Zbigniew Kuchar

hokej
Zbigniew Kuchar
Ilustracja
Zbigniew Kuchar poczas pływackich mistrzostw Lwowa na stawach Kamińskiego (15-17 sierpnia 1924)
Data i miejsce urodzenia

12 maja 1905
Lwów

Data śmierci

prawdop. 1945

Obywatelstwo

polskie

Zbigniew Kuchar (ur. 12 maja 1905 we Lwowie, zm. prawdop. 1945) – polski sportowiec, pływak, piłkarz, łyżwiarz szybki, hokeista, tenisista ziemny i stołowy, agronom, żołnierz.

Bracia Władysław, Tadeusz, Mieczysław, Wacław, Zbigniew i Karol Kucharowie

Życiorys

Urodził się 12 maja 1905 we Lwowie[1] w rodzinie pochodzenia węgierskiego jako syn Ludwika (1865–1917) i Ludwiki z domu Drzewieckiej[2]. Ojciec był przemysłowcem i sponsorem klubu LKS Pogoń Lwów. Jego braćmi byli wszechstronni sportowcy (związani z klubem LKS Pogoń Lwów, w tym z sekcją piłki nożnej) i oficerowie Wojska Polskiego: Tadeusz (1891–1966, także trener i działacz sportowy), Władysław (1895–1983, także działacz sportowy) i Wacław (1897–1981), olimpijczyk, porucznik. Jego rodzeństwem byli również: Kazimiera (1899–1981, po mężu Chodkiewicz), Karol (1892–1960), Kinga (zm. 1894), Mieczysław (1902–1939, piłkarz, bramkarz Pogoni Lwów)[3].

Podjął naukę w C.K. IV Gimnazjum we Lwowie, gdzie był uczniem klasy I do 18 grudnia 1917[4]. Później uczył się w Zakładzie Naukowo-Wychowawczym Ojców Jezuitów w Chyrowie, gdzie w 1921 ukończył naukę w klasie III[5][6][7].

Jako nastolatek w barwach Pogoni uprawiał pływanie[8]. W 1924 zdobył mistrzostwo Lwowa na 100 m stylem dowolnym[9].

11 października 1924 zadebiutował jako napastnik w piłkarskiej drużynie Pogoni II, zdobywając gola w meczu z Lechią Lwów (2:0)[10]. Później grał w klubowych zespołach II oraz III[11].

Startował w zawodach łyżwiarstwa szybkiego. W styczniu 1928 we Lwowie podczas mistrzostw Polski zdobył brązowy medal na 1500 m, był piąty na 10 000 m i został sklasyfikowany na trzecim miejscu ogólnej klasyfikacji zawodów[12].

Uczestniczył też w zawodach tenisa stołowego[13]. 27 marca 1927 wywalczył mistrzostwo Lwowa w tenisie ziemnym pokonując Zbigniewa Głażewskiego[14].

W latach 20 był zawodnikiem hokejowej sekcji Pogoni[15][16]. Uczestniczył w edycjach mistrzostw Polski: 1927/1928 i 1928/1929 (srebrny medal)[17][18][19]. W macierzystej drużynie występował nadal w połowie lat 30.[20].

Został absolwentem Akademii Rolniczej w Dublanach[21]. Z zawodu był agrononem[1]. Ożenił się z Zofią Subotnik[22].

Pierwotnie podawano, że zaginął bez wieści na Ziemiach Zachodnich[21]. Według nowszych źródeł poniósł śmierć po sforsowaniu Odry w kwietniu 1945[22][1].

Przypisy

  1. 1 2 3 Bogdan Tuszyński: Za cenę życia. Sport Polski Walczącej 1939-1945. Warszawa: 2006, s. 161.
  2. ↑ Jacek Bryl. Kolebka – zapomniana?. „Biuletyn”. Nr 41, s. 27-30, Czerwiec 1981. Koło Lwowian w Londynie.
  3. ↑ Ludwik Kuchar. geni.com. [dostęp 2026-04-04].
  4. ↑ Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum IV. we Lwowie za rok szkolny 1917/18. Lwów: 1918, s. 25. [dostęp 2026-04-04].
  5. ↑ Kronika konwiktowa. „Kwartalnik Chyrowski”. Nr 3, s. 167, Czerwiec 1920.
  6. ↑ Rok 1921. „Kwartalnik Chyrowski”. Nr 2, s. 92, Kwiecień 1921.
  7. ↑ Tu wymieniony jako Jan Kuchar. Sprawozdanie Zakładu Naukowo-Wychowawczego OO. Jezuitów w Chyrowie z Prawem Publiczności za rok szkolny 1920/21. Chyrów: 1921, s. 34. [dostęp 2026-04-04].
  8. ↑ Zawody pływackie we Lwowie. „Sport”. Nr 63, s. 271, 1 sierpnia 1923.
  9. ↑ Pływanie. „Sport”. Nr 103, s. 304-305, 20 sierpnia 1924.
  10. ↑ Piłka nożna. „Sport”. Nr 156, s. 438, 442, 14 października 1925.
  11. ↑ Piłka nożna. „Sport”. Nr 174, s. 88, 21 kwietnia 1926.
  12. ↑ Lwów górą łyżwiarstwie. „Gazeta Poranna”. Nr 8398, s. 3, 31 stycznia 1928.
  13. ↑ Ping pong. „Wiek Nowy”. Nr 7376, s. 12, 26 stycznia 1926.
  14. ↑ Kuchar i Sanderowna mistrzami Lwowa w tennisie. „Przegląd Sportowy”. Nr 14, s. 6, 9 kwietnia 1927.
  15. ↑ Międzymiastowe zawody w hockey’u na lodzie. „Wiek Nowy”. Nr 7376, s. 11, 26 stycznia 1926.
  16. ↑ Turniej hockeyowy we Lwowie. „Słowo Polskie”. Nr 38, s. 5, 8 lutego 1927.
  17. ↑ W hokeju na lodzie. „Gazeta Poranna”. Nr 8398, s. 3, 31 stycznia 1928.
  18. ↑ „Głos Narodu”. Nr 1, s. 3, 1 stycznia 1929.
  19. ↑ Hokejowe Mistrzostwa Polski. „Stadjon”. Nr 1, s. 6, 3 stycznia 1929.
  20. ↑ Hokeiści lwowscy walczą o punkty. „Przegląd Sportowy”. Nr 7, s. 4, 23 stycznia 1935.
  21. 1 2 Janicki 1993 ↓, s. 101.
  22. 1 2 Zbigniew Kuchar. geni.com. [dostęp 2026-04-04].

Bibliografia

  • Elwira Kuchar i Zofia (z Kucharów Ryplińska). W: Jerzy Janicki: Cały Lwów na mój głów... Alfabet lwowski. Warszawa: Polska Oficyna Wydawnicza „BGW”, 1993, s. 101-103. ISBN 83-7066-474-1.