Zofia Borca

Zofia Borca
Imię i nazwisko

Zofia Poborca

Data urodzenia

22 stycznia 1948

Instrumenty

wokal, akordeon

Aktywność

od 1969

Wydawnictwo

Tonpress, Polskie Nagrania

Zespoły
Respekt, Rodzina Pastora
Odznaczenia
Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Zofia Borca, właśc. Zofia Poborca (ur. 22 stycznia 1948) – polska piosenkarka.

Życiorys

W 1966 ukończyła Technikum Ekonomiczne w Tczewie. Przez kilka lat występowała jako solistka w szkolnym zespole Płomyki. Później była słuchaczką gdańskiego Studia Piosenki Polskiego Radia i Telewizji, prowadzonego przez pianistkę, pedagoga i kompozytorkę Renatę Gleinert. Współpracowała również z Gdańską Agencją Artystyczną BART, występując z grupą wokalno-instrumentalną Atlas. W 1970 zadebiutowała w koncercie „Premier” na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu.

Od jesieni 1977 do stycznia 1979 koncertowała za oceanem. Koncertowała też w NRD i ZSRR. Występowała w radiu i telewizji.

W 2004 zaprzestała koncertów.

Działalność artystyczna

Śpiewała w Zespole Estradowym Marynarki Wojennej "Flotylla". Telewizyjne Studio 13 przyniosło jej sukces piosenką "Do złotej doliny" (II nagroda i nagroda publiczności). Na przełomie lat 60. i 70. występowała jako wokalistka w zespołach Respekt (1969–1971) i Rodzina Pastora (1972), która później przekształciła się w Grupę Dominika – w październiku 2020 roku, nakładem GAD Records ukazał się album formacji pt. Biegnijmy w słońce, zawierający nagrania z lat 1971–1972[1][2]. W 1971 roku Borca śpiewała w trio wokalnym, towarzyszącym zespołom Skaldowie i Niemen Enigmatic, którego liderem oraz założycielem był Czesław Niemen[3]. W tym samym roku wraz z koleżankami z zespołu Respekt: Elżbietą Linkowską i Krystyną Prońko wzięła udział w nagraniu jego płyty Niemen Enigmatic tzw. Czerwony Album. Kilkakrotnie brała udział w Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu: 1970 (koncert "Premiery"), 1974 (koncert "To śpiewa młodość") oraz 1976 (koncert "Tip-top, czyli zamiast dyskoteki"). W 1975 wystąpiła na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu (piosenka Gdybym była generałem). W 2026 premierę miał album A ja wierzyłam Ci, stanowiący kompilację niewydanych dotąd nagrań radiowych artystki.

Piosenki

  • A czas ucieka (sł. Janusz Kruk, muz. Grzegorz Walczak)
  • A ja wierzyłam ci (sł. Andrzej Zaniewski, muz. Wojciech Kacperski)
  • Do złotej doliny (sł. Irena Solińska, muz. Jacek Tramer)
  • Głupiś Ty (sł. Piotr Janczerski, muz. Zbigniew Nowak)
  • Goryczy smak (sł. Jacek Bukowski, muz. Randy Goodrum)
  • Gram va banque (sł. Andrzej Kuryło, muz. Antoni Kopff)
  • Tak naprawdę żyć (sł. Marek Głogowski, muz. Wojciech Kaceperski)
  • W życiu szkoda każdej chwili (sł. Andrzej Zaniewski, muz. Adam Skorupka)
  • Z miłością trzeba w zgodzie żyć (sł. Jadwiga Czerwińska, muz. W. Kacperski)
  • Złote wspomnienia (sł. Jadwiga Czerwińska, muz. Adam Hetman)

Dyskografia

Albumy muzyczne:

  • A ja wierzyłam Ci (2026)

Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Jan Kawecki, Wojciech Zajac: Encyklopedia Polskiej Muzyki Rockowej – Rock ’n’ roll 1959–1973. Kraków: Rock Serwis, 1995. ISBN 83-85335-25-0.
  2. ↑ Michał Wilczyński: Rodzina Pastora – Biegnijmy w słońce (CD). kultowenagrania.pl. [dostęp 2022-03-19]. (pol.).
  3. ↑ Biografia Krystyny Prońko. pronko.pl. [dostęp 2022-03-19]. (pol.).
  4. ↑ Lista laureatów Medalu Zasłużony Kulturze Gloria Artis. gov.pl. [dostęp 2026-05-08].
  5. ↑ Medale „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” dla artystów Sekcji Estrady ZASP. gov.pl, 31 marca 2025. [dostęp 2025-04-04].

Bibliografia

  • Ryszard Wolański, Leksykon polskiej muzyki rozrywkowej, Warszawa: Agencja Wydawnicza Morex, 1995, ISBN 83-86848-05-7

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.