,
• skarpy i przeciwskarpy,
• zawały,
• słupy przeciwczołgowe,
• jeże stalowe lub żelbetowe,
• metalowe i żelbetowe smocze zęby,
• bariery przeciwczołgowe,
• barykady,
• zapory wodne.

W zimie ponadto stosuje się:

• oblodzone stoki,
• wały śnieżne,
• przeręble.

• Marian Laprus (red.): Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979. ISBN 83-11-06229-3.
• Józef Urbanowicz (red.): Mała encyklopedia wojskowa (R–Ż). T. III. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1971.