Zdzisław Pidek
| Data i miejsce urodzenia |
16 maja 1954 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
11 kwietnia 2006 |
| Narodowość | |
| Dziedzina sztuki | |
| Ważne dzieła | |
| Odznaczenia | |
 | |
Zdzisław Pidek (ur. 16 maja 1954 w Bychawie, zm. 11 kwietnia 2006 w Gdańsku) – polski rzeźbiarz, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku.
Życiorys
Urodził się 16 maja 1954 r. w Bychawie. Dzieciństwo spędził w Rechcie, gdzie w 1969 r. ukończył szkołę podstawową[1]. W 1974 r. został absolwentem Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Nałęczowie ze specjalnością wikliniarstwo. Następnie studiował na Wydziale Rzeźby Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku, gdzie w r. 1979 uzyskał dyplom w pracowni profesora Franciszka Duszeńki. Od 1980 r. pracował jako wykładowca na macierzystej uczelni (później Akademii Sztuk Pięknych). W 1985 r. ukończył Studium Doskonalenia Dydaktyczno-Pedagogicznego Nauczycieli Akademickich przy Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku[2]. Od 1990 r. kierował Pracownią Podstaw Rzeźby dla Wydziału Malarstwa i Grafiki. W latach 1993–1996 jako adiunkt I stopnia pełnił funkcję prodziekana Wydziału Rzeźby[3]. Od 1996 r. kierował Pracownią Podstaw Projektowania Plastycznego Wydziału Rzeźby. W 2001 r. otrzymał tytuł naukowy profesora sztuk plastycznych[4][5] i objął kierownictwo Pracowni Rzeźby w Katedrze Rzeźby i Rysunku[2].
Wziął udział w ok. 20 wystawach.
Zrealizowane projekty: 2000 r. Polskie Cmentarze Wojenne w Katyniu (Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu), Miednoje (Polski Cmentarz Wojenny w Miednoje) i Charkowie (Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie). 2004 r. Pomnik-Cmentarz w Bełżcu. Swoje prace prezentował na wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych.
Zmarł 11 kwietnia 2006 r.[6][7], pochowany na starym cmentarzu parafialnym w Kiełczewicach Maryjskich[1] (sektor B-IV-7)[8].
Wystawy indywidualne
- 1989 – Pejzaż moralizatorski, Klub Międzynarodowej Prasy i Książki, Gdańsk
- 1992 – Czas – miejsce – galeria = obiekt, Galeria „Oranżeria”, CRP, Orońsko
- 1997 – Obiekty, Galeria Koło, Gdańsk
- 2007 – Zdzisław Pidek. PRO MEMORIA 1954-2006, Galeria „Kaplica”, CRP Orońsko[9]
- 2008 – Zdzisław Pidek Pamiętamy, CSW Łaźnia, Gdańsk[10]
Odznaczenia
- Brązowy Medal za Zasługi dla Obronności Kraju (1988)[2]
Nagrody i wyróżnienia
- Nagroda Rektora PWSSP w Gdańsku (1981)
- Półroczne stypendium artystyczne Ministerstwa Kultury i Sztuki (1982)
- I nagroda w dziale rzeźby na Biennale Sztuki Gdańskiej w BWA Sopot (1983)
- Nagroda Rektora PWSSP w Gdańsku za projekt i realizację rzeźbiarskich płyt pamiątkowych dla Gminy Somonino (1983)
- Nagroda indywidualna Rektora III stopnia (1986)
- Nagroda równorzędna (zespołowa) w Ogólnopolskim konkursie na pomnik Powrotu Ziem Północnych i zachodnich do macierzy we Wrocławiu (1986)
- Wyróżnienie w Ogólnopolskim Konkursie na projekt Rzeźby Pomnika Matki Polki w Łodzi (1986)
- Nagroda pieniężna Ryszarda Orskiego dla młodego rzeźibiarza na Ogólnopolskiej Wystawie Młodej Plastyki „Arsenał 88” w Warszawie (1988)[11]
- Wyróżnienie na Plenerze konkursowym na przeprojektowanie kościoła w Gdańsku – Morenie (1988)
- Nagroda równorzędna (zespołowa) w Ogólnopolskim konkursie na projekt wnętrz kościoła Św. Stanisława kostki w Gdańsku (1990)
- Nagroda Rektora III stopnia (1990)
- Stypendium artystyczne Ministra Kultury i Sztuki (1990)
- Nagroda Rektora II stopnia (1992)
- Nagroda realizacyjna (zespołowa) w Międzynarodowym konkursie na koncepcje polskich cmentarzy wojennych w Katyniu, Miednoje i Charkowie (1995)
- Nagroda realizacyjna (zespołowa) w Międzynarodowym konkursie na upamiętnienie terenu byłego hitlerowskiego obozu zagłady Żydów w Bełżcu (1997)
- Honorowa Nagroda Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki w dziedzinie rzeźby za niekonwencjonalne formy plastyczne i architektoniczne pomników Cmentarzy Wojennych w Katyniu, Miednoje i Charkowie oraz pomnika Zagłady w Bełżcu (1998)
- Nagroda Rektora I stopnia (2000)
- Nagroda Specjalna (wraz z Andrzejem Sołygą i Marcinem Roszczykiem) w konkursie Nagroda Roku SARP 2004 za założenie pomnikowe na terenie byłego hitlerowskiego obozu zagłady w Bełżcu (2004)[12]
Źródło:[2].
Przypisy
- 1 2 Ferdynand Rymarz, Pamięci Zdzisława Pidka (1954–2006) Kompres. Gazeta Gminy Strzyżewice, Nr IV/06 kwiecień 2006 ISSN 1429-2769[dostęp 2026-01-03].
- 1 2 3 4 Zdzisław Pidek [online], Zbrojownia Sztuki [dostęp 2026-01-03].
- ↑ Historia Kierunku Rzeźba [online], Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku [dostęp 2026-01-03].
- ↑ M.P. z 2001 r. Nr 34, poz. 555 (ISAP) - Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 sierpnia 2001 r. nr 115-12-01 o nadaniu tytułu naukowego profesora.
- ↑ Nominacje profesorskie w Pałacu Prezydenckim, „Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej” [dostęp 2026-01-03] [zarchiwizowane z adresu 2022-01-07].
- ↑ Spis zmarłych. Nazwiska z zakresu Pib-Piek » Lista zmarłych « www.nekrologi-baza.pl [online] [dostęp 2026-01-03].
- ↑ Leszek Rybicki (oprac.), Kalendarium [dostęp 2026-01-03].
- ↑ Cmentarz – Pochowani – Parafia Kiełczewice [online] [dostęp 2026-01-03].
- ↑ Zdzisław Pidek, PRO MEMORIA, 1954–2006 [online], archive.rzezba-oronsko.pl [dostęp 2026-01-03].
- ↑ Zdzisław Pidek: Pamiętamy, Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia 11 kwietnia - 25 maja 2008 [online], trojmiasto.pl [dostęp 2026-01-03].
- ↑ Miłosława Bukowska-Schielmann, Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1988. Plastyka. Fotografika, „Gdański Rocznik Kulturalny”, Nr 13, 1990, s. 235, ISSN 0860-2492 [dostęp 2025-12-30].
- ↑ Nagroda Roku 2004. sarp.org.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-04-22)]. na stronie Stowarzyszenia Architektów Polskich.
Linki zewnętrzne
- Zdzisław Pidek. Pamiętamy na stronie CSW Łaźnia.
- Pro Memoria, 1954–2006 na stronie Centrum Rzeźby Polskiej.