Ziemioryjka

Ziemioryjka
Cryptomys
J.E. Gray, 1864[1]
Ilustracja
Ziemioryjka hotentocka (C. hottentotus)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Rząd

gryzonie

Podrząd

jeżozwierzowce

Infrarząd

jeżozwierzokształtne

Parworząd

Phiomorpha

Rodzina

kretoszczurowate

Rodzaj

ziemioryjka

Typ nomenklatoryczny

Georychus holosericeus Wagner, 1842 (= Bathyergus hottentotus Lesson, 1826)

Synonimy
Gatunki

6 gatunków (w tym 1 wymarły) – zobacz opis w tekście

Ziemioryjka[4] (Cryptomys) – rodzaj ssaków z rodziny kretoszczurowatych (Bathyergidae).

Rozmieszczenie geograficzne

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce Południowej[5][6].

Morfologia

Długość ciała (bez ogona) 100–185 mm, długość ogona 8–27 mm; masa ciała 98–153 g[7][8].

Systematyka

Rodzaj zdefiniował w 1864 roku angielski zoolog John Edward Gray w artykule zatytułowanym Notatki o gatunkach kreta piaskowego (Georychus), opublikowanym na łamach Proceedings of the Zoological Society of London[1]. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) ziemioryjka hotentocka (C. hottentotus).

Etymologia

  • Cryptomys: gr. κρυπτος kruptos ‘ukryty’; μυς mus, μυος muos ‘mysz’[9].
  • Coetomys: gr. κοιτος koitos ‘sen, spoczynek’; μυς mus, μυος muos ‘mysz’[10]. Gatunek typowy: Gray wymienił dwa gatunki – Bathyergus caecutiens Brants, 1827 (= Bathyergus hottentotus Lesson, 1826) i Bathyergus damarensis W. Ogilby, 1838 – z których gatunkiem typowym jest Bathyergus caecutiens Brants, 1827 (= Bathyergus hottentotus Lesson, 1826).
  • Typhloryctes: gr. τυφλος tuphlos ‘ślepy’; ορυκτης oruktēs ‘kopacz’, od ορυσσω orussō ‘kopać’[11]. Gatunek typowy: Fitzinger wymienił dwa gatunki – Georychus ochraceo-cinereus Heuglin, 1864 i Typhloryctes coecutiens Fitzinger, 1867[a] (= Bathyergus hottentotus Lesson, 1826) – z których gatunkiem typowym jest Bathyergus caecutiens Brants, 1827 (= Bathyergus hottentotus Lesson, 1826).

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące współcześnie występujące gatunki[12][8]:

Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa[4] Podgatunki[7][5][8] Rozmieszczenie geograficzne[7][5][8] Podstawowe wymiary[7][8][b] Status
IUCN[13]
Cryptomys mahali (A. Roberts, 1913) gatunek monotypowy endemit Południowej Afryki: opisany z Patryshoek (Gauteng) DC: 13,5–14,2 cm[c]
DO: 1,7–2,3 cm[c]
MC: brak danych
 DD 
Cryptomys nimrodi (de Winton, 1896) gatunek monotypowy południowe Zimbabwe, skrajnie wschodnia Botswana i północna Południowa Afryka (północne Limpopo) DC: około 14,7 cm
DO: brak danych
MC: brak danych
 NE 
Cryptomys hottentotus (Lesson, 1826) ziemioryjka hotentocka gatunek monotypowy endemit Południowej Afryki: Prowincje Przylądkowe Północna, Zachodnia i Wschodnia oraz Wolne Państwo DC: brak danych
DO: brak danych
MC: brak danych
 LC 
Cryptomys natalensis (A. Roberts, 1913) gatunek monotypowy skrajnie południowy Mozambik, wschodnia Południowa Afryka (Mpumalanga i KwaZulu-Natal), Eswatini i Lesotho DC: 15–17,7 cm
DO: 2–2,5 cm
MC: brak danych
 LC 
Cryptomys pretoriae (A. Roberts, 1913) gatunek monotypowy endemit Południowej Afryki: południowe Limpopo, wschodnia Prowincja Północno-Zachodnia, Gauteng i Mpumalanga DC: około 14 cm
DO: około 2 cm
MC: brak danych
 LC 

Kategorie IUCN:  LC  – gatunek najmniejszej troski,  DD  – gatunki o nieokreślonym stopniu zagrożenia;  NE  – gatunki niepoddane jeszcze ocenie.

Opisano również gatunek wymarły z pliocenu dzisiejszej Południowej Afryki[14]:

  • Cryptomys broomi Denys, 1998

Uwagi

  1. ↑ Kombinacja nazw i nieuzasadniona poprawka Bathyergus caecutiens Brants, 1827.
  2. ↑ DC – długość ciała (bez ogona); DO – długość ogona; MC – masa ciała
  3. 1 2 Wymiary podane tylko dla samic (u samców nieznane).

Przypisy

  1. 1 2 Gray 1864 ↓, s. 124.
  2. ↑ Gray 1864 ↓, s. 125.
  3. ↑ L. Fitzinger. Versuch einer natürlichen Anordnung der Nagethiere (Rodentia). „Sitzungsberichte der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften. Mathematisch-Naturwissenschaftliche Classe”. 55 (1), s. 502, 1867. (niem.).
  4. 1 2 Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 285. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
  5. 1 2 3 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 546. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
  6. ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Genus Cryptomys. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-11-16].
  7. 1 2 3 4 R. Honeycutt: Family Bathyergidae (African Mole-rats). W: D.E. Wilson, T.E. Lacher Jr. & R.A. Mittermeier: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 6: Lagomorphs and Rodents I. Barcelona: Lynx Edicions, 2016, s. 368. ISBN 978-84-941892-3-4. (ang.).
  8. 1 2 3 4 5 Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 351. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
  9. ↑ Palmer 1904 ↓, s. 205.
  10. ↑ Palmer 1904 ↓, s. 195.
  11. ↑ Palmer 1904 ↓, s. 698.
  12. ↑ N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.3) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-10-12]. (ang.).
  13. ↑ Taxonomy: Cryptomys – Genus. The IUCN Red List of Threatened Species. [dostęp 2025-10-12]. (ang.).
  14. ↑ Ch. Denys. Phylogenetic implications of the existence of two modern genera of Bathyergidae (Mammalia, Rodentia) in the Pliocene site of Langebaanweg (South Africa). „Annals of the South African Museum”. 105 (5), s. 268, 1998. (ang.).

Bibliografia