Zygmunt Kleszczewski
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
5 stycznia 1943 |
| Data śmierci |
7 maja 2003 |
| profesor nauk technicznych | |
| Alma Mater | |
| Doktorat | |
| Habilitacja | |
| Profesura | |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | |
| dziekan | |
| Wydział | |
| Okres spraw. |
1985–1993 |
| prodziekan ds. nauczania i wychowania | |
| Wydział |
Matematyczno-Fizyczny PŚ |
| Okres spraw. |
1983–1985 |
| Odznaczenia | |
     | |
Zygmunt Kleszczewski (ur. 5 stycznia 1943 w Ciężkowicach, zm. 7 maja 2003[1]) – polski fizyk, profesor nauk technicznych specjalizujący się w akustooptyce ciała stałego, akustyce i fizyce hałasu[2].
Życiorys
Syn Stanisława[3]. W 1966 r. ukończył studia na Wydziale Matematyki i Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego (kierunek fizyka, specjalność – fizyka jądrowa). Po studiach podjął pracę na Politechnice Śląskiej – najpierw w Katedrze Fizyki A Wydziału Elektrycznego, a następnie, od 1969 r., w Instytucie Fizyki Wydziału Matematyczno-Fizycznego[4].
W 1972 r. Rada Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Gdańskiego nadała mu z wyróżnieniem stopień naukowy doktora nauk fizycznych za pracę pt. Własności akustyczne niektórych cieczy organicznych w obszarze dyspersyjnym. W 1980 r. uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego po przedstawieniu pracy zatytułowanej Oddziaływanie światła laserowego z objętościowymi falami akustycznymi. Kolokwium habilitacyjne odbyło się przed Radą Naukową Instytutu Podstawowych Problemów Techniki PAN. Tytuł profesora nauk technicznych otrzymał w 1997 r.[5] Stanowisko profesora nadzwyczajnego uzyskał w 1991 r., a profesora zwyczajnego w 1999 r. Pełnił wiele funkcji w Politechnice Śląskiej: prodziekana (1982–1985) i dziekana (1985–1993)[6] Wydziału Matematyczno-Fizycznego (później Wydział Matematyki Stosowanej), zastępcy dyrektora ds. dydaktyki w Instytucie Fizyki (1981–1991), kierownika Zakładu Akustyki Ciała Stałego, później Fizyki Stosowanej (1981–2003)[7], dyrektora Instytutu Fizyki (1997–2003), redaktora naczelnego Wydawnictwa Politechniki Śląskiej (1997–2003)[4].
Był członkiem Komitetu Akustyki PAN (1981–1993), członkiem Zespołu Ekspertów przy Ministrze Edukacji Narodowej ds. kierunku Podstawowe Problemy Techniki (1989–1990), wiceprzewodniczącym (1981–1984) oraz członkiem (1984–1987) Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Akustycznego, przewodniczącym Oddziału Górnośląskiego PTA (1978–1981), przewodniczącym Oddziału Gliwickiego Polskiego Towarzystwa Fizycznego (1994–1998), członkiem Rady Naukowej Instytutu Akustyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, członkiem Komitetu Redakcyjnego Matematyki i Fizyki WNT[4].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1997)[3]
- Złoty Krzyż Zasługi
- Brązowy Krzyż Zasługi (1979)[8]
- Medal Komisji Edukacji Narodowej (1990)[9]
- Srebrna Odznaka „Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego”
- Odznaka „Zasłużonemu dla Politechniki Śląskiej” (1988)[10]
Źródło:[4].
Przypisy
- ↑ Roman J. Bukowski. Zygmunt Kleszczewski (1943–2003). „Postępy Fizyki”. 54 (6), s. 264, 2003. [dostęp 2026-05-08].
- ↑ Prof. dr hab. Zygmunt Kleszczewski, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2018-07-24].
- 1 2 M.P. z 1997 r. Nr 86, poz. 869 (ISAP).
- 1 2 3 4 Prof. dr hab. Zygmunt Kleszczewski (1943–2003) [dostęp 2026-05-08].
- ↑ Nominacje profesorskie Prezydent.pl, 24 czerwca 1997 [dostęp 2026-05-08].
- ↑ Poczet dziekanów [online], Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej w Gliwicach [dostęp 2020-09-30].
- ↑ Zakład Fizyki Stosowanej. zfs.polsl.pl. [dostęp 2018-07-24].
- ↑ Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1978/79–1979/80. Gliwice: Politechnika Śląska, 1980, s. 359. [dostęp 2026-08-19].
- ↑ Odznaczenia, nagrody, „Diariusz Politechniki Śląskiej”, Nr 2 (25), Gliwice: Politechnika Śląska, listopad 1990, s. 7 [dostęp 2026-06-09].
- ↑ Nagrody, odznaczenia, „Diariusz Politechniki Śląskiej”, Nr 1, październik 1988, s. 5 [dostęp 2026-05-07].
Bibliografia
- Wielka Księga Jubileuszu 65-lecia Politechniki Śląskiej. Krzysztof Pikoń, Agnieszka Sokołowska, Hanna Bajcer (red.). Gliwice: Helion, 2010, s. 166. ISBN 978-83-926326-9-6.