Zbigniew Kulczycki

Zbigniew Kulczycki
Data i miejsce urodzenia

9 października 1916
Kraków

Data i miejsce śmierci

4 marca 1982
Warszawa

Starosta kłodzki
Okres

od 26 kwietnia 1947
do 31 sierpnia 1948

Przynależność polityczna

Polska Partia Robotnicza

Poprzednik

Wiktor Frączak

Następca

Mikołaj Dawidiuk

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Zbigniew Mieczysław Kulczycki (ur. 9 października 1916 w Krakowie[1], zm. 4 marca 1982 w Warszawie) – polski historyk, polityk, działacz PPR, a następnie PZPR, starosta powiatu kłodzkiego w latach 1947–1948, wicewojewoda wrocławski w latach 1948–1950.

Życiorys

Urodził się w 1916 roku w Krakowie, gdzie spędził dzieciństwo i młodość. Po ukończeniu szkoły średniej studiował historię na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie uzyskał magisterium. W 1934 roku jako miłośnik gór wstąpił do Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego[2]; w latach 1942–1944 kierownik sklepu Spółdzielni Owocowo-Warzywnej w Koprzywnicy[1]; działał w ruchu oporu i wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej[3].

Po zakończeniu II wojny światowej podjął pracę w Wydziale Informacji i Propagandy przy Kieleckim Urzędzie Wojewódzkim w Sandomierzu (potem w Kielcach), następnie w analogicznej komórce w Urzędzie Wojewódzkim w Poznaniu. W latach 1946–1947 zastępca dyrektora naczelnego Przedsiębiorstwa Państwowego Film Polski w Łodzi, później osiedlił się w Kłodzku, gdzie należał do ścisłego kierownictwa miejscowego komitetu PPR. Opowiadał się za zjednoczeniem tej partii z Polską Partią Socjalistyczną[4]. 26 kwietnia 1947 został wybrany starostą powiatu kłodzkiego (po odwołaniu Wiktora Frączaka). Funkcję tę sprawował do 31 sierpnia 1948[5]. Był inicjatorem rozpoczęcia polskich badań nad przeszłością ziemi kłodzkiej, których celem była integracja nowej ludności z ziemią kłodzką. W listopadzie 1947 był jednym ze współtwórców Towarzystwa Miłośników Ziemi Kłodzkiej i jego pierwszym prezesem[6][7][8]. Poza tym był współzałożycielem Oddziału PTT w Kłodzku[9].

W 1948 roku przeprowadził się do Wrocławia, gdzie objął funkcję wicewojewody wrocławskiego[10], a następnie do 1953 sekretarza Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu. W latach 1954–1960 zajmował stanowisko przewodniczącego Komitetu ds Turystyki i wchodził w skład Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego. Od 1972 był jego członkiem honorowym. Działał także w Towarzystwie „Polonia”. Ponadto pracował w aparacie partyjnym, w tym jako starszy instruktor Wydziału Organizacyjnego KC PZPR.

Od lat 50. XX wieku wziął aktywny udział w zorganizowaniu w Opolu Wyższej Szkoły Pedagogicznej, gdzie był jednym z wykładowców. Na tej uczelni uzyskał w 1968 stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie historii[11]. Był autorem wielu opracowań o turystyce, w tym między innymi Zarysu historii turystyki w Polsce, wydanej w 1969. Zmarł w 1982 w Warszawie[3].

Odznaczenie

Przypisy

  1. 1 2 Dane osoby z katalogu kierowniczych stanowisk partyjnych i państwowych PRL: Zbigniew Mieczysław Kulczycki. Biuletyn Informacji Publicznej IPN. [dostęp 2020-04-21]. (pol.).
  2. ↑ Klimaszewska 2018 ↓, s. 21.
  3. 1 2 Słownik geografii turystycznej Sudetów, pod red. M. Staffy, t. 15, Wrocław 1994, s. 241.
  4. ↑ Kłodzko. Dzieje miasta, pod red. R. Gładkiewicza, Kłodzko 1998, s. 146.
  5. ↑ Kłodzko. Dzieje miasta, op. cit., s. 224.
  6. ↑ A. Herzig, M. Ruchniewicz, Dzieje Ziemi Kłodzkiej, Hamburg-Wrocław 2006, s. 447.
  7. ↑ Towarzystwo Miłośników Ziemi Kłodzkiej. Kreator życia kulturalnego i społecznego w regionie. Towarzystwo Miłośników Ziemi Kłodzkiej. [dostęp 2016-11-21]. (pol.).
  8. ↑ Klimaszewska 2018 ↓, s. 18–19.
  9. ↑ Klimaszewska 2018 ↓, s. 21–23.
  10. ↑ Wrocławski Dziennik Wojewódzki, 1948, R. 4, nr 13, „Wrocławski Dziennik Wojewódzki”, 1949 [dostęp 2025-01-20].
  11. ↑ Stanisław Nicieja, Alma Mater Opoliensis. Ludzie, fakty, wydarzenia. Księga jubileuszowa w 50. rocznicę Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu i 10. rocznicę powstania Uniwersytetu Opolskiego, wyd. UO, Opole 2004. ISBN 978-83-7395-095-5.
  12. ↑ M.P. z 1947 r. Nr 63, poz. 463 (ISAP).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.