Zoë Mozert
 | |
| Data i miejsce urodzenia |
27 kwietnia 1907 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
1 lutego 1993 |
| Zawód, zajęcie |
ilustratorka, modelka |
Zoë Mozert (ur. 27 kwietnia 1907 w Colorado Springs jako Alice Adelaide Moser, zm. 1 lutego 1993 w Flagstaff) – amerykańska ilustratorka. Znana była również jako jedna z najsłynniejszych artystek i modelek pin-up z początku XX wieku[1].
Życiorys
Jej ojcem był Fred William Moser, inżynier-mechanik niemieckiego pochodzenia. Jej nazwisko rodowe pierwotnie brzmiało Motzar, ale zostało zmienione na Moser, gdy jej dziadek wyemigrował do USA. Jej matką była Jessie Mable Hatfield z Ohio. Była pierwszym dzieckiem pary, urodzonym rok po jej ślubie[2].
W 1925 roku rozpoczęła naukę w Pennsylvania Museum School of Industrial Art, gdzie studiowała pod okiem Thorntona Oakleya, byłego ucznia Howarda Pyle’a, a także pracowała jako modelka, aby zarobić na czesne[3].
W trakcie swojej kariery ilustratorki namalowała setki okładek magazynów i plakatów filmowych. Często była modelką sama dla siebie, używając aparatów fotograficznych lub luster do uchwycenia pozy i następnie malując z własnych zdjęć[4]. Jej prace są najbardziej znane z pastelowych barw i charakterystycznego sposobu przedstawienia kobiet[5].
W 1941 roku wydawnictwo Brown & Bigelow zainteresowało się aktami Mozert i podpisało z nią ekskluzywny kontrakt na kalendarz. Podczas II wojny światowej jej seria pin-upów dla wydawnictwa, zatytułowana „Victory Girls”, była publikowana zarówno w formie drukowanej, jak i za pośrednictwem mutoskopu. W 1946 roku Mozert stworzyła plakat reklamowy do filmu Calendar Girl wytwórni Republic Pictures, filmu o Gibson Girl. W tym samym roku namalowała pin-upy do komedii Errola Flynna Nigdy nie mów do widzenia, w której Flynn grał artystę pin-up (stworzyła również ilustracje pokazane w czołówce filmu). Do 1950 roku Mozert stała się jedną z „wielkiej czwórki” amerykańskich ilustratorów, obok Rolfa Armstronga, Earla Morana (któremu również wielokrotnie pozowała) i Gila Elvgrena[6][7].
Do najsłynniejszych prac Mozert należą plakat do filmu Paramount Pictures True Confession z Carole Lombard w roli głównej[8], plakat do filmu Howarda Hughesa Wyjęty spod prawa z Jane Russell[9] oraz jej najpopularniejszy obraz Song of the Desert (1950)[10].
Przykłady prac
Jako ilustratorka
Rudy Vallée na okładce „Radio Mirror” z grudnia 1934
Dick Powell na okładce „Radio Mirror” z czerwca 1935
I Must Learn Where to Draw the Line, slajd mutoskopowy z lat 40.
A Run on Sugar, slajd mutoskopowy z lat 40.
Pursuit Type, slajd mutoskopowy z lat 40.
Jako modelka
Zoë Mozert pozująca Earlowi Moranowi, lata 30.
Autoportret fotograficzny Mozert, którzy posłużył jej do namalowania wyżej zaprezentowanego slajdu
Zoë Mozert w akcie, 1936 (fot. Earl Moran)
Zoë Mozert w akcie, 1936 (fot. Earl Moran)
Zoë Mozert w akcie, lata 40.
Przypisy
- ↑ Emily Yellin: Our Mothers' War: American Women at Home and at the Front During World War II. Simon & Schuster, 2005, s. 97. ISBN 978-0743245166. (ang.).
- ↑ David Saunders: ZOE MOZERT (1907-1993). Pulp Artists, 2009. [dostęp 2026-04-17]. (ang.).
- ↑ Zoë Mozert pin-up artist. The Pin-up Files. [dostęp 2026-04-17]. (ang.).
- ↑ The Arrow Beer "Nudes". East Coast Brew. [dostęp 2026-04-17]. (ang.).
- ↑ Laurie Nienhaus: The Pin Up Girl: A Beautiful Memory. 1.04.2007. [dostęp 2026-04-17]. (ang.).
- ↑ Zoe Mozert Biography. The Vintage Poster. [dostęp 2026-04-17]. (ang.).
- ↑ Zoe Mozert - (1907-1993). Shhboom Illustration Gallery. [dostęp 2026-04-17]. (ang.).
- ↑ True Confession w bazie IMDb (ang.)
- ↑ Zoë Mozert (1907 - 1993). The Pin-up Files. [dostęp 2026-04-17]. (ang.).
- ↑ Song of the Desert. Grapefruit Moon Gallery. [dostęp 2026-04-17]. (ang.).