Christian Lund

Christian Lund
Información personal
Nombre de nacimiento Arvid Christian Ragnar Lund
Nacimiento 7 de septiembre de 1943
Lund (Suecia)
Fallecimiento 8 de enero de 2007 (63 años)
Nacionalidad Sueca
Información profesional
Ocupación Realizador, mánager de teatro y director de cine

Arvid Christian Ragnar Lund, (Lund, 7 de septiembre de 1943 - Estocolmo, 8 de enero de 2007)[1] fue un director de teatro y director de teatro sueco.

Biografía

Christian Lund, hijo del abogado Wiggo Lund y de la primera bibliotecaria Brita Wahlquist, fue también hermano del político socialdemócrata Gunnar Lund.[2]

Desde una temprana edad, Lund incursionó en el teatro, comenzando a dirigir en Estocolmo a los 17 años. A los 20 años, se convirtió en director del Teatro Municipal de Estocolmo, debutando con la puesta en escena de "Nalle Puh y sus amigos" (1964). Posteriormente, se destacó en traducción y dirección, colaborando con Sandro Key-Åberg en obras como "13 quinnor" (1965) y "Nya wermländingarne" (1966), y adaptando "Dos caballeros de Verona" de Goldoni en 1967. Ese mismo año dirigió "Kvinnobilder" de Key-Åberg en Teatro TV, ampliando su carrera también al Teatro de Radio y realizando presentaciones en Islandia.[3]

Entre 1967 y 1969, Lund se convirtió en el director más joven del Teatro Wasa en Finlandia, donde introdujo un enfoque teatral más radical y orientado a la sociedad, revitalizando la actividad teatral con un aumento significativo de espectadores y talleres interactivos. De regreso en Suecia, dirigió el Teatro Norrbotten desde 1971 y fue su director hasta 1978,[4] destacándose por su trabajo en producciones como "La vuelta al mundo en 80 días" y su compromiso con un teatro políticamente cargado en cuestiones sociales.[5]

Lund también dejó su marca en la televisión sueca con películas y series notables como "Badjävlar" (1971)[1][6] y "Ernst Rolf Lykkeland" (1984), contribuyendo significativamente al panorama cultural. Estuvo casado primero con la bailarina y actriz Sonja Lund (1967-1975), con quien tuvo una hija, la actriz Regina Lund (1967).[5] Su segundo matrimonio fue con Carina Olofsson (1977-1983), con quien tuvo un hijo en 1978.[7][8][9]

Teatro

Dirección (no completa)

AñoProducciónAutoresTeatro
196513 quinnorSandro Key-Åberg, Sonja Åkesson, Robban Broberg, Björn Lindroth, Lars Löfgren y Carl AntonStockholms stadsteater
1966Nya WermländingarneSandro Key-ÅbergStockholms stadsteater
1971La vuelta al mundo en 80 días
Le Tour du monde en quatre-vingts jours
Jules Verne
Adaptación Bengt Ahlfors
Norrbottensteatern
1972Herrn går på jakt
Monsieur chasse!
Georges Feydeau
Traducción Karl Sjunnesson
Norrbottensteatern[10]
1973Sköt dig själv och skit i andraLars MolinNorrbottensteatern [11]
1974Lo principal es luchar bien?
Lars MolinNorrbottensteatern [12]
Svejk en la Segunda Guerra Mundial
Schweyk im Zweiten Weltkrieg
Bertolt BrechtNorrbottensteatern
1975RevynLars Molin y Bo MonteliusNorrbottensteatern[13]
Dalbotten u.p.aArly JohansenNorrbottensteatern
1976En espera de BardotLars Björkman y Sigvard OlssonNorrbottensteatern[14]
La familia sagradaRudolf VärnlundNorrbottensteatern[15]
Historias graciosas de la provincia
Провинциальные анекдоты, Provincial'nye anekdoty
Aleksandr Valentinovich VampilovNorrbottensteatern
1977Los armiños o el sueño de la planta siderúrgicaLars Molin y Macke NilssonNorrbottensteatern [16]
1978¡No pagamos! ¡No pagamos!
Non si paga! Non si paga!
Dario FoTeatro Lilla, Helsinki[17]

Dirección de televisión

  • 1968 – Huset vid gränsen (La casa en la frontera)
  • 1970 – Rullgardinen (La persiana enrollable)
  • 1971 – Badjävlar (Bastardos del baño)
  • 1972 – Äggröra (Huevos revueltos)
  • 1973 – Det gröna kortet (La tarjeta verde)
  • 1974 – Landshövdingen (El gobernador)
  • 1975 – Tjocka släkten (TV-serie)
  • 1978 – Streber
  • 1979 – Den nya människan
  • 1982 – Ringlek (Juego de anillos)
  • 1984 – Lykkeland (TV-serie)

Referencias

  1. 1 2 Sveriges dödbok 7: 1860-2017 (Version 7.0 edición). Sveriges släktforskarförbund. 2018. ISBN 978-91-88341-28-0.
  2. ↑ «255 (Vem är Vem? / Norrland, supplement, register 1968)». runeberg.org (en sueco). Consultado el 19 de julio de 2024.
  3. ↑ Lindholm, Mao (1994). Från Skandal till musikal: Wasa teater 1919-1994 : jubileumsskrift (en sueco). Wasa teater. ISBN 978-952-90-5888-4. Consultado el 19 de julio de 2024.
  4. ↑ «Länsteatrarna | Norrbottensteatern fyller 50 år!». www.lansteatrarna.se. Consultado el 19 de julio de 2024.
  5. 1 2 Sveriges befolkning 1970 (Version 1.00 edición). Sveriges släktforskarförb. 2002. ISBN 978-91-87676-31-4.
  6. ↑ Sveriges befolkning 1975. Arkiv Digital
  7. ↑ Sveriges befolkning 1980. Sveriges släktforskarförb. 2004. ISBN 978-91-87676-37-6.
  8. ↑ Sveriges befolkning 1950. Arkiv Digital
  9. ↑ Sveriges befolkning 1990. Svensk arkivinformation (SVAR), Riksarkivet. 2011. ISBN 978-91-88366-91-7.
  10. ↑ Mauritz, Edström. «Lars Molins nya pjäs: Norrbotten går vidare med frän reportageteater» [La nueva obra de Lars Molin: Norrbotten continúa con el teatro de reportajes en el extranjero]. arkivet.dn.se (en sueco). Consultado el 19 de julio de 2024.
  11. ↑ Bengt, Jahnsson. «"Lo nuevo de Molin en Luleå: será demasiado"» ["Lo nuevo de Molin en Luleå: será demasiado"]. arkivet.dn.se (en sueco). Consultado el 19 de julio de 2024.
  12. ↑ Bengt, Jahnsson. «Revyn': Allvarlig och rolig» [Revyn': Serio y divertido]. arkivet.dn.se (en sueco). Consultado el 19 de julio de 2024.
  13. ↑ «”'Revyn': Allvarlig och rolig». arkivet.dn.se (en sueco). Consultado el 19 de julio de 2024.
  14. ↑ «Arkivet - DN.se». arkivet.dn.se (en sueco). Consultado el 19 de julio de 2024.
  15. ↑ «Arkivet - DN.se». arkivet.dn.se (en sueco). Consultado el 19 de julio de 2024.
  16. ↑ Bengt, Jahnsson. «Den heliga familjen': Framgång i norr Inte Värnlunds enda pjäs» [La Sagrada Familia: Éxito en el Norte No es la única obra de Värnlund]. arkivet.dn.se (en sueco). Consultado el 19 de julio de 2024.
  17. ↑ Bengt, Jahnsson. «Finland spelar Dario Fo: Härligt farsspel». arkivet.dn.se (en sueco). Consultado el 19 de julio de 2024.

Enlaces externos