Santa María de Formiguera

Santa María de Formiguera
monumento histórico clasificado
Localización
País Francia
Ubicación Formiguères
Coordenadas 42°36′51″N 2°06′11″E / 42.6141, 2.10304
Información general
Estilo arte románico
Declaración 10 de septiembre de 1913
Información religiosa
Culto catolicismo
Diócesis diócesis de Perpiñán-Elna

Santa María de Formiguera (Sainte-Nativité-Notre-Dame de Formiguères en francés)[1] es una iglesia que se encuentra en la población del mismo nombre, en el Capcir, Francia.[2]

Historia y descripción

Santa Maria de Formiguera (interior)
Cristo romànico

Fue consagrada por primera vez en el año 873, y al acto asistieron los condes Wifredo el Velloso, Miró el Viejo y Oliba II de Carcasona. También estuvo presente Acfredo de Carcasona, futuro conde. En el 6 de octubre de 1019, después de una reforma importante, fue vuelta a consagrar por el arzobispo de Narbona, Wifredo de Cerdaña (hijo de Wifredo II).[3]

De estilo románico, tiene la fachada occidental muy aparejada y un campanario de espadaña. La portalada, de finales del siglo XII, está decorada con arquivoltas y una cenefa de dientes de sierra.[1] El mobiliario, de una cierta importancia como corresponde a la iglesia capital del Capcir, comprende un Cristo románico del siglo XII, una escultura de la Virgen María del siglo XIV, una cruz procesional de 1710 y varios retablos barrocos (del Rosario, 1707, de san Antonio, 1727, y de Nuestra Señora de los Dolores, de los siglos XVII-XVIII).[4][5] Fue declarada monumento histórico de Francia[1] en 1992.

Condado de Santa María de Formiguera

La adquisición de Formiguera en el siglo XVII permitió al mallorquín Pere Ramon de Safortesa y de Villalonga (1570-1639) de hacerse otorgar en 1632 por Felipe IV de España el título de conde de Santa María de Formiguera. A su muerte el título pasó al hijo, Ramon de Zaforteza y de Pacs-Fuster (El Conde Mal, 1627-1694),[6] y el 1995 el título todavía existía. En la actualidad se conserva en el centro de Palma de Mallorca Can Formiguera, el casal familiar.

Bibliografía

  • Ramon Corts, Joan Gaexistltés, Albert Manent Diccionari d'Història Eclesiàstica de Catalunya II: D-O Barcelona: Generalitat de Catalunya-Claret, 2000 ISBN 9788439350217 (en catalán)
  • Antoni Pladevall Font, director Catalunya romànica. Volum XXV. El Vallespir, el Capcir, el Donasà, la Fenolleda, el Perapertusès Barcelona: Enciclopèdia Catalana, 1996 ISBN 8441225141 p. 241-245 (en catalán)

Referencias

  1. 1 2 3 Fitxa en la base de datos de Merimée
  2. ↑ pyreneescatalanes.fre.fr (ed.). «Description» (en francés). Consultado el 30 de septiembre de 2017.
  3. ↑ pyreneescatalanes.fre.fr (ed.). «Origine du village (IXe-XIIe siècle» (en francés). Consultado el 30 de septiembre de 2017.
  4. ↑ Base de datos de Merimée (ed.). «Lista de los objetos artísticos» (en francés). Consultado el 30 de septiembre de 2017.
  5. ↑ pyreneescatalanes.fre.fr (ed.). «L'église Ste Marie» (en francés). Consultado el 30 de septiembre de 2017.
  6. ↑ pyreneescatalanes.fre.fr (ed.). «La baronnie de Formiguères (XVe à nos jours)» (en francés). Consultado el 30 de septiembre de 2017.

Enlaces externos