Zespół MW 2
![]() Prawykonanie przez Zespół MW 2 kompozycji scenicznej „TIS-MW 2” Bogusława Schäffera. Na pierwszym planie (od lewej): Marian Lato i Barbara Świątek. Na drugim planie: Krystyna Ungeheuer-Mietelska, Jan Peszek, Bogusław Kierc. Na trzecim planie: Marek Mietelski, Barbara Niewiadomska, Adam Kaczyński (Kraków, Aula PWSM, 25 kwietnia 1964) | |
| Inne nazwy |
Ensemble MW 2 |
|---|---|
| Rok założenia | |
| Rok rozwiązania | |
| Pochodzenie | |
| Gatunek | |
Zespół MW 2 (również Ensemble MW 2) – polski zespół muzyczny z siedzibą w Krakowie, specjalizujący się w wykonywaniu muzyki współczesnej i awangardowej. Założony w 1962 roku przez Adama Kaczyńskiego, działał nieprzerwanie przez 55 lat, będąc pierwszym i najdłużej funkcjonującym tego typu zespołem w Polsce[1][2].
Pierwszy koncert grupy odbył się 24 stycznia 1963 roku w auli krakowskiej Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej (w gmachu „Florianka”). Ostatni występ miał miejsce 20 września 2017 roku w Teatrze Rozmaitości w Warszawie, w ramach LX Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień”[3].
Historia i działalność koncertowa
Początkowy skład zespołu tworzyli: Barbara Niewiadomska (sopran), Barbara Świątek (flet), Adam Kaczyński (fortepian, kierownik grupy), Marek Mietelski (fortepian) oraz Stanisław Radwan (fortepian, do listopada 1965). W marcu 1965 roku formacja została laureatem Międzynarodowego Konkursu dla Młodych Wykonawców Muzyki Współczesnej w Utrechcie (Holandia).
Z zespołem od początku działalności współpracował kompozytor Bogusław Schaeffer (Bogusław Schäffer). Pod koniec 1963 roku grupa została poszerzona o sekcję aktorsko-baletową, w skład której weszli aktorzy Bogusław Kierc i Jan Peszek oraz tancerka Krystyna Ungeheuer-Mietelska. Celem tego poszerzenia było wykonywanie kompozycji z gatunku teatru instrumentalnego. 25 kwietnia 1964 roku odbyło się światowe prawykonanie dedykowanej zespołowi kompozycji scenicznej Schäffera pt. „TIS MW 2”, uznawanej za pierwsze tego typu dzieło w polskiej literaturze muzycznej[4]. Bogusław Schaeffer tworzył kolejne utwory sceniczne z myślą o tym konkretnym zespole, a od 1974 roku okazjonalnie występował z nim jako pianista. Współpraca kompozytora z grupą trwała do 1988 roku[5].
Grupa ma w swoim dorobku ponad 500 koncertów w Polsce i za granicą, a także nagrania radiowe, płytowe, telewizyjne i filmowe. Zespół dokonał kilkudziesięciu światowych i polskich prawykonań utworów twórców krajowych oraz zagranicznych, z których wiele było mu dedykowanych. W repertuarze znajdowały się kompozycje instrumentalne, utwory sceniczne z gatunku teatru instrumentalnego oraz happeningi. Zespół koncertował w ponad 20 państwach (m.in. w Austrii, Belgii, Francji, Hiszpanii, Korei Południowej, Libanie, Meksyku, Niemczech i Wielkiej Brytanii) oraz wziął udział w blisko 100 międzynarodowych festiwalach muzycznych, takich jak: „Warszawska Jesień”, Wrocławski Festiwal Polskiej Muzyki Współczesnej, Bydgoski Festiwal Muzyczny, Poznańska Wiosna Muzyczna, Holland Festival, Festival d’Avignon, Biennale w Zagrzebiu czy festiwalach Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej (ISCM).
Dla prawidłowego funkcjonowania zespołu powołano funkcję sekretarza, którą pełnili kolejno: Marek Mietelski (1963–1978), Jerzy Noworol (1979–1989) oraz Stanisław Janik (1990–2005, także jako koordynator).
Skład zespołu
Na przestrzeni lat skład formacji ulegał modyfikacjom, a do stałego trzonu dokooptowywano muzyków i aktorów wspierających.

Członkowie do 1978 roku:
- Bogusław Kierc – aktor (od 1968 roku zastąpiony przez brata, Andrzeja Kierca)
- Jan Peszek – aktor
- Krystyna Ungeheuer-Mietelska – tancerka
- Barbara Niewiadomska – sopran (odeszła w 1968 roku)
- Barbara Świątek – flet
- Adam Kaczyński – fortepian (kierownik zespołu)
- Marek Mietelski – fortepian
- Jerzy Klocek – wiolonczela (od 1965 roku)[6][7]
- Mikołaj Grabowski – aktor (od 1968 roku)
Z końcem 1978 roku formację opuścili Barbara Świątek, Jerzy Klocek oraz Krystyna Ungeheuer-Mietelska[8][9][10]. W latach 1972–1979 z grupą współpracowały niestale sopranistki Helena Łazarska oraz Olga Szwajgier[11].

Skład w latach 1979–1999: W tym okresie stałymi członkami zostali Halina Skubis (sopran) i Krzysztof Langman (flet). W latach 1979–1980 na wiolonczeli grał Kazimierz Koślacz, którego w 1981 roku na stałe zastąpił Kazimierz Pyzik (wiolonczela, kontrabas). W 1979 roku podjęto współpracę z aktorem Andrzejem Grabowskim. W 1998 roku, po śmierci Andrzeja Kierca, aktorzy (Jan Peszek, Mikołaj Grabowski i Andrzej Grabowski) zmienili status na członków niestałych.
Skład od 2000 roku: W schyłkowym okresie działalności stały trzon stanowili:
- Adam Kaczyński – dyrektor artystyczny, fortepian
- Krzysztof Langman – flet (do 2007 roku)
- Kazimierz Pyzik – wiolonczela, kontrabas
- Marek Mietelski – fortepian
- Krzysztof Suchodolski – projekcja dźwiękowa
- Stanisław Janik – komputer, koordynacja (do 2005 roku)[12][13].
Jako członkowie niestali dołączyli m.in. Renata Guzik (flet) oraz Agnieszka Glińska (tancerka)[14].
Z zespołem gościnnie współpracowali także inni artyści, między innymi: dyrygenci (Jerzy Maksymiuk, Andrzej Markowski, Bohdan Wodiczko), choreografowie (Witold Gruca, Małgorzata Potocka), artyści plastycy (Kazimierz Mikulski, Kazimierz Urbański), aktorzy (Jacek Chmielnik, Jerzy Grałek, Tadeusz Huk), wokaliści, muzycy instrumentaliści (m.in. Zdzisław Piernik, Leszek Werner, Tomasz Sobaniec, Andrzej Dąbrowski, Bogusława Hubisz) oraz realizatorzy dźwięku (m.in. Marek Chołoniewski).
Nagrody i odznaczenia
- 1964: Nagroda „Orfeusz” dla flecistki Barbary Świątek za najciekawszą kreację VIII Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień” (interpretacja utworu „Synchronisms I” Maria Davidovsky’ego).
- 1973: Medal Honorowy Zarządu Głównego Związku Kompozytorów Polskich za szczególne zasługi w propagowaniu polskiej muzyki współczesnej.
- 1978: Medal Polihymnii przyznany podczas festiwalu „Poznańska Wiosna Muzyczna”.
W literaturze
W 2023 roku Fundacja inCanto wydała monografię poświęconą zespołowi, autorstwa Katarzyny Marczak, zatytułowaną „Intencja MW2. Świat muzycznej awangardy”. Publikacja szczegółowo opisuje historię grupy i jej repertuar, a w internetowym aneksie zawiera katalog wszystkich koncertów oraz spis publikacji prasowych na temat zespołu[15].
Przypisy
- ↑ Bogusław Schäffer – Mały informator muzyki XX wieku, Wyd. Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 1975, str. 322
- ↑ AMKP - Akademia Muzyczna im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie [online], amuz.krakow.pl [dostęp 2024-04-26] (pol.).
- ↑ 20.09 / środa 22:30: Schaeffer. TIS MW2 / Open Music [online], warsaw-autumn.art.pl [dostęp 2024-09-07] (pol.).
- ↑ Katarzyna Marczak: Intencja MW 2. Świat muzycznej awangardy, s. 77, wyd. "inCanto", Kraków 2023, ISBN: 978-83-968156-2-0
- ↑ Jubileusz 50-lecia Zespołu MW2 [online], polmic.pl [dostęp 2026-06-17].
- ↑ https://polmic.pl/pl/encyklopedia/rzeczowe/zespoly/zespol-mw2
- ↑ MW2, czyli wykonawcy zawsze młodzi [online], dziennikpolski24.pl [dostęp 2008-11-29].
- ↑ Janusz Ekiert – Moderna i jazz, "Express Wieczorny", Warszawa 14.05.1966, str. 4
- ↑ Adam Walaciński – Zespół MW-2, "Dziennik Polski", Kraków 28.03.1973, str. 2
- ↑ Jerzy Bresticzker – Zespół MW2, "Dziennik Polski", Kraków 24.08.1978, str. 4
- ↑ "Ensemble MW2" - Życie i twórczość | Artysta | Culture.pl [online], culture.pl [dostęp 2024-04-26] (pol.).
- ↑ 30 lat Malta Festival [online], malta-festival.pl [dostęp 2024-04-26] (pol.).
- ↑ Koncert Jubileuszowy Zespołu MW 2 - RMF Classic [online], rmfclassic.pl [dostęp 2024-04-26] (pol.).
- ↑ MW2 żyje! – Co w duszy gra [online], blog.polityka.pl [dostęp 2024-04-26] (pol.).
- ↑ Katarzyna Marczak, Intencja MW2 [online], Fundacja inCanto [dostęp 2024-02-13] (pol.).
