Zora manicata
| Zora manicata | |||
| Simon, 1878 | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
Zora manicata | ||
| Synonimy | |||
| |||
Zora manicata – gatunek pająka z rodziny trawnikowcowatych.
Taksonomia
Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1878 roku przez Eugène’a Simona na kartach „Les arachnides de France”[1][2]. Opisany w 1915 roku przez Embrika Stranda takson Zora jaffana[3] zsynonimizowany został z omawianym gatunkiem w 2003 roku przez Gershoma Levy’ego[4][2].
Morfologia
Samiec osiąga od 2,8 do 3,5 mm, a samica od 3,9 do 5,3 mm długości ciała[5].
Prosoma jest bardzo szeroka, długości od 1,5 do 1,7 mm[5]. Wzdłuż karapaksu biegną ciemne przepaski krawędziowe i para szerokich, ciemnych, czasem wręcz czarniawych przepasek przyśrodkowych[5][4], wyraźnie szerszych niż sąsiadujące pola jasnej barwy; poza tym występują na jego bokach ciemne kropki zaczynające się za oczami tylno-środkowymi[5]. Szczękoczułki mają na przedzie po jednym ciemnym pasku. Odnóża mają dwa ciemne paski podłużne na udach, brązowe rzepki i golenie oraz jasne z ciemnym nakrapianiem i paskowaniem nadstopia i stopy[4]. Na spodzie nadstopi pierwszych i drugich nóg znajdują się dwie pary kolców. Biodra czwartej pary mają grupkę krótkich, grubych szczecinek[4][6].
Opistosoma (odwłok) jest szarobiała do szarożółtej, u samca z wrzecionowatą, ciemno obrzeżoną plamą nasadową, u samicy z ową plamą zaznaczoną słabiej lub zupełnie zanikłą[7].
Nogogłaszczki samca mają nieco wydłużoną goleń z apofizą zwieńczoną kapturkiem o szczycie spiczastym lub tępym w zależności od kąta obserwacji. Mały i szczupły bulbus cechuje się falistą apofyzą medialną sięgającą szczytem do błoniastego, częściowo złożonego konduktora[4].
Samica ma płytkę płciową z bardzo małym rowkiem[5]. Spermateki są kuliste, żółtawobrązowe, a przewody esowato wygięte[4].
Ekologia i występowanie
Ciepłolubny pajęczak zasiedlający nasłonecznione murawy i tereny skaliste. Aktywne osobniki obserwuje się od wiosny do jesieni. Polują na rozmaite bezkręgowce[7].
Gatunek palearktyczny, znany z Portugalii, Hiszpanii, Francji, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Bułgarii, Kosowa, Albanii, Macedonii Północnej, Grecji, południa europejskiej części Rosji (z Kraju Stawropolskiego i Krasnodarskiego[6]), Gruzji[5], Cypru, Izraela, Iranu i Algierii[5][2]. W Polsce podawany jest z pojedynczego stanowiska[7].
Przypisy
- ↑ E. Simon: Les arachnides de France. Tome quatrième, contenant la famille des Drassidae. Paris: Roret, 1878, s. 318.
- 1 2 3 Gen. Zora C. L. Koch, 1847. [w:] World Spider Catalog [on-line]. Natural History Museum Bern. [dostęp 2025-11-25].
- ↑ E. Strand. Dritte Mitteilung über Spinnen aus Palästina, gesammelt von Herrn Dr J. Aharoni. „Archiv für Naturgeschichte”. 81 (A2), s. 134-171, 1915.
- 1 2 3 4 5 6 Garshom Levy. Spiders of the families Anyphaenidae, Hahniidae, Ctenidae, Zoridae, and Hersiliidae (Araneae) from Israel. „Israel Journal of Zoology”. 49, s. 1-31, 2003.
- 1 2 3 4 5 6 7 Wolfgang Nentwig, Theo Blick, Daniel Gloor, Ambros Hänggi, Christian Kropf: Zora manicata Simon, 1878. [w:] Araneae. Spiders of Europe. Version 07.2018 [on-line]. Universität Bern. [dostęp 2025-11-25].
- 1 2 Ponomarev, A.V.; Mikhailov, K.G.; Shmatko, V.Y.. Review of the spider genus Zora C.L. Koch, 1847 (Aranei: Miturgidae) of Ciscaucasia and the Russian Caucasus. New data on the fauna and distribution, with material from neighbouring regions. „Arthropoda Selecta”. 33 (4), s. 589-607, 2024. DOI: 10.15298/arthsel.33.4.13.
- 1 2 3 Zora manicata. [w:] Insektarium.net [on-line]. [dostęp 2025-11-25].