Zbigniew Kączkowski
| Data i miejsce urodzenia |
10 kwietnia 1921 |
|---|---|
| Data śmierci |
27 listopada 2018 |
| profesor zwyczajny nauk technicznych | |
| Specjalność: mechanika budowli | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
1954 |
| Profesura | |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | |
| Stanowisko |
asystent |
| Okres zatrudn. |
1947–1950 |
| Uczelnia |
Szkoła Inżynierska w Szczecinie[2] |
| Stanowisko |
kierownik katedry |
| Okres zatrudn. |
1950–1954 |
| Uczelnia |
Wydział Budownictwa Przemysłowego i Wydział Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej[2] |
| Stanowisko |
kierownik katedry, kierownik zespołu |
| Okres zatrudn. |
1954–1983 |
| Odznaczenia | |
     | |
Zbigniew Kączkowski (ur. 10 kwietnia 1921 w Krakowie, zm. 27 listopada 2018[2][3]) – profesor nauk technicznych, specjalista w dziedzinie mechaniki budowli[4] i teorii konstrukcji inżynierskich.
Życiorys
Wykształcenie: 1931–1939 gimnazjum i liceum matematyczno-fizyczne Towarzystwa Szkoły Średniej w Gdyni; 1945–1949 studia na Wydziale Inżynierii Lądowej i Wodnej Politechniki Gdańskiej, 1949 dyplom magistra inżyniera, 1954 stopień doktora nauk technicznych na Politechnice Gdańskiej; 1957 tytuł profesora nadzwyczajnego; 1972 – profesora zwyczajnego.
1940–1941 w Warszawie drużynowy Szarych Szeregów; 1941 poszukiwany przez gestapo zmienił nazwisko na Kaczanowski i opuścił Warszawę; 1941–1943 w okolicach Białej Góry i Grabowa, pow. Kozienice członek Związku Walki Zbrojnej, Armii Krajowej prowadził tajne nauczanie; 11 IV-24 VI 1943 aresztowany we wsi Biała Góra więziony w Radomiu; 24 VI 1943-15 VIII 1944 więzień Oświęcimia, nr obozowy 125727; 1944–1945 więzień obozów koncentracyjnych w Buchenwaldzie, Dorze, nr obozowy 79279 oraz w Ravensbrück, nr obozowy 14298.
1945–1947 w Gdyni i Gdańsku pracownik techniczny w Biurze Odbudowy Portów; 1947–1950 asystent prof. Franciszka Otto w Katedrze Geometrii Wykreślnej, a później – prof. Witolda Nowackiego w Katedrze Mechaniki Budowli; 1950–1953 kierownik oddziału budowlanego, szef projektowania w Biurze Projektów Przemysłu Włókien Sztucznych w Szczecinie; 1950–1954 kierownik Katedry Wytrzymałości Materiałów i Mechaniki Budowli w Szkole Inżynierskiej w Szczecinie; 1953–1962 i 1986–1991 samodzielny pracownik naukowy w Instytucie Podstawowych Problemów Techniki (IPPT) Polskiej Akademii Nauk (PAN) w Warszawie; 1954–1983 na Politechnice Warszawskiej: 1954–1970 kierownik Katedry Mechaniki Budowli, 1971–1979 kierownik zespołu dydaktycznego w Instytucie Mechaniki Konstrukcji Inżynierskich; 1964–1969 prodziekan Wydziału Inżynierii Lądowej. 1956–1982 redaktor w tym 1972–1978 redaktor naczelny Archiwum Inżynierii Lądowej; 1966–1990 członek Komitetu Inżynierii Lądowej i Wodnej PAN, 1969–1984 członek Komitetu Mechaniki PAN; w Polskim Towarzystwie Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej 1957 członek założyciel, 1971–1976 przewodniczący Zarządu Głównego, od 1978 członek honorowy; od 1978 członek Polskiego Towarzystwa Matematycznego, American Mathematical Society, Gesellschaft f. Angewandte Mathematik u. Mechanik; od 1997 członek honorowy Polskiego Towarzystwa Metod Komputerowych Mechaniki[2]. W 1983 r. przeszedł na emeryturę[1].
Autor lub współautor kilkunastu podręczników i monografii oraz ponad 80 rozpraw i artykułów naukowych dotyczących różnych dziedzin mechaniki konstrukcji i teorii sprężystości. Odznaczony Krzyżem Armii Krajowej, Krzyżem Oświęcimskim, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Wojska (czterokrotnie), złotą odznaką honorową Zasłużony dla Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych. W 2002 otrzymał Medal im. prof. Stefana Kaufmana[5].
Wypromował 24 doktorów, wśród których byli przyszli samodzielni pracownicy nauki (w nawiasach daty nadania stopnia doktora)[6]: prof. dr hab. Edward Krynicki[7] (1959), prof. zw. dr hab. inż. Zbigniew Reipert (1964), prof. dr inż. Andrzej Gomuliński (1966), prof. dr hab. inż. Marek Witkowski (1970), prof. dr hab. inż. Rościsław Tribillo[8] (1972), prof. dr hab. inż. Adam Podhorecki[9] (1981), dr hab. inż. Józef Pelc (1985) i dr hab. inż. Irena Sielamowicz (1991).
Przypisy
- 1 2 3 Wojciech Gilewski, Grzegorz Jemielita, Jubileusz 90-lecia profesora Zbigniewa Kączkowskiego [online], Polskie Towarzystwo Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej, 2011 [dostęp 2025-05-26].
- 1 2 3 4 5 Profesor Zbigniew Kączkowski (1921-2018) – wspomnienie [online], Zakład Mechaniki Budowli i Zastosowań Informatyki PW [dostęp 2025-04-14].
- ↑ Zbigniew Kączkowski. nekrologi.wyborcza.pl, 2018-12-01. [dostęp 2018-12-06].
- ↑ Prof. dr Zbigniew Kączkowski, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2018-12-06].
- ↑ Stefan Pyrak. O patronach i laureatach medali Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa. „Inżynieria i Budownictwo”, s. 452-460, 9/ 2020. ISSN 0021-0315. [dostęp 2023-12-18].
- ↑ Doktoranci prof. Zbigniewa Kączkowskiego [online], Zakład Mechaniki Budowli i Zastosowań Informatyki [dostęp 2024-12-19].
- ↑ Prof. dr hab. Edward Jerzy Krynicki, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2024-12-19].
- ↑ Prof. dr hab. inż. Rościsław Tribiłło, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2024-12-19].
- ↑ Prof. dr hab. inż. Adam Piotr Podhorecki, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2024-12-19].
Bibliografia
- Zbigniew Cywiński, Zbigniew Kączkowski, Jubileusz profesora Zbigniewa Kączkowskiego, Pismo PG 2006 nr 7, 26-27
- Kto jest kim w Polsce, edycja 2, Wydawnictwo Interpress Warszawa 1989, s. 519;
- Kto jest kim w Polsce, edycja 3, Wydawnictwo Interpress Warszawa 1992;
- Księga Jubileuszowa Profesora Zbigniewa Kączkowskiego, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej 1996,
- Księga Pamięci. Transporty Polaków do KL Auschwitz z Radomia i innych miejscowości Kielecczyzny 1940–1944, t. III, Towarzystwo Opieki nad Oświęcimiem, Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau, Oświęcim 2006