Zbigniew Anusik

Zbigniew Anusik

Data i miejsce urodzenia	23 lutego 1957 Łódź
profesor nauk humanistycznych
Specjalność: historia nowożytna XVI-XVIII w., historia powszechna
Doktorat	18 stycznia 1990
Habilitacja	15 lutego 2001
Profesura	22 października 2007
Nauczyciel akademicki
Uczelnia	Uniwersytet Łódzki
Odznaczenia

Zbigniew Włodzimierz Anusik (ur. 23 lutego 1957 w Łodzi) – polski historyk, prof. dr hab., były dziekan Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Łódzkiego.

Ukończył w 1976 r. II Liceum Ogólnokształcące im. Gabriela Narutowicza w Łodzi. Jako uczeń czwartej klasy został laureatem II Olimpiady Historycznej, zajmując V miejsce w finale ogólnopolskim. W 1976 r. rozpoczął studia historyczne na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Łódzkiego, które ukończył z wyróżnieniem w 1980 r. Pracę magisterską pt. Życie polityczne w Piotrkowie w XVI–XVIII wieku napisał pod kierunkiem prof. dr. hab. Bohdana Baranowskiego. 1 października 1980 r. został zatrudniony na stanowisku asystenta w Zakładzie Historii Powszechnej Nowożytnej i Najnowszej w Instytucie Historii UŁ. Na przełomie 1982/1983 odbył służbę wojskową. 1 września 1983 r. uzyskał awans na stanowisko starszego asystenta^[1]. Swą rozprawę doktorską pt. Misja polska w Sztokholmie w latach 1789–1795 obronił 18 stycznia 1990 r., promotorem była prof. dr hab. Zofia Libiszowska. Otrzymał stopnień doktora nauk humanistycznych, miesiąc później został zatrudniony na stanowisku adiunkta w tym samym Zakładzie, w którym pracował od 1980 r. (po jego podziale w 1995 r. został adiunktem w Zakładzie Historii Powszechnej Nowożytnej). Rozprawę habilitacyjną pt. Dyplomacja szwedzka wobec kryzysu monarchii we Francji w latach 1787–1792, obronił 15 lutego 2001 r., recenzenci: Jerzy Grobis, Jacek Staszewski i Władysław Zajewski. Uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie historii powszechnej nowożytnej. 1 lipca 2003 r. został zatrudniony na stanowisku profesora nadzwyczajnego w dotychczasowym Zakładzie. 22 października 2007 r. Prezydent Rzeczpospolitej Polskiej nadał Zbigniewowi Anusikowi tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych^[1][2][3].

Pełnił też funkcje administracyjne, dydaktyczne i organizacyjne na Wydziale Filozoficzno-Historycznym UŁ. W latach 1999–2002 był pełnomocnikiem dyrektora Instytutu Historii do Spraw Dydaktycznych. Od 1 września 2002 do 31 sierpnia 2008 r. sprawował funkcję prodziekana Wydziału Filozoficzno-Historycznego ds. Nauczania. Pracę tę łączył z obowiązkami dyrektora Instytutu Historii (od 1 listopada 2005 do 30 września 2008 r.). 1 października 2005 r. objął kierownictwo samodzielnego Zakładu Historii Nowożytnej Krajów Nadbałtyckich, a od 1 czerwca 2006 r. stanął na czele Katedry Historii Nowożytnej Polski i Krajów Nadbałtyckich. W latach 2000–2008 był także kierownikiem Podyplomowego Studium Historii oraz Historii i Wiedzy o Społeczeństwie, realizowanych w Instytucie Historii. Od 1 października 2011 r. kieruje Katedrą Historii Nowożytnej macierzystej uczelni. W latach 2013–2016 był członkiem Zespołu Ekspertów Narodowego Centrum Nauki. Od 2015 r. jest też członkiem Komitetu Nauk Historycznych PAN. Od 1 września 2008 do 31 sierpnia 2016 r. był dziekanem Wydziału Filozoficzno-Historycznego UŁ^[1].

Prowadzi zajęcia z dziedziny historii powszechnej nowożytnej i Polski. Swoje artykuły i recenzje publikuje na łamach naukowych czasopism historycznych: „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Historica”, „Czasopismo Prawno-Historyczne”, „Kwartalnik Historyczny”, „Przegląd Historyczny”, „Przegląd Nauk Historycznych”, „Rocznik Łódzki”, „Roczniki Dziejów Społecznych i Gospodarczych”, „Studia Historyczne”, „Studia Maritima”, „Wojskowy Przegląd Historyczny”, „Zapiski Historyczne” i „Zeszyty Wiejskie” oraz w różnego rodzaju pracach zbiorowych, materiałach z konferencji naukowych czy księgach pamiątkowych^[1].

Został wybrany na członka Komitetu Nauk Historycznych PAN na kadencję 2020–2023^[4].

• Misja polska w Sztokholmie w latach 1789–1795, Łódź 1993, ss. 179, ISBN 83-70-16734-9.
• Dyplomacja szwedzka wobec kryzysu monarchii we Francji w latach 1787–1792, Łódź 2000, ss. 609.
• Karol XII, Wrocław 2006, ss. 383, Cykl biograficzny Ossolineum, ISBN 83-04-04735-7.
• Gustaw II Adolf, Wrocław 1996, ss. 293, (wydanie I); Wrocław 2009, ss. 360, Cykl biograficzny Ossolineum (wydanie II).
• Studia i szkice staropolskie, Łódź 2011, ss. 853.
• France in Sweden’s foreign policy in the Era of Gustav III’s Reign (1771–1792), Łódź 2016, ss. 568.

• Gustaw III i baron de Breteuil. Nieznana karta z dziejów sekretnej dyplomacji w latach 1790–1792 ^[5].

• Złoty Medal za Długoletnią Służbę (2013)
• Srebrny Medal za Długoletnią Służbę (2008)
• Medal Komisji Edukacji Narodowej (2012)
• Medal Merentibus za szczególne zasługi dla UŁ (2022)^[6]
• Medal „Uniwersytet Łódzki w Służbie Społeczeństwu i Nauce” (2010)
• Złota Odznaka UŁ za działalność organizacyjną i naukową (2001)

Źródło:^[1].

• Nagroda zespołowa I stopnia Rektora UŁ (1990)
• Nagroda dydaktyczna II stopnia Rektora UŁ (1990)
• Nagroda indywidualna II stopnia Rektora UŁ (1994)
• Nagroda indywidualna I stopnia Rektora UŁ (1997, 2002, 2007, 2012, 2017)
• Nagroda zespołowa II stopnia Rektora UŁ (2008, 2012, 2014)
• Nagroda Rektora UŁ I stopnia za osiągnięcia organizacyjne (2009–2015)
• Nagroda zespołowa Rektora UŁ za szczególne osiągnięcia w obszarze nauk humanistycznych (2015)

Źródło:^[1].

• Zbigniew Anusik, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2008-03-18] .