Zygmunt Strzelecki
 | |
 generał dywizji | |
| Data i miejsce urodzenia |
15 października 1864 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
12 listopada 1924 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Główne wojny i bitwy |
I wojna światowa, |
| Odznaczenia | |
          | |
Zygmunt Wiktor Strzelecki[a] herbu Jastrzębiec (ur. 15 października 1864[1] w Brzeżanach, zm. 12 listopada 1924 we Lwowie) – pułkownik cesarskiej i królewskiej armii, generał dywizji Wojska Polskiego.
Życiorys
Był synem Wiktora i Aurelii ze Złotnickich. Po ukończeniu edukacji wstąpił do austriackiej kawalerii. W 1885 ukończył Wojskową Akademię Techniczną w Wiedniu. Do 1914 był podpułkownikiem 4 pułku ułanów w Wiener Neustadt[2]. Podczas I wojny światowej awansowany na stopień pułkownika z dniem 1 maja 1915[3.1]. W tym czasie był komendantem pułku ułanów nr 4[3.2][4][5]. Na czele tej jednostki przebył kampanię w Besarabii, w Karpatach i nad Piawą[6]
U kresu wojny dotknięty chorobą trafił do szpitala na Technice we Lwowie[6]. Tam na początku listopada 1918 zastał go wybuch walk o Lwów w trakcie wojny polsko-ukraińskiej[6]. Pomimo choroby wstąpił do Wojska Polskiego i uczestniczył w działaniach wojennych[6]. Objął inspekcję frontów na wszystkich odcinkach lwowskich[6]. Do maja 1919 pełni funkcje: zastępcy generała Tadeusza Rozwadowskiego, Naczelnego Dowódcy Wojsk Polskich w Galicji Wschodniej, zastępcy, a potem dowódcy załogi Lwowa. Od 7 maja do 7 czerwca 1919 roku dowódca 5 Dywizji Piechoty. Następnie, do stycznia 1921 roku na stanowiskach: inspektora administracji w dowództwach Frontu Litewsko-Białoruskiego, Północno-Wschodniego i Północnego (1 maja 1920 roku awansowany na generała podporucznika). Od stycznia do października 1921 roku I zastępca szefa Sztabu Generalnego i zastępca szefa Oddziału Naczelnej Kontroli Wojskowej. Od października 1921 do maja 1922 roku członek Oficerskiego Trybunału Orzekającego.
Od października 1921[7] w stanie spoczynku. Zatwierdzony w stopniu generała dywizji dekretem prezydenta RP Stanisława Wojciechowskiego z dnia 26 października 1923 roku. Osiadł we Lwowie, gdzie zmarł. Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Walecznych (1922)[8].
- Krzyż Żelazny – Cesarstwo Niemieckie (1915)[9]
austro-węgierskie
- Krzyż Kawalerski Orderu Leopolda z dekoracją wojenną (przed 1917)[4] i z mieczami (przed 1918)[4]
- Order Korony Żelaznej III klasy z dekoracją wojenną (przed 1916)[3.2] i z mieczami (przed 1918)[4]
- Krzyż Zasługi Wojskowej III klasy z dekoracją wojenną (przed 1916)[3.2] i z mieczami (przed 1918)[4]
- Brązowy Medal Zasługi Wojskowej na wstążce czerwonej (przed 1914)[2]
- Krzyż Wojskowy Karola (przed 1918)[4]
- Odznaka za Służbę Wojskową dla oficerów 3 stopnia (przed 1914)[2]
- Brązowy Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii (przed 1914)[2]
- Krzyż Jubileuszowy Wojskowy (przed 1914)[2]
Uwagi
- ↑ W ewidencji wojskowych C. K. Armii był określany w języku niemieckim jako „Siegmund Ritter v. Strzelec-Jastrzębiec Strzelecki”.
Przypisy
- ↑ Rocznik oficerski 1924, s. 1404.
- 1 2 3 4 5 Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegsmarine 1914. Wiedeń: 1914, s. 732.
- Ranglisten des Kaiserlich und Königlichen Heeres 1916. Wiedeń: 1916.
- 1 2 3 4 5 6 Ranglisten des Kaiserlich und Königlichen Heeres 1917. Wiedeń: 1917, s. 806.
- ↑ Ranglisten des Kaiserlich und Königlichen Heeres 1918. Wiedeń: 1918, s. 1011.
- 1 2 3 4 5 Lwów w ogniu. „Nowości Illustrowane”. Nr 15, s. 9, 12 kwietnia 1919.
- ↑ Według innej wersji od 1 czerwca 1922 roku
- ↑ Dziennik Personalny MSWojsk. z 1922 r. Nr 12, s. 375
- ↑ Odznaczenia wojenne. „Głos Narodu”, s. 2, Nr 168 z 3 kwietnia 1915.
Bibliografia
- Kryska-Karski Tadeusz, Żurakowski Stanisław, Generałowie Polski niepodległej, Figaro Press, Londyn 1976.
- Dowódcy Dywizji Piechoty w WP w okresie 1919-1939
Linki zewnętrzne
- Zygmunt Strzelecki, Internetowy Polski Słownik Biograficzny [dostęp 2022-02-19].