Zosimowicze

Zosimowicze
Засімавічы
Засимовичи
Ilustracja
cerkiew św. Mikołaja w Zosimowiczach
Państwo

 Białoruś

Obwód

 brzeski

Rejon

prużański

Sielsowiet

Szenie

Populacja
• liczba ludności


55
(2019)

Kod pocztowy

225170

Położenie na mapie obwodu brzeskiego
Mapa konturowa obwodu brzeskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Zosimowicze”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Zosimowicze”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Zosimowicze”
Ziemia52°33′56″N 24°22′02″E/52,565556 24,367222

Zosimowicze (biał. Засімавічы, Zasimawiczy; ros. Засимовичи, Zasimowiczi; pol. hist. Zasimowicze[1]) – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie prużańskim, w sielsowiecie Szenie, przy drodze republikańskiej R81.

Historia

Pod zaborami i w II Rzeczypospolitej wieś i majątek ziemski (folwark). W XIX i w początkach XX w. położone były w Rosji, w guberni grodzieńskiej, w powiecie prużańskim, w gminie Michajłowskiej[1].

W dwudziestoleciu międzywojennym leżały w Polsce, w województwie poleskim, w powiecie prużańskim, do 22 stycznia 1926 w gminie Szenie, następnie w gminie Prużana[2][3]. W 1921 miejscowość liczyła:

  • folwark – 46 mieszkańców, zamieszkałych w 2 budynkach, w tym 36 Białorusinów, 9 Polaków i 1 osobę innej narodowości[a]. 37 mieszkańców było wyznania prawosławnego i 9 rzymskokatolickiego;
  • wieś – 128 mieszkańców, zamieszkałych w 26 budynkach, w tym 117 Białorusinów i 11 Polaków. 116 mieszkańców było wyznania prawosławnego i 12 rzymskokatolickiego[2].

Podczas bitwy pod Prużaną 19 września 1920, w czasie wojny polsko-bolszewickiej, wojska polskie przełamały tu obronę czerwonoarmistów[4].

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. W okresie sowieckim w pobliżu wsi powstał wojskowy port lotniczy Prużana z osiedlem garnizonowym Nowyja Zasimawiczy.

Od 1991 w niepodległej Białorusi.

Religia

Siedziba parafii prawosławnej z cerkwią św. Mikołaja z 1811. Świątynia pierwotnie była unicka, na własność Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej przeszła po synodzie połockim w 1839.

Uwagi

  1. ↑ Innej niż polska, białoruska, rusińska, tutejsza (poleska), niemiecka i żydowska. Wśród osób innych narodowości zamieszkujących gminę Szenie było 2 Rosjan i 2 Słowaków. Skorowidz nie wyszczególnia narodowości osób z grupy inne z podziałem na miejscowości

Przypisy

  1. 1 2 Zasimowicze, pow. prużański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Warszawa 1895, s. 440.
  2. 1 2 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom VIII – Województwo Poleskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1924. ISBN 978-83-254-2578-4.
  3. ↑ Dz. U. z 1926 r. Nr 7, poz. 46 (ISAP)
  4. ↑ Stanisław Harasymow: Zarys historii wojennej 32-go pułku piechoty. Warszawa: Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, 1928, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.

Bibliografia