Zimno (Ukraina)
 Miejscowość widziana z zachodu | |||||
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Obwód | |||||
| Rejon | |||||
| Powierzchnia |
2,32 km² | ||||
| Populacja |
| ||||
| • liczba ludności |
943 | ||||
| • gęstość |
406,47 os./km² | ||||
| Nr kierunkowy |
+380 3342 | ||||
| Kod pocztowy |
44752 | ||||
Położenie na mapie hromady Zimno  | |||||
Położenie na mapie Ukrainy  | |||||
Położenie na mapie obwodu wołyńskiego  | |||||
Położenie na mapie rejonu włodzimierskiego  | |||||
 50°48′04″N 24°20′06″E/50,801111 24,335000 | |||||
Zimno (ukr. Зи́мне) – wieś w rejonie rejonie włodzimierskim obwodu wołyńskiego Ukrainy, siedziba hromady.
Wieś powstała w 1450, liczy obecnie 943 mieszkańców.
W lipcu 1943 Służba Bezpieczeństwa OUN zabiła tutaj prawosławnego biskupa włodzimiersko-wołyńskiego Manuiła (Tarnawskiego). W czasie rzezi wołyńskiej dochodziło w Zimnie do mordów OUN-UPA na Polakach (ustalono personalia dwóch ofiar). W odwecie Polacy z policji (Schutzmannschaft) zabili duchownego prawosławnego[1].
Zabytki
- Monaster Zaśnięcia Matki Bożej – wybudowany w 1495 r. przez ks. Czartoryskich na miejscu rezydencja ruskich książąt. Z rezydencji ocalały dwie kwadratowe murowane baszty, natomiast trzecią przebudowano na dzwonnicę[2]
- wielkie grodzisko wczesnosłowiańskie.
Przypisy
- ↑ Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939–1945, t. 1, Warszawa: „von borowiecky”, 2000, s. 870, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885.
- ↑ dr Mieczysław Orłowicz, Ilustrowany przewodnik po Wołyniu, Kowel - Włodzimierz – Poryck, cz. 5. wolyn.ovh.org. [dostęp 2013-12-26].
Linki zewnętrzne
- dr Mieczysław Orłowicz, Ilustrowany przewodnik po Wołyniu, Kowel - Włodzimierz – Poryck, cz. 5. wolyn.ovh.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-12-10)].
- Zimno, ''Ziemno'', wś nad Ługiem, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Warszawa 1895, s. 617.