Zielone kule ognia

Przykład jasnego, zielonkawego bolidu

Zielone kule ognia (ang. green fireballs) – rodzaj niezidentyfikowanych obiektów latających (UFO), o których donoszono od końca lat 40. XX wieku. Pierwsze obserwacje miały miejsce głównie w południowo-zachodnich Stanach Zjednoczonych, a w szczególności w stanie Nowy Meksyk.

Obserwacje

Wczesne obserwacje zielonych kul ognia datowane są na koniec 1948 roku w Nowym Meksyku i obejmują raporty dwóch załóg samolotów, jednej cywilnej i drugiej wojskowej, z nocy 5 grudnia 1948 roku. Załogi te opisały zaobserwowane zjawiska jako jasną „zieloną kulę ognia” i „ogromny zielony meteor”[1]. 8 grudnia dwóch pilotów zgłosiło kolejną lotniczą obserwację zielonej kuli ognia[2]. W liście do United States Air Force z 20 grudnia Lincoln LaPaz, astronom z University of New Mexico, napisał (jak donosi ufolog Kevin Randle[3]), że zaobserwowane obiekty były nietypowe dla meteorów. 13 stycznia 1949 roku dyrektor wywiadu wojskowego z Kwatery Głównej 4 Armii w Teksasie napisał, że zielone kule ognia „[mogą być] wynikiem eksperymentów z bronią radiologiczną prowadzonych przez obce mocarstwo” i że „mają tak wielkie znaczenie, zwłaszcza że występują w pobliżu wrażliwych instalacji, że rada naukowa [powinna]... zbadać sytuację”[2].

Konferencja w lutym 1949 roku w Los Alamos, w której uczestniczyli członkowie Projektu Sign, naukowcy, w tym Joseph Kaplan i Edward Teller, oraz personel wojskowy, nie była w stanie zidentyfikować pochodzenia zaobserwowanych zielonych kul ognia; kolejne tajne konferencje w Los Alamos w tym samym roku, poświęcone zielonym kulom ognia, w których brał udział między innymi Edward J. Ruppelt (według ufologów, w tym Jerome’a Clarka)[1][4][5][6]. W grudniu 1949 roku utworzono Projekt Twinkle, sieć jednostek obserwacji i fotografowania zielonych kul ognia, ale nigdy nie w pełni go wdrożono. Zakończono go dwa lata później, a oficjalny wniosek głosił, że zjawiska te prawdopodobnie miały naturalne pochodzenie[1][4].

Teoretyczny astrofizyk i sceptyk UFO Donald Menzel twierdził, że w maju 1949 roku zaobserwował zieloną kulę ognia w pobliżu Alamogordo w Nowym Meksyku, którą później uznał za zwykły meteor. Zielone kule ognia zaobserwowano między innymi w Japonii[7], Australii, Wirginii Zachodniej i Tennessee[8][9][10].

Wyjaśnienia

Niektórzy ufolodzy uważają, że zielone kule ognia są sztucznego, pozaziemskiego pochodzenia[1][4]. Oprócz meteorów/bolidów, do wyjaśnień naukowych zaliczają się następstwa testów broni atomowej, w tym chmury opadu promieniotwórczego, regolit wyrzucany w wyniku uderzeń meteorów w powierzchnię Księżyca czy samoloty związane z tajnymi projektami wojskowymi[11].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Edward J. Ruppelt: The Report on Unidentified Flying Objects. Project Gutenberg. [dostęp 2026-05-10]. (ang.).
  2. 1 2 Joel Carpenter: Green Fireball Chronology. Project 1947. [dostęp 2026-05-10]. (ang.).
  3. ↑ Kevin D. Randle: The Government UFO Files: The Conspiracy of Cover-Up. Visible Ink Press, 2014, s. 109. ISBN 978-1-57859-498-6.
  4. 1 2 3 Jerome Clark: The UFO Book: Encyclopedia of the Extraterrestrial. Visible Ink Press, 1998, s. 705. ISBN 978-1-57859-029-2.
  5. ↑ Department of the Air Force Headquarters United States Air Force Washington. Project 1947. [dostęp 2026-05-10]. (ang.).
  6. ↑ UFO’s: A History January – June 1949. Center for UFO Studies. [dostęp 2026-05-10]. (ang.).
  7. ↑ Mysterious green light „fireball” spotted in Japan sky. The Telegraph. [dostęp 2026-05-10]. (ang.).
  8. ↑ Amateur West Virginia astronomer catches fireball light up the sky; NASA responds. 12WBOY. [dostęp 2026-05-10]. (ang.).
  9. ↑ Fireball that lit up Pilbara sky „something special”, but scientists not exactly sure what. ABC News. [dostęp 2026-05-10]. (ang.).
  10. ↑ Ominous Green Fireball Lights Up Skies Over Australian Outback. Gizmodo. [dostęp 2026-05-10]. (ang.).
  11. ↑ Brad Steiger: Project Blue Book: The Top Secret UFO Findings Revealed. Random House Publishing Group, 1987, s. 423. ISBN 978-0-345-34525-7.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.