Zbigniew Łagocki

Zbigniew Łagocki

Zbigniew Łagocki (w 2001 r.)
Data i miejsce urodzenia	6 listopada 1927 Lwów
Data i miejsce śmierci	10 maja 2009 Kraków
Zawód, zajęcie	fotografik, artysta, pedagog
Odznaczenia

Zbigniew Łagocki (ur. 6 listopada 1927 we Lwowie, zm. 10 maja 2009^[1][2] w Krakowie) – polski fotografik, artysta i pedagog.

Syn Tadeusza^[3]. Od 1945 mieszkał w Krakowie. Ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej, pracował jako projektant w Polsce i w Szwajcarii. W 1957 roku wraz z Wojciechem Plewińskim i Wacławem Nowakiem założył grupę Trzech^[4]. W tym samym roku został członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików. Delegat Polski na kongresach Międzynarodowej Federacji Sztuki Fotograficznej (FIAP) i przewodniczący komisji artystycznej FIAP, w roku 1972 otrzymał tytuł Honoraire Excellence FIAP. Członek Photographic Society of America i organizacji zrzeszającej fotografów profesjonalnych „Europhot”.

Juror wielu wystaw, współorganizator – wraz ze Zbigniewem Dłubakiem – znaczących ekspozycji: „Wystawa Fotografii Subiektywnej” (Kraków, 1968) i „Fotografowie Poszukujący” (Warszawa, 1971). Od 1977 roku wykładowca fotografii Wydziału Architektury Wnętrz krakowskiej ASP, od roku 1990 kierował Katedrą Fotografii Wydziału Grafiki. W 1994 roku otrzymał tytuł profesora sztuk plastycznych.

Jest autorem pierwszego piwnicznego albumu zatytułowanego po prostu „Piwnica” (1968), a także przygotowanej wspólnie z Marią Pyrlik i Leszkiem Wójtowiczem książki „Dom na Groblach. Rzecz o Janinie Garyckiej, Piotrze Skrzyneckim, Piwnicy pod Baranami” (2003). Jego oblicze znalazło się pośród piwnicznych głów w pomniku Bronisława Chromego – stojącym w parku Decjusza – poświęconym artystom Piwnicy.

Zmarł w Krakowie, pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera AA-wsch-1)^[5].

• Zbigniew Łagocki Piwnica, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 1968.
• Zbigniew Łagocki, Maria Pyrlik, Leszek Wójtowicz Dom na Groblach : Rzecz o Janinie Garyckiej, Piotrze Skrzyneckim, Piwnicy pod Baranami, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 2003 ISBN 978-83-221-0752-2.

• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (za wybitne zasługi dla kultury polskiej, 1993^[3]),
• Złoty Krzyż Zasługi (1974, za popularyzację sztuki polskiej za granicą)
• Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2007)^[6]

• Złoty medal na Międzynarodowym Biennale Sztuki w São Paulo za cykl zdjęć „Aerotica” (1967)^[4]
• Medal Niépce’a za zasługi dla rozwoju fotografii (1975)
• Nagroda Miasta Krakowa (1990)