Znachor

Znachor („ten, kto zna”^[1] [choroby]) – osoba która pełni szczególną rolę w lokalnej społeczności, zajmująca się leczeniem ludzi^[2], zajmująca się zarówno chorobami fizycznymi jak i przypadłościami opartymi na wierzeniach (odczynianie uroków, usuwanie efektów spotkań z istotami nadprzyrodzonymi). Znachorstwo jest związane z kulturą ludową, stosuje się w nim praktyki rytualne i magiczne. Wiedzę znachor otrzymywał od wykształconych poprzedników i znawców ludowej medycyny. Medyczna wiedza ludowa oparta była i jest na korzystaniu z naturalnych właściwości leczniczych przyrody. Jej główny dział stanowi ziołolecznictwo stosowane od wieków^[3]. Szczególnie w czasach dawnych doszukiwano się przyczyn nadprzyrodzonych i w sposób nadprzyrodzony starano się im zaradzić. Dopiero lata 50. i 60. XX w. zmieniły sytuację, ponieważ na terenach wiejskich pojawili się lekarze^[3]. W XIX wieku natomiast na Białorusi za wspólników diabelskich uważano zarówno czarowników, wiedźmy, jak i znachorów^[1]. Ludzie często uważali, że znachorzy są przedstawicielami zła, mają kontakty z diabłem, posługują się nadprzyrodzonymi mocami oraz specjalistami od odczarowań^[1].

• medycyna niekonwencjonalna
• ziołolecznictwo
• zaklinacz